Een bestuur mag geen club in club worden

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Het jeugdbestuur is op zoek naar nieuwe mensen is het onderwerp in weer een verhaal van Henk Doppenberg. Een zoektocht die de nodige voeten in de aarde heeft. Want de beide overgebleven bestuursleden zijn behoorlijk kieskeurig want het moet wel eentje zijn die bij ze past….
Profielfoto van Henk Doppenberg  www.henk-doppenberg.nl 
Met Johan. 'Hoi, met Karel. Wie dacht je dat me net belde?' 'Weet ik veel.' 'Jan Willem van Wateren.' 'Je gaat me toch niet vertellen dat hij bij ons in het bestuur wil komen' 'Toch wel.' 'Wat moeten we met die vent? Binnen een paar weken hebben we de grootste ruzie met hem.' 'Daar ben ik ook heel bang voor en ik weet eigenlijk wel zeker dat dit gebeurt. Het punt is alleen dat we het jeugdbestuur met z'n tweeën nooit draaiende houden en dus dringend op zoek zijn naar versterking en verder een heel goed verhaal moeten hebben om hem af te wijzen.' 'Als Jan Willem erbij komt, stop ik ermee.' 'Dat kun je niet maken, want dan laat je én de club én mij in de steek.' 'Weet ik, maar het wordt toch een drama als we met die kerel samen moeten werken.' 'Kunnen we niet zeggen dat er zich nog iemand anders aangeboden heeft en we die liever hebben?' 'Jawel, maar dan zullen we ook echt met iemand moeten komen. Anders gaan we namelijk af als een gieter. Reken er namelijk maar op dat die Jan Willem al tegen iedereen binnen de club aan het vertellen is dat hij in het bestuur komt, want zo'n kletsmajoor is het wel.'

Johan heeft een voorstel. 'Laten we er eerst allebei nog een nachtje over slapen en dan morgenavond naar de vereniging komen om er daar verder over te praten. Misschien is het goed om Bert hier ook voor uit te nodigen, want hij is tenslotte de voorzitter van de club.' 'Mee eens. Hoe laat spreken we af?' 'Half acht?' 'Akkoord.' 'Tot morgen dan.' 'Ja, droom lekker van die Jan Willem.'

Als de mannen de volgende avond bij de vereniging komen, blijkt Johan goed over de situatie te hebben nagedacht. Hij komt namelijk meteen met een plan. 'Ik denk dat we eerst nog een keer een lijst moeten maken met mogelijke kandidaten om te benaderen. Als daar iemand uit komt, zijn we ieder geval van Jan Willem af. Het kan echter ook zijn dat het niets oplevert en dan vind ik dat we die wijsneus gewoon moeten gaan vertellen waarom we hem niet willen.' 'Wat wil je tegen hem zeggen dan?' 'Dat we een bestuur hebben van maar drie man en dat we er alleen maar iemand bij willen hebben, van wie we bijna zeker weten dat er op een beetje normale manier mee samen te werken is.' 'Ik ben het met je eens, maar dan moet je tegen hem zeggen dat we hem als mens niet pruimen.' 'Dat kan ik hem wel op een normale manier vertellen.'

Bert, de voorzitter, heeft nog niets gezegd, maar bemoeit zich nu ook met het gesprek. 'Ik heb twee vragen jongens. Ten eerste waarom jullie het jeugdbestuur niet uit gaan breiden naar vijf personen en ten tweede waarom jullie niet met Jan Willem samen willen werken. Hij wil namelijk niet in het bestuur om jullie vriend te worden, maar wel om iets voor de jeugd van onze vereniging te doen en daar acht ik hem buitengewoon geschikt voor.'

Karel kijkt eerst Johan even aan en geeft dan antwoord. 'Wij zitten nu tien jaar in het jeugdbestuur. Tot vorige maand was dat met Joop erbij en dat is altijd ontzettend goed gegaan. Puur omdat we vrienden van elkaar waren en alles voor elkaar over hadden. Als we meer mensen bij het jeugdbestuur halen, is de vriendschappelijke sfeer die er altijd heeft gehangen zo weg en dat willen we niet. Dat is trouwens meteen de reden dat we Jan Willem niet willen. Hij zal best veel capaciteiten hebben, maar het is niet de persoon die bij ons past.'

De voorzitter begint wat bedenkelijk te kijken. 'Mannen, ik denk dat wij een behoorlijk verschil van mening hebben. Jullie willen veel voor de vereniging doen, maar alleen als dat met één van jullie eigen vrienden kan. Die wens mogen jullie natuurlijk hebben, maar niet als de club daar de dupe van wordt en dat is nu wel het geval. Ten eerste denk ik namelijk dat het beter is om met vijf man in het jeugdbestuur te gaan zitten. Je kunt dan de taken veel beter verdelen en veel meer zaken aanpakken en het is ook niet meteen zo'n ramp als één van de bestuursleden er opeens mee stopt. Plus dat ik absoluut vind dat Jan Willem een eerlijke kans verdient. Hij mag dan misschien zo af en toe een tikkeltje arrogant overkomen, maar het is een prima kerel. Verder weet hij ook wel het nodige van voetbal, want hij heeft jaren bij de KNVB gewerkt als docent op allerlei trainerscursussen. Ik denk zelfs, dat we als vereniging blij mogen zijn dat hij zich als kandidaat heeft aangemeld.'

