Bepalen de sponsors dan alles?

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Deze keer een verhaal van Henk Doppenberg over sponsoren die de macht willen grijpen binnen een voetbalvereniging.

Henk Doppenbergwww.henk-doppenberg.nl

De bestuursleden van Sport Boys lopen de bestuurskamer in voor de laatste bestuursvergadering van het jaar. Omdat ze die altijd afsluiten met een hapje en een drankje, is iedereen in een prima stemming en lijkt niets een goede en gezellige vergadering in de weg te staan. Het loopt echter totaal anders, want Jos, die commerciële zaken doet, zorgt onverwacht voor heel veel opschudding. Hij heeft afgelopen week namelijk contact gehad met het bestuur van de businessclub en die hadden een paar pittige eisen. 'Ze zijn niet tevreden over de prestaties van het eerste. We gaan ons dit seizoen wel handhaven en de groep heeft het dus goed gedaan, maar de sponsors willen meer. Namelijk zo snel mogelijk naar de derde divisie en daar hebben ze veel geld voor over. Dit kan volgens hen echter niet met de mensen die we nu hebben. Ze willen dan ook dat we de doorlopende contracten met de trainers opzeggen en een nieuwe technische commissie in het leven roepen. Want Ted, Karel en John zijn in hun ogen niet capabel genoeg om een elftal neer te zetten dat in de top van het amateurvoetbal mee kan.'

De voorzitter kijkt zijn medebestuursleden even aan en laat direct weten wat hij van de situatie vindt. 'Mensen, dit gaat mij een heel grote stap te ver. De sponsors betalen en mogen dus best wat bepalen, maar de wensen die ze nu hebben zijn veel te gortig. Ik vind dat onze trainer heel goed werk heeft geleverd en een betere t.c. zou ik binnen de vereniging niet weten te vinden. Al is mijn mening natuurlijk niet bepalend, dus wat vinden jullie ervan?' Voor jullie antwoorden wil ik eerst nog wat aan mijn verhaal van net toevoegen. De dingen die ik vertelde zijn namelijk geen wensen, maar eisen van de businessclub. Als we daar niet op ingaan, trekken ze hun steun aan onze club zelfs in. Verder willen zij bepalen welke nieuwe trainers er komen en ook de nieuwe technische commissie aanstellen. Zij willen voor wat betreft het eerste elftal dus alle macht. Geld is geen probleem, want ze schermen ermee dat ze in gesprek zijn met een aantal nogal grote sponsors. Ze willen trouwens voor vijf januari antwoord van ons.' 'Nou mannen, laat maar horen. Wie is er voor en wie tegen?' 'Ik denk dat we sowieso een probleem hebben zegt Jos . ‘Als we op de eisen van de businessclub ingaan, geven we eigenlijk onze club weg en dat zullen de leden ons niet in dank afnemen. Tenminste, dat denk ik niet. Als de businessclub echter hun steun aan de vereniging intrekt, hebben we ook een probleem. Ongeveer vijfenveertig procent van de contracten loopt namelijk aan het einde van dit seizoen af, volgend seizoen lopen zo goed als hetzelfde aantal overeenkomsten af en de laatste tien procent over twee jaar. We hebben dus wel even ruimte, maar lang niet genoeg. We vinden op korte termijn namelijk nooit zoveel nieuwe sponsors. Al geloof ik ook weer niet, dat alle leden van de businessclub hun steun uiteindelijk in zullen trekken. Ik vermoed namelijk, dat de sponsors met het meeste geld en de hardste stem daar de mening van iedereen bepalen.'

De voorzitter knikt. 'Jos heeft gelijk, maar wat doen we? We hebben nog een maandje om onze beslissing aan de sponsors bekend te maken. Met de feestdagen ertussen, is die periode echter zo voorbij. Het beste kunnen we volgens mij dus vanavond nog met een besluit proberen te komen.' 'Ik ben tegen. De sponsors mogen wat mij betreft best meepraten over het eerste en dat doen ze nu trouwens ook al. Het gaat me alleen te ver om hun alle macht te geven. Dat zou trouwens ook dom van ons zijn. Als zij er een rommeltje van maken, worden wij er namelijk op aangesproken en terecht. Wij zijn en blijven namelijk het bestuur en dus verantwoordelijk. Als het aan mij ligt, gaan we dus niet op hun eisen in en als zij er daardoor mee stoppen, zou ik het hele verhaal gewoon aan onze leden voorleggen. Zij weten dan tenminste dat de problemen niet door ons zijn veroorzaakt.'

