Wat er gebeurt als de ouders bepalen (vervolg van ‘Ik ben de baas over mijn kind’)

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Het verhaal ik ben baas over mijn kind kreeg nog een vervolg en daar gaat het onderstaand verhaal van Henk Doppenberg over. Een deel 2 met een voorzitter die gepiepeld wordt en vervolgens door het zand moet.
Profielfoto van Henk Doppenberg  www.henk-doppenberg.nl 
Het vertrek van Paul als trainer slaat in als een bom bij de vereniging. Tenminste bij het deel van de club dat de zich coach voelende vaders eveneens zat is. Zoals Erwin, de leider van het team. Om zijn ongenoegen te uiten, gaat de man daarom direct op zoek naar de voorzitter. Die zit in de kantine met wat andere bestuursleden en heeft blijkbaar helemaal geen zin in een discussie. 'Ik ben duidelijk tegen Paul geweest en ik weet bijna zeker, dat we binnen een paar dagen een opvolger voor hem hebben gevonden.' 'En je denkt dat het probleem daarmee opgelost is?' 'Ja.'

'Nou, ik denk het niet en daarom wil ik nu met je praten.' 'Kan het echt niet wachten tot maandag? Ik wil namelijk ook wel eens een gezellige zaterdagmiddag in plaats van steeds weer te moeten luisteren naar de problemen van een ander.' 'Je hebt de problemen voor een groot deel zelf veroorzaakt en als je niet met mensen wil praten, had je geen voorzitter moeten worden.' 'Goed, loop dan maar mee naar de bestuurskamer.'

Als de heren een paar minuten laten bij elkaar aan een tafeltje zitten, brandt Erwin direct los. 'Toen Paul me belde om te vertellen dat hij ermee gestopt was en waarom, wilde ik eerst het bijltje er ook bij neer gooien. Ik heb na wat nadenken besloten om het toch niet te doen, maar dat is alleen omdat ik de kinderen niet in de steek wil laten en dus niet voor jou of de vereniging. Door de kant van een paar oervervelende vaders te kiezen en je vrijwilligers in de kou te laten staan, heb je als voorzitter voor mij namelijk volledig afgedaan. Ik hoop echt dat je met een acceptabele oplossing komt, want anders weet ik niet of ik volgend seizoen verder ga als jeugdleider. Als je met een heel gekke oplossing komt, moet je er trouwens niet van schrikken als ik er alsnog mee stop. Hoe denk je het trouwens te gaan doen?' 'Hoe bedoel je?' 'Nou, er zal toch een nieuwe trainer moeten komen.'

De voorzitter blijkt er vrij gemakkelijk over te denken. 'Kun jij dat niet gaan doen?' 'Nee. Ik heb ten eerste nog nooit een team getraind. Ten tweede vind ik dat deze groep een capabele trainer met een diploma verdient. En tot slot ga ik niet op de stoel van mijn collega en vriend Paul zitten. Ik vraag me namelijk nog steeds af of ik niet gewoon solidair met hem had moeten zijn.' 'Wat bedoel je daarmee?' 'Nou of ik ook op had moeten stappen.' 'Gelukkig dat jij niet, net als Paul, de boel in de steek hebt gelaten.' 'Ho. Nu klets je. Paul heeft de club niet laten zitten. Jij hebt hem laten barsten.' 'Ik had een andere mening dan hij, maar ik vind niet dat ik hem in de steek heb gelaten.' 'Laten we er dan maar over ophouden, want in zinloze discussies heb ik geen zin. Ik heb trouwens nog niet van je gehoord hoe we nu verder gaan, want het is een lachertje om mij trainer te willen maken.'

Tot grote frustratie van Erwin, zet de voorzitter hem twee tellen later compleet voor het blok. 'Ik heb nog een andere optie. De vader van Ricardo heeft zich een paar weken geleden namelijk aangeboden als trainer. Omdat Paul trainer was, ben ik toen niet op zijn aanbod ingegaan. Nu is de situatie echter anders en daarom is hij voor mij een serieuze kandidaat geworden. Hij heeft hier jaren in het eerste gespeeld en heeft een jaar of vier de lagere senioren getraind, dus hij weet echt wel waar hij het over heeft.' 'Dat meen je toch niet? Dan gaat hij die andere vier vaders zeker ook bij het team betrekken? Zo'n kerel ga je toch geen functie bij een jeugdteam aanbieden. Een aantal spelers is hartstikke bang voor die vent. Ik heb dit seizoen namelijk nog geen positief woord van hem gehoord. Als je dit doet, zijn er absoluut spelers die stoppen met voetballen.'

