Tinus Dopsleutel over schorsingen in amateurvoetbal: Teveel woorden en veel te weinig daden

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Nu het seizoen weer enkele maanden komt er ook steeds meer ergernis, verbazing en onvrede om de hoek kijken. Want loop rond op een complex en je weet dat er maar weinig veranderd. Dat is jammer en dat vind: ‘Tinus Dopsleutel’ ook. Tinus Dopsleutel zal dit seizoen het synoniem zijn voor alles wat ik hoor, zie, en misschien ook wel meemaak langs de lijn. Natuurlijk snap ik de vraag waarom het synoniem ‘Tinus Dopsleutel’. Een vraag die zeker een antwoord verdient en wat simpel is. Er zijn voldoende clubs, vrijwilligers, scheidsrechters, trainers en spelers die ergens tegenaan lopen maar hun naam niet graag vermeld zien worden. Iets wat ik wel begrijp en ook zeker respecteer. Daarom zal: ‘Tinus Dopsleutel’ de personificatie worden van alles wat er in voetballand wonderland gebeurd en wat het benoemen waard is. Dus voor alle duidelijkheid, Tinus kan een club, vrijwilliger, scheidsrechter, trainer, speler of supporter zijn die wat te vertellen heeft over iets wat er binnen de wereld van het amateurvoetbal soms aan de hand is.
image 2016 08 31
Het is al een tijdje rustig rond Tinus Dopsleutel die als personificatie geldt voor alle bijzonderheden die ik te horen en zien krijg waarbij sommige opvallende zaken mij worden aangereikt uit de wondere wereld van het amateurvoetbal. Zo was daar vorige week opeens een gesprek over een onderwerp waar velen zich kapot aan ergeren maar waar niets mee gebeurt. Het onderwerp gaat over hoe er met rode kaarten in het betaald en amateurvoetbal wordt omgegaan. In het betaald voetbal is het de gewoonte dat wanneer iemand in beroep gaat tegen een rode kaart een eventuele schorsing wordt opgeschoven. De zaak wordt eerst mondeling behandeld voor men tot een eventuele straf overgaat. Hoe anders is dat in het amateurvoetbal. Wanneer een speler daar een rode kaart krijgt is de speler minimaal één duel geschorst of men het nu wel of niet mondeling laat behandelen. Dan kan het gebeuren, wanneer er een mondelinge behandeling volgt, dat de speler in kwestie vrijgesproken wordt. Dat kan omdat de verklaringen vanuit de beide verenigingen dusdanig zijn dat een straf niet gerechtvaardigd zou zijn. Niet gerechtvaardigd omdat de verklaringen duidelijk afwijken van het rapport wat de arbiter naar de bond heeft gestuurd. Over dit ‘fenomeen’ had ik het vorige week met ‘Tinus Dopsleutel’ die zich mateloos kon opwinden over een wel heel erg kromme regel. Spelers krijgen een duel schorsing aan hun broek voor iets waar ze enkele dagen later bijvoorbeeld voor worden vrijgesproken. Ik verkeer in de gelukkige situatie dat ik als voetballer nooit met deze onzin te maken heb gehad. Het krijgen van een rode kaart is mij namelijk vreemd. Maar ik weet wel dat ik ‘gek’ geworden zou zijn wanneer ik ten onrechte een rode kaart zou hebben gekregen en ik vooruitlopend op de mondelinge behandeling alvast een duel aan de kant moest blijven. Ik zou dat absoluut niet pikken en ook Tinus zou dat niet accepteren. Maar binnen Tinus zijn vereniging had hij er wel mee te maken gehad en baalde daar stevig van. Een sterkhouder die onterecht rood had gekregen stond een duel in zijn ‘burgerkloffie’ langs de lijn. En bedankt KNVB dat je met twee maten meet was het antwoord van Tinus die ik gelijk moest geven. Want natuurlijk is het een zotte toestand. Gestraft worden voor iets waar nog van moet blijken of je het daadwerkelijk ook hebt gedaan.  Tinus verbaasde zich daar over. Hoeveel te meer we spraken hoeveel te meer Tinus zijn ergernis over deze wel heel erg vreemde gang van zaken niet onder stoelen of banken stak. Samen kwamen we tot de conclusie dat een front vormen en zeggen, tot hier en niet verder, binnen de voetbalverenigingen niet leeft. We vinden het allemaal vreemd maar doen niks. Dat was een aan duidelijkheid niets overlatend antwoord van Tinus die daar de spijker op zijn kop sloeg. Te veel woorden en veel te weinig daden.