Als het alleen maar om winnen gaat

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Dat ‘gedoe’ over wel of niet met dispensatiespelers voetballen altijd voor gezeur zorgt, hoeft niemand mij te vertellen. Heb daar namelijk als jeugdtrainer bijna 25 seizoenen mee te maken gehad. Hoe de hazen op dat gebied lopen heb ik dus vaak genoeg meegemaakt. Maar zoals uit dit verhaal van Henk Doppenberg blijkt ben ik niet de enige die als Ted denkt, Want daar gaat het verhaal van Henk over. Over Ted die als ‘bouwvakker’ begint met het fundament te bouwen
Profielfoto van Henk Doppenberg www.henk-doppenberg.nl

De jeugdcommissie van OKB zit bij elkaar in de bestuurskamer voor een paar moeilijke zaken. Ze zijn een relatief kleine vereniging en op zich is dat niet het grootste probleem. Alleen wel als het op de indeling van de teams aankomt. De aantallen spelers per leeftijdscategorie komen namelijk nooit uit en dat is ook dit jaar weer het geval. Bij de onder-13 hebben ze namelijk maar twaalf jongens en bij de onder-15 hebben ze er twintig. Door voor een drietal voetballers dispensatie aan te vragen bij de KNVB zouden we er uit zijn. Maar het probleem is dat niet iedereen van de commissieleden het hierover met elkaar eens is.
De voorzitter kiest voor de gemakkelijkste weg. 'Ik begrijp eigenlijk niet goed waar jullie zo moeilijk over doen. We vragen voor drie jongens van de onder-15 dispensatie aan en dat krijgen we normaal gesproken wel. Op die manier is het probleem in één klap opgelost, want dan heeft het ene team er zeventien en het andere vijftien. Dat is eigenlijk nog teveel, want bij die teams heb je bijna nooit afzeggers. Iedereen zal hier echter gewoon genoegen mee moeten nemen, want een andere optie hebben we immers niet.'
'Theoretisch gezien heb je gelijk, maar ik ben het toch niet helemaal met je eens.' 'Waarom niet?' 'Nou, de onder-15 is een prachtig team met stuk voor stuk goede voetballers. Die jongens hebben niets te zoeken in de onder-13, want dan gaan ze immers twee klassen lager spelen dan ze afgelopen seizoen hebben gedaan. De rest van het team heeft er dan trouwens ook niets aan, want met drie oudere jongens in de as zijn ze halverwege de competitie namelijk al kampioen. Dit laatste is misschien een beetje overdreven, maar een feit is wel dat ons team dan veel te sterk is om op zo'n laag niveau te spelen.'

Edward, de voorzitter, kijkt de andere commissieleden even aan om te peilen wat zij van de situatie vinden. De meningen zijn echter verdeeld en even praten ze allemaal door elkaar heen.  'Ho mannen. Nu wordt het een kippenhok. Sjaak wat vindt jij ervan?'
'Ik ben het met jou eens. Voor drie man dispensatie aanvragen en verder niets. Plus dat ik me afvraag waarom we die onder-13 komend seizoen niet gewoon in de vijfde klasse kunnen houden. Wat mij betreft mogen ze het namelijk best eens een tijdje gemakkelijk hebben en wie zegt trouwens dat ze dat krijgen? Een aantal andere verenigingen in de buurt delen hun teams namelijk ook altijd zo laag mogelijk in.'
'Moeten wij dat dan ook maar doen? Het gaat er toch om dat onze jeugdspelers beter worden? Nou dat worden ze niet, als we ze onder hun kunnen in de onder-13 laten spelen. Plus dat een team dat halverwege de competitie al kampioen wordt, ook niets leert.'
'Ik ben het met Ted eens. Het belang van de spelers moet zoveel mogelijk voorop staan. Dus moet het ons doel zijn, om ze in een team te laten spelen waar ze iets leren en een betere voetballer worden.'

Sjaak is niet overtuigd. 'Ik denk juist dat het heel goed is om drie jongens van de onder-15 in de onder-13 te laten spelen en het team niet te hoog in te delen. Als ze veel winnen, gaan ze namelijk steeds gemakkelijker voetballen en daar worden het volgens mij betere voetballers van. Plus dat het verder ook nog eens heel goed is voor hun zelfvertrouwen en dat lijkt me eveneens belangrijk. Ik vind daarom dat jullie veel te moeilijk denken en we gewoon voor drie man dispensatie moeten zien te krijgen.'
'Je hebt voor een deel wel gelijk, maar vergeet één groot ding.'
'En dat is.'
'Dat de spelers van een kleine overwinning wel iets kunnen leren, maar dat ze dit van een overwinning met dubbele cijfers, zoals de onder-13 ze zal gaan boeken, helemaal niets opsteken.' 'Denk jij echt dat zoiets gaat gebeuren?' 'Ja.' 'Nou, ik niet.'

Ted schudt een keer met zijn hoofd. 'Het is toch heel simpel. De onder-15 gaat tweede klasse spelen en eigenlijk horen alle spelers op dat niveau thuis. Als je drie van die jongens een leeftijdsgroep en drie klassen lager laat spelen, dan is het toch logisch dat het team waar ze in komen een gigantisch stuk sterker wordt. Ik bedenk me trouwens net dat ik het belangrijkste nog vergeten ben.'
'En dat is?' 'Dat we voor die jongens niet eens dispensatie aan moeten willen vragen.' 'Waarom niet en hoe lossen we ons probleem dan op?' 'Omdat we de spelers die terug moeten naar de onder-13 remmen in hun ontwikkeling. Door zo ver onder hun niveau te gaan spelen, komen ze voetballend gezien namelijk een jaar stil te staan en dat moeten we niet willen. Zeker omdat het om behoorlijke talenten gaat. Ik geloof trouwens ook niet, dat er veel jongens zullen staan te springen om dispensatiespeler te worden en anders komen hun ouders zeer terecht wel met de nodige bezwaren.'

