Vereniging ‘Tinus Dopsleutel’ onheus bejegend door het niet willen spelen op kunstgras

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De week kwam ‘Tinus Dopsleutel’ met een verhaal dat bijna niet te geloven is. Het verhaal van een club die tot dat er meer bekend is over of het nu wel of niet gezond is om op kunstgras te spelen duidelijk heeft aangegeven dat met zijn jeugd NIET te doet werd bij de tegenpartij bijna gedwongen dat wel te doen.
image 2016 08 31
Wanneer alles volgens plan verloopt, komt er nog deze week een rapport waar het gaat over hoe schadelijk het is om op kunstgrasvelden te spelen. Een rapport waar met smart op wordt gewacht. Zo ook de club van ‘Tinus Dopsleutel’. Een club die, zoals meer verenigingen, een statement hebben gemaakt van, wij voetballen voorlopig even niet op kunstgras. Een logische keuze zou je denken waar echter bij andere verenigingen anders over wordt gedacht, zo verteld ‘Tinus’. ,,Wij als vereniging hebben, toen de problemen met de kunstgrasvelden kwamen, het besluit genomen om het onderzoek dat werd uitgezet af te wachten. We kiezen uiteraard voor de veiligheid van onze leden en communiceren dat ook naar de verenigingen waar we met onze jeugd op bezoek komen. We versturen als vereniging een mail met de tekst dat we tot nader orde niet op kunstgras spelen. Die mail gaat naar de secretaris van de vereniging waar we verwacht worden. Een duidelijk verhaal maar wat kort geleden dus fout ging. Met onze C-junioren moesten we op bezoek bij een vereniging  waar meerdere kunstmatten en een natuurgrasmat op het sportcomplex liggen. Dus leek voor ons de situatie helder, wij zouden op natuurgras spelen. Maar tot onze stomme verbazing stonden we ingedeeld op een kunstgrasveld. Daar werd door de leiding van ons team, ik was als ouder mee, uiteraard tegen geprotesteerd. Maar volgens het wedstrijdsecretariaat was het of spelen op kunstgras of niet. Een duidelijk signaal van iemand die door zijn secretaris dus niet op de hoogte was gebracht van ons standpunt. Uiteraard werd er geprobeerd om de leiding van onze C-junioren op andere gedachten te brengen maar dat ging niet door. Iets wat het bestuur ook nooit getolereerd zou hebben omdat je dat als vereniging onherroepelijk leden gaat kosten, verteld ‘Tinus’ die echter nog niet klaar was met zijn relaas.’ Het werd nog gekker toen ook de trainer van de tegenpartij zich er mee ging bemoeien. Die kwam met als argument dat zijn team door ons ‘gedrag’ benadeeld werd. Zijn team, dat twee keer per week op kunstgras trainde en zijn thuiswedstrijden ook op dezelfde ondergrond speelde, moest nu ‘opeens’ op natuurgras spelen. Een tekst van een volwassen vent die je bijna niet kunt geloven. En ook het bijna ‘vijandig’ gedrag van de ouders langs de lijn was  verre van plezierig. Een trainer en ouders die het vreemd vinden dat er verenigingen zijn die de gezondheid van hun leden belangrijker vinden dan welk resultaat dan ook deden mij beseffen dat het ook binnen het jeugdvoetbal steeds gekker gaat worden. Ook daar moet bij steeds meer personen alles wijken voor het resultaat en worden verenigingen die daar anders over denken onheus bejegend.”

Duidelijke woorden van ‘Tinus’ die overigens niet denkt dat zijn vereniging de enige is die tegen dit soort ‘acties’ aanloopt….