Karel is direct heel duidelijk en Johan knikt heftig mee. 'Wil je daarmee zeggen dat je in hem meer vertrouwen hebt dan in ons. Ik denk namelijk dat jullie de laatste tien jaar heel weinig tot geen klachten over het jeugdbestuur hebben gehad.' Ik vind jullie twee prima bestuursleden en het klopt, we hebben nooit klachten over jullie gehad.' 'Waarom moeten we dan ineens die wijsneus erbij nemen en van drie naar vijf bestuursleden gaan?' 'Omdat je het werk met z'n tweeën nu niet aan kunt en daarom mensen erbij moet nemen om niet nog eens in deze situatie terecht te komen. Plus dat de vereniging in tien jaar tijd qua leden enorm gegroeid is en ik het heel goed vind, dat er in ieder geval één bestuurslid komt die binding heeft met alle nieuwelingen.' 'Wil je zeggen dat wij dit niet hebben?' 'Nee, maar jullie hebben wel meer contacten met de mensen die hier al wat langer lopen.' 'Dat is toch logisch.' 'Zeker, maar daarom is het goed om wat andere mensen in het bestuur te halen.'

Het gesprek wordt nu wat onvriendelijk. 'Als je geen vertrouwen meer in ons hebt, dan moet je het maar zeggen. Geen enkel probleem, want dan stop ik er vanavond nog mee.' 'Ik ook.' 'Heren, veroorzaak nu geen onnodige problemen.' 'Dat doen wij niet, maar jij.' 'Daar verschillen we dan van mening over. Ik vind dat jullie je werk altijd perfect hebben gedaan, maar nu denk ik dat het beter is om het jeugdbestuur uit te breiden en wat nieuwe mensen erbij te betrekken. Het gaat dus niet om jullie, maar om wat het beste voor de vereniging is.'

De mannen blijken niet van plan om zich bij de mening van de voorzitter neer te leggen. 'Wat gaat er gebeuren als we Jan Willem weigeren, toch iemand vinden die wel bij ons past en gewoon met z'n drieën verder gaan? ''Dat zou ik vreselijk jammer vinden en op die manier kom ik er bijna niet onderuit om in te grijpen.' 'Waarom dan?' 'Omdat jullie een clubje in de club aan het creëren zijn, en dat wil ik voorkomen. Ik neem trouwens aan, dat de rest van mijn bestuur hier net zo over denkt.' 'Best voorzitter. Dan is het voor mij heel simpel en ik denk voor Johan ook. Als jij vindt dat wij een gevaar zijn voor de eenheid binnen de vereniging, dan stop ik per direct met alles.' 'Ik doe met Karel mee.' 'Jongens, dit is niet mijn bedoeling. Maak het probleem nu niet groter dan het is en laten we er in ieder geval nog een keer over praten.' 'Niet nodig. Als we niet onze eigen zaken mogen blijven regelen, stoppen we ermee.' 'Jullie blazen het probleem enorm op.' 'Dat doe je zelf. Als je ons onze gang laat gaan, is er niets aan de hand.' 'En anders? Laten jullie de vereniging dan écht in de steek?' 'Ja, en per direct' 'Dan moet dat maar. Ik weet dat ik me hiermee een berg ellende op mijn hals haal, maar vind dat ik het als voorzitter niet kan maken om jullie gelijk te geven.' 'Nou, tot kijk dan.' 'Jongens neem eventueel een weekje bedenktijd, dan praten we volgende week maandag verder.' 'Niet nodig. Ik kom toch niet meer op mijn besluit terug.' 'En ik ook niet.' 'Jammer.'

Als Johan en Karel weg zijn gelopen, zit de voorzitter eerst een tijdje enorm teleurgesteld voor zich uit te kijken. Hij vindt het ontzettend beroerd dat het zo gelopen is en vraagt zich zelfs af, of de schuld toch niet bij hem zelf ligt. Natuurlijk hadden de mannen geen gelijk, maar als hij hen hun zin had gegeven, was er nu tenminste nog een jeugdbestuur geweest. Op een gegeven moment besluit hij de andere mensen van het bestuur maar eens te bellen, om te horen hoe zij over de situatie denken. Dat blijkt al snel een goede beslissing, want de steun die zijn collega's hem geven, stelt hem gerust. Ze zitten nu alleen nog met het probleem dat er geen jeugdbestuur meer is en daarom lassen ze voor de volgende avond al een vergadering in. Daar vertelt Bert eerst nog een keer hoe zijn gesprek met Karel en Johan precies is verlopen en daarna komt hij met een voorstel. 'Mannen, ik denk dat we de jeugdleiders en trainers bij elkaar moeten roepen om ze alles eerlijk te vertellen. Ik wil ze vervolgens eerst de kans geven om hierop te reageren en daarna proberen om samen met hen een nieuw jeugdbestuur uit de grond te stampen. Wie is het hier niet mee eens? Niemand? Dan zie ik jullie komende maandag op de vergadering.'

Hoewel Bert nog steeds vindt dat hij de jeugdleiders en trainers een eerlijk verhaal te vertellen heeft, ziet hij toch behoorlijk tegen het komende gesprek op en dat blijkt niet geheel onterecht te zijn. Er komt eerst namelijk ontzettend veel kritiek op hun besluit. Omdat hij op alle vragen en opmerkingen open en eerlijk antwoord geeft of reageert, slaat de stemming echter al gauw om en daarom gaan ze aan het einde van de avond met een positief gevoel en een nieuw enthousiast jeugdbestuur van vijf mensen naar huis.

Voetbalvrienden of voetbalvriendinnen - HET gepersonaliseerde kinderboek Kijk op www.henk-doppenberg.nl voor alle informatie