Droeftoeters zien rubbergranulaatkorrels als ‘zwarte goud’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

We moeten stoppen met voetballen op kunstgrasvelden met rubbergranulaatkorrels. Het is bewezen dat die kankerverwekkende stoffen bevatten en daar moet je mensen niet onnodig aan bloot stellen. Dat zegt professor Bob Löwenberg. Hij is hoogleraar hematologie in het Erasmus MC en hoofdredacteur van Blood, een internationaal toonaangevend tijdschrift voor hematologie.
je profielfoto
Begin er maar over wat professor Bob Löwenberg zegt en je krijgt een zootje commentaar over je heen waar het paard van Sinterklaas geen haver van lust. Want de duidelijke taal van professor Bob Löwenberg en meerdere deskundigen wordt niet begrepen of er zijn er die een betonplaat voor hun kop hebben. Want er zijn er die denken dat mensen als professor Bob Löwenberg gebakken lucht verkopen en geen idee hebben waar ze over praten. Die denken dat het allemaal wel een beetje meevalt. Ik ben geen professor Bob Löwenberg of een van zijn collega’s maar ik weet een ding wel, wanneer mijn dochter Saskia, die een aantal jaren heeft gevoetbald, nu nog junior was geweest werd er even niet op een kunstgrasmatje gevoetbald. Dan zou ik als ouder eerst willen weten of het kunstgrasmatje wel aan de normen voldeed. De eerste resultaten van tot nu toe uitgevoerde onderzoeken zijn binnen en die zien er niet echt veelbelovend uit. Maar er zijn er die bagatelliseren dat met plezier waarbij ik mij ernstig afvraag of ze er belang bij hebben dat die troep over het kunstgras wordt uitgestrooid. Dit weekend hoorde ik nog iemand zeggen dat het kunstgrasveld bij zijn club voorzien was van kurk i.p.v. rubber. Dan maar wat duurder zou je denken. Want we mogen op het gebied van gezondheid geen risico’s nemen. Dat is ook wat professor Bob Löwenberg zegt, we mogen geen risico’s nemen met gezonde mensen omdat we lekker kostenbesparend willen zijn. Maar wanneer je een aantal boeken hebt gelezen over hoe het werkt binnen de FIFA, UEFA en de KNVB dan weet je dat er andere belangen spelen. Want binnen een voetbalwereld die van corruptie aan elkaar hangt wordt er ook dit gebied gesjoemeld. Want natuurlijk heeft de bandenindustrie er baat bij dat ze die troep ergens kwijt kunnen. Ik moet zeggen dat de spreuk ieder nadeel heeft een voordeel in dit geval voor mij een voordeel heeft. Door chronische problemen met mijn bijholtes en voorhoofdholte ruik ik bijna niets. Soms handig maar vaker vervelend of gevaarlijk. Maar de stank van een plastic veld met rubber bestrooid komt bij mij maar licht binnen. Dat betekent voor degene waar de holtes niet chronisch verstopt zitten dat die stank van dat rubber bij een warme dag absoluut niet te harden is. Dat is niet best is nog zacht uitgedrukt. Het is toch te gek voor woorden dat mensen op een warme dag misselijk worden van de geur wanneer ze bij een duel op kunstgras langs de lijn staan. Dan zijn er nog ‘droeftoeters’, ik gebruik het woord dwazen maar niet, die het voor die troep opnemen en waar ik niets van begrijp. Maar misschien denken ze wel dat het ‘pupillenplan’ van de bond licht in de tunnel brengt. Want de trainingspartijtjes in wedstrijdverband gaan er voor zorgen dat er straks geen kind meer stil staat. Alle kinderen zijn straks fanatiek bezig want de kinderen die het spelen met bloemetjes of zwarte korrels leuker vinden dan voetballen bestaan straks niet meer. Daar gaat het plan ‘Winnaars van Morgen’ voor zorgen. Een plan waar ook diverse mensen helemaal idolaat van zijn.

Maar hoe nu verder met die zwarte troep op de velden is een vraag. Een vraag waar het antwoord niet moeilijk op is. Die rotzooi moet er af al heb je ook maar 1% het vermoeden dat het schadelijk voor de gezondheid kan zijn. Maar helaas lezen doet weten en ik vrees daarom dat professor Bob Löwenberg en zijn collega’s even serieus worden genomen dan ik die droeftoeters neem die het opnemen voor het in hun ogen ‘zwarte goud’ wat er over de velden gestrooid worden maar waar wel degelijk kankerverwekkende stoffen in gevonden zijn.