De voorzitter is niet onder de indruk van Erwins woorden. 'Ik weet dat die man van aanpakken houdt, maar dat is wel eens goed voor die knapen. De meeste trainers die we hier hebben zijn namelijk veel te lief voor de kinderen.'
'Wil je Paul nu ook nog een trap na geven? Hij was namelijk veruit de beste jeugdtrainer die we hier in jaren hebben gehad.' 'Daar ga ik verder niet op in. Je weet nu echter wat de mogelijkheden zijn. Of je wordt zelf trainer of de vader van Ricardo gaat het doen en als het aan mij ligt, wordt het de laatste optie.' 'Goed man. Best. Haal je vrienden er allemaal maar bij. Ik stop ermee. Zoek het vanaf nu maar lekker uit.'

Ondanks dat de voorzitter nog iets lijkt te willen zeggen, staat Erwin meteen op om naar huis te gaan. Daar beseft hij echter dat hij zijn spelers en hun ouders wel in moet lichten dat hij ermee is gestopt en daarom stuurt hij hen een berichtje waarin hij alles eerlijk vermeldt. Hoewel dit hem enorm oplucht, blijft hij toch gigantisch balen van wat er is gebeurd en daarom besluit hij zijn racefiets uit de schuur te halen en een flink eind te gaan fietsen. De frisse wind zal hem immers goed doen.

In tegenstelling tot Erwin, maakt de voorzitter zich nergens druk om. Hij is er namelijk vast van overtuigd dat de vijf vaders hem niet in de steek zullen laten en meteen vandaag de leiding van het team op zich nemen. Als hij ze tegen half twee de kantine in ziet komen, loopt hij daarom meteen naar ze toe. 'Ha mannen. Jullie komen als geroepen.' 'Dat is mooi. Wat is er aan de hand?' 'Het elftal van jullie zonen, zit zonder begeleiding.' 'Zijn die wijsneuzen er eindelijk mee gestopt. Wees daar maar blij mee, want nu kun je tenminste een echt goede begeleiding op dat team zetten. Dat hebben ze nodig, hoor. Het is een schitterend team met grote talenten, maar zonder de straffe hand en het nodige voetbalverstand van een leider en een trainer blijven zo op de manier doormodderen en wordt het nooit iets.'

De voorzitter grijnst, want het gesprek gaat voor zijn gevoel precies de goede kant uit. 'Daar heb je gelijk in en daarom kun je wat mij betreft komende dinsdag beginnen.' 'Wie, ik?' 'Ja, je zei voor een paar weken geleden toch dat jij het team eventueel wel zou willen trainen? Je zei toen ook nog, dat Erik dan wel leider zou willen worden.' 'Volgens mij verzin je dat, want ik kan me niet herinneren dat ik het daar met jou over heb gehad.' 'Ik weet het heel zeker.' 'Dan was het zeker laat in de middag toen ik een biertje op had.' 'Nee, het was 's ochtends.' 'Dat geloof ik niet.' 'Toch is het zo.'

Omdat de voorzitter het gevoel heeft dat de vijf mannen hem in de maling proberen te nemen, probeert hij het probleem nu op een andere manier op te lossen. 'Het is ook niet zo heel belangrijk of we er nu wel of niet met elkaar over gesproken hebben dat jullie het team zouden willen gaan begeleiden. Ik zit nu met een ontzettend groot probleem en daarom doe ik een beroep op jullie. Het handigst is, als er twee mensen zijn die zich aanbieden als leider en dat jij de groep gaat trainen, Mario. Jij bent namelijk de enige die dit al eens vaker heeft gedaan. Over oefenstof hoef je niet in te zitten, want je krijgt een boek met kant en klare trainingen. Nou mannen, kan ik jullie noteren?'

