Keepers verdienen meer aandacht .

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Deze week zijn we begonnen met de Gerald Gras Keepersbokaal. Een klassement waar heel veel positieve reacties en een enkele negatieve reactie op kwam. Maar lezend in het boek ‘De Wereld van Gijp’ had ik iets van, ieder zijn mening want we leven in een vrij landje. Maar toch bleef er iets knagen omdat ik de niet positieve mening niet helemaal begreep.
je profielfoto
Ieder zijn eigen mening is uiteraard geen probleem want wanneer je je daar aan stoort moet je ergens op een onbewoond eiland gaan wonen. Maar gisteren was ik toch even ‘blij’ verrast met de opmerking dat het keepersklassement van Puurvoetbalonline een onzinklassement was. Er werd niet begrepen waarom keepers op een voetstuk geplaatst moesten worden d.m.v. een verkiezing tot beste keeper van het seizoen. Ik moet zeggen, door mijn verleden als doelman heb ik wat met het keepersvak. Want dat is het namelijk, een vak apart. Keepers zijn ‘gek’ wordt er vaak gezegd en dat klopt. Gasten die ‘op’ goal gaan staan zijn namelijk ook gek. Die zijn gek door op de extra trainingen duizenden keren per seizoen in de modder te duiken. Die zijn gek doordat ze steeds het ‘gezeik’ moeten aanhoren wanneer ze in de ogen van het publiek, medespelers en technische staf een fout maken. Dat hun ‘fout’ vaak zijn oorsprong vindt in een elders op het veld gemaakte fout telt dan even niet.

Keepers hebben het bij veel verenigingen niet gemakkelijk. Het geven van gerichte keepertrainingen is bij nog teveel clubs even zeldzaam als een friettent op de Zuidpool. Om maar te zwijgen over de faciliteiten wanneer er wel een training voor de doelmannen en vrouwen wordt georganiseerd. Trainingen waarbij keepers doeltjes voor het 7:7 voetbal moeten verdedigen terwijl ze in de weekenden met een goal van normale afmetingen worden geconfronteerd. Voor al die ‘gasten’ heb ik een zwak en daarom moest het keepersklassement terugkomen en wat jaren geleden ook in het betaald voetbal had moeten gebeuren. Zo had de strijd om de minst gepasseerde doelman in het betaald voetbal nooit dood mogen bloeden. Want waarom naast de prijzen op het sportgala geen prijs voor de minst gepasseerde doelman. Een onderdeel binnen een team die van essentieel belang kan zijn richting misschien wel wat moois. Zo zijn ze op dit moment helemaal ‘geil’ in Rotterdam-zuid omdat ze met de Australiër Brad Jones een waardige opvolger voor de zwaar geblesseerde Kenneth Vermeer in huis hebben. Een keeper die punten voor ze pakt. Dat is op amateurniveau niet anders. Ook daar zijn trainers blij wanneer ze over een prima doelman kunnen beschikken. Want laten we eerlijk zijn, de ‘advertenties’ op de diverse sites waarin clubs een doelman zoeken, vliegen je iedere zomer weer om de oren.

Een uitstervend ras worden ze ook wel genoemd. Want binnen heel veel jeugdteams staan ze niet te dringen om de rol van keeper te vervullen. Iets wat niet onlogisch is want met sponsoren die voor ieder gescoorde goal de portemonnee trekken wil niemand het doel verdedigen. Maar gelukkig zijn ze er nog. Junioren en senioren die ongelofelijk veel schik hebben in het keepersvak. Die intens gelukkig worden van een clean sheet. Die ook allemaal hopen dat ze ooit een keer in de laatste minuut een strafschop stoppen waardoor de wedstrijd met 1-0 gewonnen wordt. Want zo is het namelijk weet ik uit eigen ervaring. En daarom is het keepersklassement, om de Gerald Gras Keepersbokaal, teruggekeerd als een soort van eerbetoon aan al degene die wekelijks heerlijk genieten van het keepersvak.