Vragen over rubbergranulaat mag maar dan douchen we op de club.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Gisteren, woensdag 20 december ’16 was nu niet echt een dag waar ik echt vrolijk van werd. Een dag nadat diverse aanslagen werden gemeld en het RIVM met een rapport kwam over de toestand van de kunstgrasvelden zorgden voor een donkere dag richting de komende feestdagen.
je profielfoto
Gisteren bestond Puurvoetbalonline precies 7 jaar maar om nu te zeggen dat ik daar echt vrolijk van werd zou de waarheid niet zijn. De diverse aanslagen en het RIVM-rapport over het onderzoek of het nu wel of niet veilig was om op rubberkorrels te spelen deden aan mijn humeur geen goed. De aanslagen waren natuurlijk vele malen erger dan het hele gedoe rond dat ‘rubber-gedoe’ maar beide zaken hielden mij bezig. De aanslagen lieten zien dat niets meer gek is in een wereld die steeds meer bedreigd wordt door de vreselijkste terreurdaden. Gelukkig is de voetbalwereld na gisteren van een probleem verlost want het onderzoek van het RIVM heeft aangetoond dat er niets aan de hand is. Het sein kan weer op groen, wel grappig groen/gras met een beetje zwart, want er is niks aan de hand met het ‘nepgras’ zoals tegenstanders een kunstgrasmat graag noemen.

Natuurlijk moet je iets het voordeel van de twijfel geven maar er zijn die alle problemen die er een aantal maanden naar buiten kwamen wel heel snel met Rudolf het rendier huiswaarts sturen. Die stappen mij er iets te gemakkelijk overheen en bagatelliseren de twijfel die er bij sommige verenigingen heerst wel heel erg simpel. Het RIVM als leidraad, dikke prima maar ik snap de twijfel bij verenigingen wel. Want onherroepelijk komen er ouders met vragen want zo gaat dat tegenwoordig. Ouders hebben overal vragen over. Ook al weten ze niet of er lucht, water of zand in een bal zit, ze hebben wel vragen. Maar heel veel ouders moeten eigenlijk helemaal niets durven vragen. Want waar het rubbergranulaat ook na het ‘waterdicht’ rapport van het RIVM boven de diverse sportcomplexen blijven hangen is er nog een ander probleem. Een ander probleem wat als een rechtstreeks gevaar mag worden gezien. Een nog groter gevaar dan alle korrels bij elkaar. Daar werd ik namelijk gisteren nog maar weer een keer op gewezen. ‘Weet je waar jij wat mij betreft wel een keer weer over mag schrijven. Over al die ouders die moord en brand gaan schreeuwen over of kunstgras wel/niet veilig is terwijl ze het te lastig vinden om hun kroost op de sportclub te laten douchen en wat zeer ongezond is na het sporten. Het is iets wat gewoon lastig is te handhaven en dan vooral na een training. Ouders moeten gewoon hun kinderen verplichten te douchen waarbij er zelfs op gewezen moet worden dat er zonder onderbroek aan gedoucht moet worden. Want anders lopen ze ons ons urine en zweet in te ademen wat ook ziektes kan opleveren. En ik moet eerlijk zeggen, dat zijn gevaarlijker situaties dan alle rubberkorrels bij elkaar.”

Ik moet eerlijk zeggen dat ik wat het doucheverhaal betreft het 100% met deze ‘Tinus Dopsleutel’ eens ben. Want het douchegebeuren binnen nog teveel verenigingen is mij al jaren een doorn in het oog. Dat gedoe van mijn zoon of dochter gaat thuis douchen, ik vind dat maar onzin. Duidelijke regels opstellen en erbij blijven als leider/leidster is al een duidelijke stap zoals het hoort. Douchen doe je op de club. Daarom snapte ik ‘Tinus’ zijn stevige opmerking van wanneer ouders gaan ‘piepen’ over kunstgras ze ook moeten kijken hoe ze zelf met de gezondheid van hun kroost omgaan. Helicopterouders worden ze ook genoemd, de ouders die zich teveel bemoeien met het leven van hun kinderen en daar mee doorgaan als die het ouderlijk nest al hebben verlaten. Ze willen zó graag dat het hun kinderen het goed gaat dat ze het tegenovergestelde bereiken, zeggen Amerikaanse onderzoekers.

Richting het gedrag van sommige ouders waar het gaat om het ‘spel’ in een kleedkamer zit daar wat in. Natuurlijk kan kleedkamerhumor hard zijn. Zo werkte dat vroeger en zo werkt dat nu, althans zo zou het moeten zijn. Iedereen die heeft gevoetbald weet toch hoe het werkt in een kleedkamer. Dan worden er opmerkingen gemaakt en rottigheid uitgevreten en wat allemaal bij het teamgebeuren hoort. Maar tegenwoordig hebben ouders daar, althans zo ziet het steeds meer naar uit, steeds minder weet van. Want anders laat je als ouder je voetballende zoon of dochter wel op de club douchen.

Dit aspect, het doucheklimaat in voetbalwonderland vond Tinus dus een groter gevaar dan de rubberkorrels op een kunstgrasmat. Of dat echt zo is, ik durf het niet te zeggen want ik ben geen wetenschapper die daar het nodige over weet.

Maar om een simpel voorbeeld te nemen, wanneer mijn auto naar de garage moet voor een mankement en twee monteurs denken verschillend hoe het probleem aan te pakken heerst er bij mij twijfel. Twijfel over of het probleem wel op de juiste wijze is aangepakt/opgelost. Dan kunnen ze mij meer wijsmaken maar heb ik daar geen gevoel bij. Daarom zou ik als vereniging ook een 100% zekerheid willen hebben. Helemaal niets van ook maar een greintje grijsgebied maar duidelijkheid. En wanneer er ouders kwamen zou ik ook naar die categorie duidelijk zijn, prima dat je overal naar vraagt maar onder één voorwaarde, alles en iedereen doucht op de club.