Kijk ook eens naar iemands sterke punten

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Iemand op zijn of haar sterke kanten beoordelen is altijd beter dan andersom. Dat laat Henk Doppenberg ons lezen in een volgend verhaal over een jeugdbestuur dat dringend vers bloed nodig heeft.
Henk Doppenberg  www.henk-doppenberg.nl 
De jeugdbestuursvergadering van Velande zit er inmiddels voor het grootste gedeelte op. Er is nog één agendapunt en dat is de aanvulling van het bestuur. Door het plotselinge vertrek van Willem, moet er namelijk een nieuw bestuurslid komen en als het even kan op korte termijn. Ze hebben immers behoorlijk wat werk en met de vier nog overgebleven bestuursleden, zeker geen mensen teveel. Het zal echter nog een hele toer worden om een kandidaat te vinden, want de vereniging is niet zo heel groot en net als overal, is het aantal vrijwilligers ook hier de laatste jaren behoorlijk afgenomen. Toch meent voorzitter Aart dat er nog wel capabele mensen te vinden moeten zijn. 'Wie van jullie weet iemand? Het zou mooi zijn als de kandidaat iets met voetbal heeft, maar in principe ben ik met iedereen tevreden. Als er tenminste een beetje normaal met hem of haar samen te werken is. Al moeten we daar ook weer niet al te moeilijk over doen. Wij zijn met z'n vieren namelijk enorm op elkaar ingespeeld en het zou wel heel bijzonder zijn, als we iemand konden vinden die daar precies tussen past. Roep dus maar een aantal namen, dan gaan er rustig met elkaar over praten.'

Het blijft eerst even stil, maar dan blijkt Egbert wel iemand te weten. 'Ik zou Tjeerd Kortlang er wel bij willen hebben.'  'Meen je dat?' 'Ja, hij is een echte clubman, heeft tijd genoeg en is volgens mij ook wel bereid om iets te gaan doen.' 'Nou, ik vind hem totaal niet geschikt.'' Waarom niet dan?'

Rik, de oudste van het stel, kijkt Egbert wat verstoord aan. 'Omdat hij me veel te eigenwijs is. Die man weet alles beter en is niet eens bereid om naar de mening van een ander te luisteren. Met hem erbij, duurt elke vergadering zeker een uur langer en daar zit ik eerlijk gezegd niet op te wachten.' 'Hij is zeker niet de gemakkelijkste persoon, dat is waar. Als voorzitter van de seniorencommissie had hij echter zijn zaakjes altijd ontzettend goed voor elkaar en ik heb nooit iemand van de seniorenleiders horen klagen dat er niet met hem te werken viel.' 'Dat kan wel zijn, maar ik blijf het link vinden. Ik zie daarom veel meer in Ruud Linthorst. Dat is een aardige en vooral gezellige vent en ook iemand die altijd voor de vereniging klaar staat.'

Hier is Egbert het weer niet mee eens. 'Hij is zeker aardig en gezellig, maar zit mij veel te veel aan de bar en drinkt daar niet weinig. De mensen die met hem in de jubileumcommissie hebben gezeten, zijn ook niet zo lovend over hem. Hij schijnt altijd de grootste plannen te hebben, maar daar komt nooit wat van terecht. Plus dat hij volgens hen heel weinig doet, maar wel heel graag alle eer opstrijkt.' 'Ik heb Ruud wel eens over die commissie gesproken en volgens hem, was hij de enige die daar wat deed. Daarom vind ik het nogal triest dat die andere mensen nu zo over hem praten.' 'Niet als ze gelijk hebben en Ruud echt een fantast is, die graag anderen het werk laat doen.' 'Natuurlijk, maar zo ken ik hem niet.'