Bas, het jongste bestuurslid, heeft wat minder moeite met de eisen van de sponsors. 'Wees voorzichtig mannen. Er zullen zeker leden zijn die niets van de inmenging van de sponsors willen weten, maar ik heb heel sterk het idee dat er ook een groep is die het prachtig vindt dat men nog veel meer geld in de vereniging gaat pompen. Als je in de derde divisie komt, heb je hier wel elke veertien dagen een topwedstrijd hoor en daar zijn de mensen gek op. Ik vind daarom dat we met de sponsors moeten gaan praten om ze een tegenvoorstel te doen.' 'Wat wil je ze dan voorstellen?' 'Om iets van een stichting op te richten waar het eerste onder valt. Daar kunnen dan twee mensen van hen en twee bestuursleden in komen en misschien is het goed om daar een neutrale voorzitter voor te zoeken. Ik weet helemaal niet hoe dat juridisch allemaal in elkaar zit, maar het lijkt me ook wel goed om het geld voor de selectie en van de vereniging gescheiden te houden. Als de sponsors er een financiële bende van maken, moet de vereniging daar namelijk niet de dupe van kunnen worden.'

De voorzitter is het direct met Bas eens. 'Het eerste financieel loskoppelen van de rest van de vereniging, vind ik een heel goed plan. Plus dat we op die manier met de sponsors in gesprek komen en ze hun eisen misschien nog een beetje af kunnen laten zwakken. Wie van jullie is tegen dit voorstel? Niemand? Jos, wil jij een gesprek met een delegatie van de businessclub regelen? Het liefst op een maandag, maar als zij wat anders in hun hoofd hebben dan horen we het wel.' 'Ik ga ze gelijk bellen.' 'Akkoord.' Jos loopt even de gang op, maar is na een paar minuten weer terug. 'Ik heb voor komende maandag met ze afgesproken.' 'Konden ze er niet mee wachten tot januari?' 'Nee, ze willen snel zaken doen. Ik kreeg eerlijk gezegd ook niet het idee dat ze erg op een gesprek met ons zitten te wachten en ze hadden blijkbaar zelf ook al nagedacht over een stichting.' 'Heb je het ook al over de samenstelling daarvan gehad? Ik bedoel twee man van hen, twee van ons en een neutrale voorzitter.' 'Ja, maar daar gaf hij geen antwoord op. Ze zullen het daar dus wel niet mee eens zijn.' 'Nou, dat horen we dan volgende week wel.'

Als Evert, Jos en Bas een week later met twee mensen van de businessclub in de bestuurskamer zitten, blijkt na een paar minuten al dat er eigenlijk niets te praten valt. De voorzitter van de sponsorgroep vertelt namelijk zonder omwegen wat hun plannen en eisen zijn. 'Die stichting is akkoord, maar wij bepalen wie de voorzitter wordt en verder willen we dat de technische commissie vervangen wordt door drie mensen die wij aanwijzen. Over het ontslag van de huidige technische staf en het aanstellen van nieuwe trainers hoeven we het niet meer te hebben. Dat wordt namelijk binnenkort door het stichtingsbestuur geregeld.'

Het gaat Evert allemaal veel te snel en hij trapt daarom keihard op de rem. 'Ho. Wij vinden het geen probleem dat jullie meer zeggenschap over het eerste elftal krijgen en als jullie redelijke wensen hebben, willen daar altijd over praten. Wij blijven echter verantwoordelijk voor alles wat er binnen deze vereniging gebeurt en willen daarom ook de meerderheid van stemmen houden. Al kan de ledenvergadering natuurlijk besluiten om wel op jullie voorstel in te gaan en ons zelfs wegsturen.' 'Voorzitter het is heel simpel. Ik heb je onze eisen verteld en ook dat we ons allemaal terugtrekken als de vereniging die niet wil inwilligen. Hier kan niet meer over gepraat worden. Het is alles of niets.' 'Beste man, dan zijn wij uitgepraat. Wij schrijven op zo kort mogelijke termijn een bijzondere ledenvergadering uit om onze leden te laten beslissen welke koers we gaan varen en tot die tijd lijkt het me verstandig om geen uitspraken meer over de zaak te doen.' 'Prima. Wanneer is die vergadering?' 'Derde week van januari.' 'Dat duurt ons eigenlijk te lang, maar ik begrijp dat jullie vanwege de naderende feestdagen de leden niet veel eerder bij elkaar zullen kunnen krijgen.'

