Een vader met losse handjes.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Gelukkig blijven de grote excessen op de voetbalvelden de laatste tijd een beetje achterwege. Maar ze komen nog steeds voor zoals uit het volgende verhaal van Henk Doppenberg blijkt. Een verhaal over een vader met losse handjes.
Profielfoto van Henk Doppenberg  www.henk-doppenberg.nl

Als Harrie 's maandagsavonds op het voetbalveld komt, is de vechtpartij van afgelopen zaterdag bij buurvereniging FC Nederland hét onderwerp waar iedereen het over heeft. Natuurlijk vragen ze hem, als voorzitter, ook gelijk wat hij van de situatie vindt. 'Triest, maar dat zullen jullie allemaal met me eens zijn. Verder wil en kan ik er niet zo veel over zeggen, want ik weet niet precies hoe het allemaal gegaan is.'
'Dat stond toch in de krant?' 'Oké, maar je weet nooit of het allemaal waar is wat er staat en of dat ze niets vergeten te melden zijn.' 'Zo'n kerel moet toch voor de rest van zijn leven verboden worden om op het voetbalveld te komen.'
'Laten we maar niet te veel op hen letten en zorgen dat zulk soort ellende bij ons nooit gebeurt.'
'Hier lopen toch niet van die heethoofden?' 'Er hoeft maar één iemand zich te vergissen en je hebt de poppen aan het dansen. Daar doe je als vereniging niets aan. Je kunt namelijk niet bij ieder persoon een soort van controleur zetten, die ingrijpt als dat nodig is. En dan nog, kun je weinig doen. Er is namelijk niemand die vooraf aankondigt dat hij de scheidsrechter of wie dan ook aan gaat vallen. Nee, ze staan al midden op het veld, voor je goed en wel door hebt wat er staat te gebeuren. Ik moet trouwens door naar de bestuurskamer, want we hebben zo vergadering.'

Ook zijn collega's van het bestuur hebben het allemaal over de vechtpartij. Ze denken er ook bijna hetzelfde over als in de kantine. Harrie is de enige die er niet zo'n uitgesproken mening over heeft. 'Jongens, laten we proberen om hier iets van te leren. Het is zaterdag bij hen gebeurd, maar wij kunnen de volgende zijn. Laten we er daarom maar eens over praten wat we in zo'n geval doen.'
'Heel gemakkelijk Harrie. Direct politie bellen. Alles doorgeven aan de KNVB en de betrokkenen een terreinverbod geven voor de rest van hun leven. Dan weet ten eerste iedereen dat wij zoiets hier niet tolereren en ten tweede heb je geen kans op herhaling. Die man van zaterdag blijkt namelijk ook al heel vaak ellende te hebben veroorzaakt.'

Roy, die nog niet zo heel lang in het bestuur zit, mengt zich nu ook in het gesprek .'Raar dat ze die man dan niet eerder namens de vereniging hebben aangepakt.'
'Als hij echt al vaker gevochten heeft, is het zeker vreemd dat er nog nooit actie is ondernomen. Al kan ik het me aan de andere kant eerlijk gezegd wel voorstellen, want wij zijn hier immers net zo. De vader van die Joris uit de onder-15 veroorzaakt bijvoorbeeld net zo goed bijna iedere week problemen en daar is ook nog nooit wat aan gedaan.'
'Die man moppert alleen, maar heeft nog nooit iemand iets gedaan.'
'Ik zou daar niet zo licht over denken. Door dat geschreeuw van hem heeft hij namelijk bijna wekelijks een woordenwisseling met één of meer mensen van de tegenpartij. Dat gaat er soms heftig aan toe, dus de kans dat het een keer escaleert is niet gering.'