De voorzitter zucht een keer, want van zijn plan om het probleem snel op te lossen, komt niets terecht. Daarom doet hij weer een nieuwe poging. 'Wordt het probleem minder groot voor jullie als we die onder-13 geen vijfde, maar vierde klasse gaan laten spelen? Daar krijgen ze sowieso meer weerstand. Ben je het daarmee eens, Ted?'
'Dat ze in de vierde klasse meer weerstand krijgen, is waar en misschien kunnen ze de derde klasse zelfs wel aan. Het punt is alleen dat ik helemaal tegen dispensatiespelers ben. Soms kun je als vereniging gewoon niet anders, maar ik vind dat we het zo veel mogelijk moeten proberen te omzeilen.' 'In dit geval kunnen we toch niet anders?'' Ik vind van wel.' 'Hoe dan?'

Ted pakt een papiertje en begint te schrijven. 'Volgens mij moeten we de andere kant op denken. Bij de onder-11 hebben we 21 spelers. Tien voor de onder-11-2 en elf voor de onder-11-1. Bij dat laatste team zitten echter ook Frank en Ben. Leuke kinderen en enthousiaste voetballers, maar voetballend gezien zijn het de minste spelers van die groep. Als we hen vervroegd overdoen naar de onder-13, snijdt het mes aan twee en eigenlijk aan drie kanten. Ten eerste heeft de onder-13 er dan genoeg. Ten tweede is het goed voor de onder-11-1, want die houden negen uiterst talentvolle spelertjes over en worden dus sterker. Plus dat het me voor Ben en Frank zelf ook leuker lijkt. Zij zijn namelijk bijna twee jaar ouder dan de andere jongens en meisje uit hun team en dat is op die leeftijd een behoorlijk eind.'

Het blijft even stil, want niemand had blijkbaar nog aan deze mogelijkheid gedacht. De voorzitter blijkt alleen nog niet van plan om toe te geven. 'Voor wat betreft die jongere jeugd kan ik hier wel mee leven, maar je lost op deze manier het probleem niet op. De onder-15 blijft op deze manier namelijk met twintig spelers zitten en dat is veel te veel.'
'Ben ik met je eens, maar daar heb ik ook een oplossing voor.' 'Laat horen.' 'We hebben een JO17-1 en een JO17-2. Die hebben samen 25 spelers en kunnen er dus nog wel een paar bij gebruiken. Ik stel daarom voor om de vijf fysiek sterkste spelers van de JO-15 omhoog te doen. Bijvoorbeeld Sebastiaan, Rick, Huub, Tom en Colin. Daarmee maak je de onder-15 niet zwakker en we hebben wel alle problemen opgelost. Tenminste daar lijkt het nu op. Als we er aan het einde van dit seizoen veel nieuwe leden bij krijgen of een aantal van onze huidige spelers besluit om te stoppen, kunnen we namelijk weer opnieuw beginnen.'

Sjaak is het totaal niet met Ted eens. 'Je hebt het er net over dat we onze talenten op niveau moeten laten spelen. Hoe kun je dan nu voorstellen om vijf jongens van de onder-15 naar de JO17-2 te doen? In dat team zit namelijk helemaal niemand met ook maar een greintje voetbaltalent. Leren die jongens, volgens jou, daar dan wel wat van?'
'Je hebt mij niet horen zeggen dat ik die spelers naar de onder-17-2 wil doen.' 'Nee, maar wat wil je dan? Ze in de onder-17-1 doen? Dat niveau kunnen ze toch met geen mogelijkheid aan. Je had het straks over spelers die stil zouden komen te staan in hun ontwikkeling, maar dat gaan deze vijf jongens zeker ook doen als ze er een seizoen voor spek en bonen bijlopen.'
'Sjaak neem van mij aan, dat die jongens het op hun slofjes gaan redden in de onder-17.'

De voorzitter heeft eveneens een andere mening dan Ted. 'Ik voel eerlijk gezegd meer voor het plan van Sjaak. Als we het doen zoals hij zegt, houden we onze teams zo sterk mogelijk, wordt er veel gewonnen, hebben we waarschijnlijk weer een paar kampioenen en is iedereen tevreden. Doen we het echter op de manier zoals Ted voorstelt, dan moet iedereen elke week vol aan de bak, lopen we vaker tegen nederlagen aan en ontstaat er vanzelf gezeur.'
'Ten eerste betwijfel ik of de teams zwakker worden als we ze indelen zoals ik het net heb voorgesteld en ten tweede is het voetballend gezien veel beter voor de meeste jongens. Ik besef echter dat onze meningen heel ver uiteen liggen en we het hier zeer waarschijnlijk nooit over eens worden. Zeker als jullie een kampioenschap belangrijker lijken te vinden dan de ontwikkeling van jonge voetballers. Ik stel daarom voor om onze trainers erbij te betrekken. Zij moeten immers met de jongens en meisjes werken en als het even kan, dus achter ons beleid staan.' 'Daar kan ik mee leven. Besef echter wel dat ook zij het oneens met je kunnen zijn.' 'Geen probleem. De meerderheid beslist.' Als de jeugdcommissie een week later met de jeugdtrainers om tafel zit, is de zaak snel beklonken. Twee trainers hebben eerst nog wat twijfels en moeten overtuigd worden, maar de anderen zijn het allemaal met Ted eens.