Door al het gedoe met de sponsors, worden de feestdagen van Evert een stuk minder plezierig dan hij vooraf had gehoopt. In gedachten is hij namelijk voortdurend met de club bezig en daarom komt er van echt ontspannen en genieten weinig terecht. Wel krijgt hij steeds meer het idee dat hij niet toe moet geven en als de leden toch anders willen, maar op moet stappen als voorzitter. Dat gaat hij echter niet uit zichzelf doen, want hij is er inmiddels van overtuigd dat de plannen van de businessclub het einde van de vereniging betekenen en daar wil hij absoluut niet aan meewerken.

Op de avond van de vergadering, gaat Evert met een wat raar gevoel naar zijn club. Het kan immers zijn dat hij na vanavond geen voorzitter meer is, maar hij zal er alles aan doen om het niet zover te laten komen. Als de klok acht uur heeft geslagen en hij iedereen welkom heeft geheten, vertelt hij de leden daarom op een soms wat emotionele toon waarom ze bij elkaar zijn geroepen. 'Ik weet zeker dat wij als bestuur niet de wijsheid in pacht hebben. We zijn echter wel clubmensen en hebben al diverse jaren in voor en tegenspoed voor de vereniging klaargestaan. Als we op de eisen van de businessclub ingaan, zal het eerste binnenkort echter geleid worden door mensen die niets met onze vereniging hebben en zomaar weer vertrokken kunnen zijn. Die eventuele puinhoop die dan achtergelaten wordt, kan funest voor de club zijn en dat willen we niet. Ik vind dus dat wij als bestuur en eigenlijk jullie als ledenvergadering baas moeten blijven over onze eigen vereniging en die macht niet weg moeten geven aan een aantal zakenmensen. De businessclub dreigt ermee dat alle sponsors stoppen als we niet op hun eisen ingaan. Ik hoop en verwacht echter dat er toch nog wel mensen zijn die hun verstand gebruiken en de club trouw blijven, maar het kan dus zijn dat we in de problemen komen met het eerste. Als er volgend seizoen geen geld meer is om de premies uit te betalen, kunnen er namelijk spelers zijn die vertrekken. Dat is echter het risico dat we hier vanavond met elkaar nemen. Zijn er mensen die nog vragen hebben?'

Blijkbaar heeft Evert zijn verhaal duidelijk genoeg verteld, want iedereen zwijgt. 'Als niemand meer iets te zeggen heeft, gaan we nu over tot de stemming. Normaal doen we dat tijdens de vergadering door het opsteken van de hand, maar het lijkt me goed om het dit keer schriftelijk te doen. Ingevulde papiertjes kunnen hier in de bak worden gedaan en weet dat jullie hier vanavond de toekomst van de club bepalen. Als een minuutje of vijf later iedereen gestemd heeft, lopen Evert, de voorzitter van de businessclub en één van de leden naar de bestuurskamer om de stemmen te tellen. Daar wordt al snel duidelijk dat de leden hun bestuur steunen, want ruim zesennegentig procent is tegen de plannen van de businessclub en bijna vier procent voor. Dat is een enorme opsteker voor Evert en zijn mannen en hij sluit dan ook met een ontzettend goed gevoel deze vergadering af. Het wordt een paar dagen later zelfs nog plezieriger voor hem, want er vertrekken alleen een paar grote sponsors en de rest blijft. Er komen zelfs een behoorlijk aantal nieuwe businessclubleden bij, zodat alle verwachte problemen uitblijven en het bestuur steeds gelukkiger wordt dat ze destijds hun poot stijf hebben gehouden