Het blijft eerst even stil, maar dan krijgt de voorzitter een gigantische teleurstelling te verwerken.

'John man. Dat is niets voor ons. Wij willen gezellig samen een biertje drinken, een beetje voetbal kijken en een partij lol maken, maar verder geen verplichtingen. Je denkt trouwens zelf toch ook niet, dat ik zo gek ben om twee avonden per week op dat veld te gaan staan om die jongens te trainen?' 'Eerlijk gezegd, had ik er wel op gerekend dat jullie mij en de vereniging zouden helpen. Vooral omdat jullie het hele seizoen al commentaar hebben gehad op Paul en Erwin en het ook voor een deel jullie schuld is dat zij er nu mee gestopt zijn.'

Mario begint keihard te lachen. 'John, je bent een slappe zak en een waardeloze voorzitter. Het is namelijk je eigen schuld dat Paul en Erwin ermee gestopt zijn. Jij had hen namelijk moeten steunen en het was erg stom van je om naar ons te luisteren. Als dat gesprek met die ouders er was gekomen, hadden we ons namelijk wel aangepast. Zeker omdat de andere ouders het wel allemaal met de leider en de trainer eens waren en wij absoluut geen ellende willen veroorzaken. Bel Paul en Erwin dus maar op en zeg hen, dat we graag een keer met hen willen praten.' 'Waarom zijn jullie hier niet eerder mee gekomen?' 'Ach, iedereen is toch op zijn tijd wel eens vervelend.' 'Ja, dat zeker.' 'Neem nou maar contact met die mannen op, dan kan het team tenminste weer verder.'

De voorzitter is woest, maar beseft dat verder praten geen zin heeft en daarom loopt hij zwijgend naar de bestuurskamer. Omdat hij helemaal geen zin heeft om Paul en Erwin te bellen, zit hij eerst een hele tijd na te denken of er geen andere kandidaten zijn om het team te gaan begeleiden. Hij weet alleen niemand en daarom besluit hij na een half uur om de beide heren dan toch maar te bellen. Bij Erwin krijgt hij zijn voicemail, maar Paul neemt na een paar tellen op. 'Met Paul.' 'Hallo, met John van OKB. Zou ik een keer met jullie kunnen praten?' 'Met Erwin en mij, bedoel je?' 'Ja.' 'Waar zou dat over moeten gaan?' 'Dat vertel ik liever tijdens het gesprek.'

'Nee, ik wil vooraf weten waar het over gaat.' 'Of jullie toch verder willen bij de club.' 'Er waren toch opvolgers voor ons?' 'Die zijn afgehaakt.'

Paul begint op een cynische toon te lachen. 'De vijf heren hebben eerst een tijd het voetbalplezier van ons en de rest van het team verprutst, waren toen de oorzaak van een crisis, maar zijn, ondanks hun beloftes aan jou, nu dus toch niet bereid om zelf de handen uit de mouwen te steken.' 'Klopt.'

'Mooie vrienden heb jij.' 'Nu ik die heren echt heb leren kennen, houd ik ze vanaf nu wel op een afstandje.'

'Meen je dat of zeg je het alleen maar om mij gunstig te stemmen?' 'Nee, het is voorgoed voorbij tussen mij en die mannen.' 'Ik ga Erwin bellen en laat daarna weer iets van me horen.' 'Bedankt vast.'

Na een kwartiertje belt Paul terug. 'Ik heb Erwin gesproken en omdat we de club en de kinderen niet in de steek willen laten, hebben we besloten om toch maar weer verder te gaan.' 'Gelukkig. Man, wat ben ik daar blij mee.' 'Ho, ho. Loop niet te hard van stapel. We willen voor we verder gaan eerst nog een gesprek met jou en de voorzitter van het hoofdbestuur, want we zitten er natuurlijk niet op te wachten dat dit ons nog eens overkomt.' 'Geen probleem.'

Voetbalvrienden of voetbalvriendinnen - HET gepersonaliseerde kinderboek

Kijk op www.henk-doppenberg.nl voor alle informatie