TROTSE VADERS GENIETEN IN STILTE

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Op 9 maart 2011 schreef ik het artikel www.puurvoetbalonline.nl/interviews/binnen-de-lijnen/1861-menzo-van-der-wal-bijna-een-levenlang-cvvb over een van mijn beste collega’s die ik in het UMCG gehad heb. Een artikel over een vader, Menzo van der Wal, die trots was op zijn twee voetballende zoons, Remy en Martijn, maar dat in gepaste stilte beleefde.
je profielfoto
Ik kom al jaren op de voetbalvelden en heb als speler, jeugdtrainer, en nu als verslaggever, al veel vaders langs de lijn meegemaakt. Vaders die de verrichtingen van hun voetballende zoons of dochters komen bekijken en dat op verschillende manieren doen. In het artikel op 9 maart 2011 schreef ik over Menzo van der Wal maar ook over mijn eigen vader. Twee mannen die de verrichtingen van hun voetballende zoons in stilte gadesloegen en zeker niet euforisch langs de lijn renden na een goal of, wereldactie’ van een van de zoons. Ik schreef letterlijk, dat doen trotse vaders niet, die beleven dat op hun eigen manier, namelijk in stilte.

Maar vaak maak je het anders mee. Dan maak je het mee dat een vader als leider van een team zoonlief tot aanvoerder bombardeert of nog erger bij een eventuele aanwezige KNVB-scout aangeeft dat de aanvoerder van zijn team met afstand de beste speler in zijn team is. Een walgelijke situatie die ik in mijn korte periode als KNVB-scout heb meegemaakt en een van de reden was dat het scouten van jeugdspelers mijn ding niet was.

Dat soort fratsen, ik heb er niets mee want trotse vaders genieten en stilte en schreeuwen niet van welke toren dan ook hoe goed zoonlief is. Een zoon die dankzij deze bemoeizucht nooit dat zal bereiken wat hij, gezien het aanwezige talent, misschien wel zou kunnen bereiken. Vaders die er, bovenop’ zitten zorgen voor een enorme druk op kinderen van soms nog geen 10 jaar oud. Een belachelijke situatie maar waarvan het eindresultaat voorspelbaar is. Voetballers met een zich druk makende vader zijn vaak snel klaar met het voetballen. Die worden als puber, schijtziek’ van een vader die denkt dat hij als manager/coach of trainer moet optreden. Die kappen er mee en weg zijn alle, geïnvesteerde’ jaren en toekomstplannen die de bemoeizuchtige vader voor zijn talentvolle zoon had uitgestippeld.

Voorbeelden van scenario’s als deze zijn er veel en waar ik voldoende van heb gezien. Maar steeds komen er weer nieuwe gevallen bij van vaders die denken dat zoonlief de nieuwe Robin van Persie of Arjen Robben wordt. Dat is de grootste onzin die er bestaat want de weg naar de top is lang en wordt zeker niet bepaald door een bemoeizuchtige vader. Ik schreef, trotse vaders doen dat niet, die beleven dat op hun eigen manier, namelijk in stilte. Dat is mijn mening en ik spreek uit ervaring. Niet dat ooit gedacht heb dat ik de top zou hebben gehaald maar net als Remy en Martijn van der Wal had ik een vader die het wel begreep en waar ik veel van geleert heb. Als trotse vader geniet je in stilte …..

Aan bovenstaand artikel moest ik denken toe ik vanmorgen heel vroeg, rond half vijf want de deadline voor het artikel over de Hogeland Cup wachtte, het bericht las dat Remy van der Wal de nieuwe hoofdtrainer van SV Bedum-zaterdag was geworden. Leuk voor Remy maar wat zal zijn vader trots zijn bedacht ik mij. Wat zal Menzo trots zijn op zijn oudste zoon al zal hij stiekem ook wel zijn bedenkingen hebben. Bedenkingen omdat een ‘vijfde colonne’ ook meedogenloos naar een kind van de club kan zijn. Dat weet Menzo natuurlijk ook en dat raakt je als vader. Ik weet bijvoorbeeld hoe mijn vader, wanneer hij nog had geleefd had gereageerd op mijn ‘fratsen’ met Puurvoetbalonline. Die had heus weleens gezegd, stop er maar mee of wil je dit. Dat zal Menzo misschien straksook wel een keer zeggen wanneer er kritiek kan komen op het functioneren van Remy als hoofdtrainer van ‘zijn’ club. Een droom die uitkomt en waar, en dat weet ik zeker, zijn vader weer in stilte van geniet en wat ik vader en zoon van harte gun. ….