Herman bemoeit zich er nu ook mee. 'Wat wil je dan met die vader doen? Ik zou daar namelijk heel voorzichtig mee zijn.' 'Want?' 'Nou, ten eerste is die man al heel lang lid. Ten tweede doet hij heel veel voor de vereniging en tot slot geloof ik niet dat hij ooit gaat vechten. Als je hem zo spreekt, is het zelfs een heel sociale en zachtaardige kerel.' 'Waarom maakt hij dan wekelijks met iedereen ruzie?' 'Omdat hij ontzettend gek op zijn zoon is en niet meer normaal na kan denken, als die jongen in zijn ogen op welke manier dan ook tekort wordt gedaan.' 'Ik geloof je Herman, maar dat soort mannetjes zijn wel gevaarlijk. Er hoeft namelijk maar één keer iets te gebeuren en ze gaan finaal door het lint.' 'Volgens mij zal dat met hem niet zo'n vaart lopen.' 'Ik hoop het.'

Veertien dagen later blijkt dat het voorgevoel van Harrie toch wel juist was. Als hij bij de wedstrijd van de onder-15 staat te kijken en Joris na een pittige overtreding voor tien minuten naar de kant wordt gestuurd, hoort hij namelijk opeens een woest geschreeuw. Hij beseft meteen wie dat is en besluit even naar de man toe te lopen om een praatje met hem te maken. Daar is hij echter te laat voor, want de vader sprint al in de richting van de scheidsrechter. Het gaat allemaal zo snel, dat niemand eraan denkt om iets te doen en de man in het zwart al met een bloedend gezicht in het gras ligt, voor iedereen het beseft.'

Er komen nu opeens van alle kanten mensen het veld op en even dreigt er een handgemeen te ontstaan tussen een broer van de scheidsrechter en de bewuste vader, maar zover laat Harrie het niet komen. Hij geeft namelijk een ander bestuurslid opdracht om zich over het slachtoffer te ontfermen, vraagt de leider van de onder-15 om met zijn team zo snel mogelijk naar de kleedkamer en daar even rustig met elkaar na te praten, stuurt iemand naar de leiding van de tegenpartij en gaat zelf met de dader naar de bestuurskamer. Daar belt hij meteen de politie die er vijf minuten later al zijn en direct met hun onderzoek beginnen. Vervolgens loopt hij naar de kleedkamers van de beide teams, maar daar is alles rustig. Alleen Joris zit er nog wat ontdaan bij, want de jongen schaamt zich natuurlijk gigantisch voor het gedrag van zijn vader. Zijn medespelers steunen hem echter waar ze kunnen en daarom besluit Harrie zich verder niet met de knaap te bemoeien en naar het wedstrijdsecretariaat te gaan om er samen met de beide leiders voor te zorgen dat alle formaliteiten op een correcte manier worden vervuld.  Omdat er tussen de beide teams niets vervelends is voorgevallen, is ook dat snel gebeurd en daarom is nu alleen het wachten nog op het moment dat de politie zijn onderzoek heeft afgerond. Dat duurt alleen wel even, maar na een uurtje vertrekken de agenten dan toch. Het eerste wat Harrie nu doet, is zowel zijn jeugdbestuur als een delegatie van het hoofdbestuur bij elkaar roepen. Hij wil namelijk vandaag nog een besluit nemen over hoe ze op deze zaak gaan reageren. Als hij een half uurtje later met de dames en heren bij elkaar zit, komt hij gelijk ter zake. 'Iedereen weet inmiddels dat er vanmiddag een scheidsrechter van onze vereniging aangevallen is door één van de supporters. Het slachtoffer heeft denk ik geen blijvend letsel, maar is om alles uit te sluiten wel even meegenomen naar het ziekenhuis. Mijn vraag aan jullie is wat we hiermee gaan doen. De dader zit nu op het politiebureau en zal neem ik aan op den duur wel voor de rechter moeten verschijnen, maar wat doen wij? Wie wil daar iets op zeggen?'