Teun die nog niets gezegd heeft, komt nu ook met een kandidaat. 'Ik denk dat we die moeder van Justin en Deborah uit de JO9-3 moeten vragen. Die vrouw is sportief, kan enorm goed met mensen  omgaan en is, als we ergens mensen voor nodig hebben, altijd de eerste die zich aanmeldt.' 'Wat moeten we nu met een vrouw?' 'Ja, we zijn met vier kerels. Daar past toch geen vrouw bij.' 'Ik zou niet weten waarom niet. Volgens mij gaan we er zelfs enorm op vooruit met haar erbij.' 'Ja hoor. Waarom dan?' 'Ten eerste omdat vrouwen veel praktischer kunnen denken dan mannen. Ten tweede omdat zij een moeder is en dus veel beter weet wat er bij de jongere jeugd leeft dan wij. Ten derde kijkt zij vast en zeker veel nuchterder tegen de voetballerij aan dan wij en dat is heel goed, want wij draven nog wel eens door. En tot slot zullen moeders met problemen of klachten veel eerder naar een vrouwelijk bestuurslid stappen dan naar een kerel. Ik denk dat de komst van een vrouw met een frisse mening dus wel goed voor ons is.'

Egbert en Rik kijken Teun een beetje spottend aan en voorzitter Aart begint te lachen, maar dat is om een totaal andere reden. 'Jullie hebben alle drie iemand genoemd waar de anderen het niet mee eens waren en daarom is het nu mijn beurt. Wat dachten jullie van Jan Roemer?' 'Je bedoelt die onderwijzer?' 'Precies.' 'Nou, ik weet niet hoe Egbert en Teun hierover denken, maar dat is wel de allerlaatste waar ik op zit te wachten. Die kerel zal veel kunnen en weten, maar ik heb nog nooit zo'n wijsneus meegemaakt. Wat een vent, zeg. Hij zal misschien best een goede onderwijzer zijn, maar denkt iedereen in zijn omgeving als kind te kunnen behandelen. Hoe denk je dat de leiders zullen reageren, als hij op zijn schoolmeesterstoontje tegen ze begint te praten?' 'Ik ben het wel met Rik eens.' 'Ja, ik ook. Dan heb ik veel liever die moeder waar ik het net over had.'

Aart begint nu nog harder te lachen dan een paar minuten geleden. 'Jongens op deze manier komen we er nooit uit. We hebben nu allemaal een mogelijke kandidaat voorgedragen, waar de anderen het totaal niet in zagen zitten en dat komt omdat jullie alleen maar de minpunten van mensen zien. Op die manier valt namelijk iedereen af. Niemand is immers perfect en ook wij niet. Wat mij betreft, gaan we daarom de vier mensen die we net genoemd hebben nog eens langs en kijken we nu alleen maar naar hun sterke punten. Of jullie moeten nog iemand weten, waar we het heel toevallig wel allemaal mee eens zijn.'

Egbert en Teun knikken en zijn het blijkbaar met de voorzitter eens, maar Rik schudt met een wat ontstemd gezicht zijn hoofd. 'Je zult best gelijk hebben, Aart. Ik heb alleen geen zin om met iemand in het bestuur te gaan zitten, waar ik mijn twijfels over heb. We hebben een jaar of vijf hartstikke leuk met elkaar samengewerkt en als Willem erbij was gebleven, had ik het nog wel vijf jaar volgehouden. Als er nu dus iemand anders bijkomt dan Ruud Linthorst, hou ik er subiet mee op. Ik zit voor mijn lol in het bestuur, maar het moet wel leuk blijven.' 'Jammer dat je er zo over denkt, want op deze manier maak je het wel heel moeilijk voor ons.' 'Wil je dan dat ik hier ga chagrijnen?' 'Dat moet je zeker niet doen, maar je kunt een eventuele kandidaat wel een eerlijke kans geven. Ik begrijp best dat je twijfelt over de mensen die wij net noemden, maar je twijfels kunnen ook onterecht zijn. Misschien ben je over een paar maanden wel blij met de persoon die erbij is gekomen en als je dat niet bent, kun je altijd nog besluiten om uit het bestuur te gaan. Hier wil ik trouwens echt niet mee zeggen, dat jouw kandidaat het bij voorbaat niet wordt. Jouw mening telt immers net zo zwaar als die van ons.'

Rik knikt. 'Goed. Je hebt gelijk. Het is ook wel een beetje heel kort door de bocht van me, om over mensen te oordelen die ik zelf niet eens ken. Vergeet dus maar wat ik net gezegd heb.' 'Daar ben ik heel blij mee en ik denk de anderen ook. Ik stel voor om nu eerst van alle vier de mogelijke kandidaten hun sterke en zwakke punten op te schrijven en dan maar eens te kijken of we eruit kunnen komen. Zijn jullie het daarmee eens?' 'Ik wel.' 'Natuurlijk.' 'Ik ook.'

