Hillechien Zuidersma sportvrouw van het jaar op Puurvoetbalonline

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Sinds een paar jaar kom ik voor Puurvoetbalonline aan het einde van weer een jaar tot een ‘sportman, sportvrouw en sportclub van het jaar’. Een ‘verkiezing’ die puur en alleen op mijn gevoel is gebaseerd. Een gevoel van om een man, vrouw en club eens extra in het zonnetje te zetten. Een verkiezing waar niets mee te winnen valt behalve de ‘eeuwige’ roem van een website die hoopt nog een aantal jaren deze ‘verkiezing’ te kunnen voortzetten.
Profielfoto van Hillechien Zuidersma
Waar de keuze voor mijn sportclub 2016 meerdere opties had was dat voor de ‘verkiezing’ van sportvrouw niet anders. Een ‘verkiezing’ tot sportvrouw of sportman is bij Puurvoetbalonline niet louter en alleen gebaseerd op sportieve prestaties. Dat kan wel maar met mij als enig ‘jurylid’ zijn er ook andere opties mogelijk. Bij de eerdere verkiezingen werden het bijvoorbeeld twee vrijwilligsters die in de 'prijzen' vielen. Vrijwilligers, en dus ook vrijwilligsters, zijn onmisbaar binnen welke vereniging dan ook. Vaak zijn het vrijwilligers die meerdere taken voor hun rekening nemen. Meerdere taken waar een buitenstaander van zegt, die is knettergek. Maar zo denkt een echte vrijwilliger niet. Die kent maar een belang en dat is het clubbelang. Met ‘mijn’ sportvrouw 2016 heb ik iets meer dan een half jaar samengewerkt. Een prima samenwerking waar een eind aankwam toen men binnen de voetbalvereniging Zeester de juiste beslissing nam om een betaalde jeugdtrainer aan te trekken. Een stap die ik in de maanden daarvoor veelvuldig met Hillechien Zuidersma besprak. Hillechien Zuidersma komt niet uit de voetbalwereld. Maar toen in haar woonplaats Zoutkamp de plannen steeds duidelijker werden dat Zeester weer terug zou keren was het bijna vanzelfsprekend dat ze actief binnen Zeester zou worden. Al snel werden dat er meerdere taken voor de moeder van drie opgroeiende kinderen die in het jaar dat bijna achter ons ligt ook zelf het nodige te verduren kreeg. Maar ondanks dat was Zeester haar ding waar ze, zo weet ik uit eigen ervaring, dag en nacht voor klaar stond. Iets waar enkele weken een einde aan kwam omdat niet alleen accu’s van auto’s weleens leeg raken. Iets met te veel hooi op de bekende vork noemt men dat ook wel. Om eerlijk te zijn dat vond ik niet vreemd wanneer ik terugdacht aan het half jaar dat ik wat meer bij Zeester betrokken was. Een half jaar waarin ik vaak dacht, dit zijn wel heel veel uurtjes die jij in je club steekt. Iets wat natuurlijk voor heel veel vrijwilligers geldt. Want velen zijn zoals Hillechien Zuidersma en krijgen daarvoor niet altijd de dank die ze daar voor verdienen. Dat wordt ‘vergeten’ of als niet belangrijk gezien. Maar zoiets belangrijks ‘vergeten’ mag nooit gebeuren richting vrijwilligers of vrijwilligsters die, en bijna letterlijk, dag en nacht klaar staan voor hun club en iedere keer weer een topprestatie leveren. Vandaar dat Hillechien dit jaar op Puurvoetbalonline de sportvrouw is. En dat is niet omdat ze even een vrije trap in de bovenhoek krult maar meer omdat aan het vele uren besteden aan een club waar je hart ligt wel heel abrupt een einde aan gaat komen en waar in mijn beleving wel even te gemakkelijk mee om is gegaan..