Herman blijkt nog niet van mening te zijn veranderd. 'Ik stel voor om nog even niets te doen en eerst met de dader in gesprek te gaan. Dan weten we tenminste waarom hij het heeft gedaan en of hij er spijt van heeft. Misschien is hij zelfs wel bereid om het slachtoffer zijn verontschuldigingen aan te bieden. Als dat zo is, kun je hem volgens mij beter niet schorsen. Ik hoorde trouwens ook dat de scheidsrechter vanmiddag niet sterk floot en de tijdstraf voor die man zijn zoon behoorlijk overdreven was.'
'Daar kan ik het wel mee eens zijn.' 'Ik ook.'

Harrie is het hier helemaal niet mee eens. 'Mensen, dit kan niet. Het valt me ook op, dat jullie heel anders praten dan een paar weken geleden. Toen bij FC Nederland gevochten werd, schreeuwden jullie namelijk om het hardst dat de daders flink gestraft moesten worden en nu wordt er het tegenovergestelde geroepen. De dader van vanmiddag is geen lid van ons, dus schorsen kunnen we hem niet. Wel ben ik van mening dat we de man voor een aantal jaren de toegang tot ons terrein moeten ontzeggen. De scheidsrechter kan best niet goed gefloten hebben, maar we moeten gewoon met onze handen van die mensen afblijven. Hoe lang we de dader trouwens van de vereniging gaan weren, moeten we met elkaar bepalen.'

Herman maakt zich blijkbaar enorm kwaad, want hij verheft zijn stem behoorlijk. 'Onzin Harrie en dat weet je zelf ook. Die man is een keurige huisvader en heeft zich hier nog nooit misdragen. Nu gaat hij een keer in de fout en wil je direct drastische maatregelen nemen. Dat heeft die man niet verdiend en ik blijf er daarom fel op tegen.' 'Ik heb nog helemaal niets persoonlijks over de dader gezegd en dat ga ik ook niet doen. Het kan namelijk best een prima man zijn en ik geloof meteen dat hij zich nog nooit misdragen heeft. Dat heeft echter niets te maken met wat er vandaag is gebeurd. Die man heeft een scheidsrechter tot bloedens toe geslagen en dat kunnen we gewoon niet tolereren. Hoe aardige kerel het ook is. We kunnen met zijn verleden rekening houden bij het bepalen van de hoogte van zijn straf, maar ik vind niet dat hij daardoor vrijuit kan gaan.'

Alwin is het met Herman eens. 'Straffen uitdelen is het gemakkelijkste wat er is. Lekker je macht gebruiken en zorgen dat die vader de eerste jaren hier niet meer komt. Dat zijn gezin daardoor met een berg emoties te maken krijgt, maakt je blijkbaar niet uit. Je wilt een punt maken en daarom pak je die man hard aan.' 'Dat heeft er niets mee te maken. Ik wil deze gekkigheid van vanmiddag alleen niet nog eens meemaken. Nu is het allemaal nog redelijk goed afgelopen met het slachtoffer, maar wie zegt ons dat dit de volgende keer weer zo is?' 'Weet jij al zeker dat die man het nog eens doet?' 'Nee, maar hij is ontzettend gek op zijn zoon. Stel dat die knaap bij een duel een keer zijn been breekt. Je kunt er vergif op innemen dat de situatie van vandaag zich dan weer herhaalt en nog veel heftiger wordt dan vanmiddag.' 'Dat weet je niet.' 'Klopt, maar het risico is mij veel te groot. Ik wil trouwens best voor een heel eind met jullie mening meegaan.' 'Hoe dan?' 'Nou, we geven hem een ontzegging van drie jaar. Als hij in de tussentijd hulp zoekt en serieus met zichzelf aan de slag gaat, dan gaan we na een jaar met hem en zijn eventuele hulpverlener praten of zijn straf gehalveerd kan worden. Wie is het daar niet mee eens?'
Tot Harries grote tevredenheid reageert er niemand en daarom hebben ze toch nog vrij snel een beslissing genomen