Het gaat nu vrij snel, want hoewel Rik en Egbert huiverig blijven voor een vrouw in het bestuur, komen ze na een kwartiertje toch tot de conclusie dat zij veruit de beste kandidaat is. 'Is iedereen het ermee eens dat ik haar bel? 'Ja. Prima'

Als Aart de vrouw belt, reageert ze eerst wat terughoudend en lijkt het gesprek op niets uit te draaien. Na een paar minuten wordt ze echter wat positiever en tenslotte is ze toch wel bereid om met de bestuursleden te komen praten. Wanneer ze een week later met elkaar om tafel zitten, blijkt alleen dat ze niet echt staat te springen om een bestuursfunctie op zich te nemen.' Ik wil best wat voor de vereniging doen en op zich heb ik er niets op tegen om in het bestuur te gaan. Het probleem is alleen, dat ik me sterk afvraag of ik wel met jullie samen kan werken. Niet dat ik jullie onaardige mensen vind. Zeker niet, maar jullie lijken we wel heel behoudend en ik ben nogal vooruitstrevend. Ik had dat Sinterklaasfeest bijvoorbeeld al lang een keer in een nieuw jasje gestoken en dit geldt eveneens voor het jeugdkamp. Verder vraag ik me af waarom er niet wat meer activiteiten worden georganiseerd en tot slot vind ik het raar dat ik op de school van mijn kinderen nooit iets over de vereniging hoor. Die kinderen gaan nu allemaal bij onze concurrent voetballen en dat is toch zonde. Voor mijn gevoel is het dus allemaal een beetje vastgeroest en ik ben benieuwd hoe jullie daar tegenaan kijken.'

Aart begint nu zo uitbundig te lachen, dat de vrouw hem een beetje verbaast aankijkt. 'Ik lag je niet uit hoor. Wel vind ik het geweldig dat jij precies hetzelfde hebt gedaan als wij.' 'Leg uit.'

'Doe ik. Toen wij vorige week over nieuwe kandidaten zaten te praten, viel jouw naam en was onze eerste reactie negatief. Alleen omdat jij een vrouw was, want echt kennen deden we je geen van allen. Toen we vervolgens gingen kijken naar de positieve rol die je al enkele jaren binnen de club vervult, moesten we echter toch toegeven dat jij veruit de meest geschikte kandidaat was. Nu ik je heb horen praten, ben je zelfs mijn top kandidaat en ik hoop dan ook echt dat je toezegt.' 'En waarom heb ik dan hetzelfde gedaan?' 'Omdat jij ons behoudend vond zonder dat je ons kende. Wij zijn dat namelijk helemaal niet. Het heeft ons alleen altijd aan kennis en mensen ontbroken om bijvoorbeeld die activiteiten eens grondig tegen het licht te houden. Alleen wat dat betreft, zaten we dus eigenlijk al jaren op iemand als jij te wachten. Wij oordeelden dus over jou en jij over ons, zonder dat we iets van elkaar wisten.'

Lia, zoals de vrouw heet, lacht nu ook. 'Je hebt gelijk. We zijn er allemaal sterren in om iemand een etiketje op te plakken, zonder dat we vaak ook maar één keer met de bewuste persoon hebben gesproken. Daarom is het toch maar goed dat ik hierheen ben gekomen, want ik kom graag in het jeugdbestuur. Ik heb trouwens gelijk een voorstel.' 'Vertel.'' Wat vinden jullie ervan om een activiteitencommissie te starten. Ik vind wel een aantal, dat dit op zich willen nemen. Op die manier worden er tenminste regelmatig dingen voor de kinderen en trouwens ook de oudere jeugd georganiseerd en hoeven wij en in ieder geval jullie er niets aan te doen.' 'Perfect.' 'Geweldig.' 'Top.' 'Heel goed.'

Na een aantal weken blijkt al dat de samenwerking tussen Lia en de rest van het jeugdbestuur perfect loopt. Als ze met een probleem zitten, denken ze echter nog wel vaak terug aan hun eerste gesprek. Ze gaan dan ook altijd eerst uitgebreid met iemand praten, voor ze zich een oordeel vormen.