Mijn moment van het weekend: Zieke Jaap Zuidema kreeg zondag een mooi cadeau.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt er wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets met humor, iets speciaals of iets waar ik met veel bewondering naar kijk. Momenten wat ik ook dit seizoen weer met de bezoekers van Puurvoetbalonline zal gaan delen.
je profielfoto

Nadat zaterdag in het teken stond van het duel SIOS- Opende stond de zondag in het teken van het duel Warffum-Kloosterburen. Een duel dat zorgde dat ik deze keer nog iets vroeger moest opstaan dan ik normaliter op zondag doe. Op de zaterdagavond zet ik mijn groot verslag in de steigers en doe mijn belronde bij trainers, teamleiders of spelers van de teams waar de redactie op de maandag graag een kort verslag van wil zien. Een prachtige activiteit voor iemand die graag over het spelletje mag praten. Normaal is het belrondje rond 20.00 wel klaar maar deze keer werd het wat later omdat een van de trainers zeer begaan was met het lot van een geblesseerd geraakte pupil. Maar door het iets later de ‘luiken’ dichtgooien werd ook het opstaan wat later dan gepland. Dat zorgde voor direct aan de slag  want mijn werkwijze is, alles van de zaterdag moet de deur uit zijn voor ik op zondag naar een volgend duel ga. Maar deze keer moest daar nog meer vaart in want voor ik op het sportpark in Warffum zou arriveren wilde ik eerst nog even op bezoek bij Jaap Zuidema, de teamleider van Warffum. Jaap en zijn dierbaren kregen deze zomer geen goed bericht over Jaap zijn gezondheid. Jaap was namelijk het slachtoffer geworden van de gevreesde ziekte die nog door teveel hersen lozen in voetbalstadions gescandeerd wordt.

Jaap lag op bed toen ik kwam en dat was met voorbedachten rade. De oud-voetballer wilde Warffum namelijk graag even een helft tegen Kloosterburen zien spelen. Voorafgaand aan de wedstrijd hadden we het over de verwachting waar het ging over winst of verlies. Gezien de opstellingen die ik ’s ochtends had gekregen was de thuisploeg voor mij licht favoriet in tegenstelling tot mijn eerdere voorspelling die nog niet was voorzien van voorkennis. Jaap was wat terughoudender en dat herkende ik direct. Dat is namelijk altijd het geval met personen die hun hart hebben verpand aan hun club. Die zeggen dat waar ze van hopen dat het niet gebeurt. Die zeggen dat ze denken dat het vlaggenschip de strijd gaat verliezen waarbij ze hopen dat ze het niet goed hebben. Zo ging ik uiteindelijk weg bij Jaap en zijn vrouw Rose-marie, die fantastisch werden bijgestaan door kleinzoon Sven, op weg naar Warffum-Kloosterburen. De thuisploeg kwam al vlot op 2-0 en dat zal Jaap goed gedaan hebben toen hij bij aanvang van de tweede helft op het sportpark kwam. Na negentig minuten stond het 3- 1 voor Warffum en zag ik een gelukkige Jaap Zuidema in zijn rolstoel zitten. Een voetbaldier dat alle ellende even vergat omdat ‘zijn’ Warffum toch maar mooi de streekderby tegen Kloosterburen had gewonnen…..