Vrijwilliger zijn, is niet vrijblijvend

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Weer een op waarheid berust verhaal van Henk Doppenberg over het feit dat vrijwilliger bij een voetbalclub zijn niet vrijblijvend is.

Henk Doppenbergwww.henk-doppenberg.nl

Als Ton, de nieuwe jeugdvoorzitter, bij de vereniging komt, loopt hij uit gewoonte eerst even naar het prikbord om te kijken wie er vandaag allemaal thuis spelen. Daar ziet hij gelijk dat er twee wedstrijden afgelast zijn en omdat hij zich afvraagt wat daar de reden van is, gaat hij even bij de man op het wedstrijdsecretariaat langs.'Goedemorgen.' 'Hoi Ton. Lust je koffie?'

'Ja, lekker. Ik heb trouwens een vraag.''Zeg het eens.'

'Weet jij waarom de JO11-1 en de JO13-1 zijn afgelast?' 'Die hadden geen leiders.'

'Allebei niet?''Nee.'

'Zijn die ziek?'

'Geen idee. Ik weet alleen dat ze niet konden.'

'Wie zou dat moeten of kunnen weten?' 'Misschien weet Eddie het. Die is tenslotte wedstrijdsecretaris en normaal gesproken lopen de afgelaste wedstrijden via hem.' 'Nou, dan zal ik het hem wel vragen. In ieder geval bedankt voor de informatie.'

Het feit dat er twee wedstrijden zijn afgelast, houdt Ton enorm bezig en daarom loopt hij al snel naar buiten om de wedstrijdsecretaris te bellen. 'Met Eddie.'

'Hallo met Ton. Ik heb een vraag. Weet jij waarom de JO11-1 en de JO13-1 zijn afgelast?''Ja de ene leider ging met zijn vrouw winkelen en de andere kreeg visite.'

'Je maakt een geintje.''Nee, zeker niet. Zoiets is hier niet vreemd, hoor. Men zegt wel vaker met een reden af waar ik mijn bedenkingen bij heb. We zijn de laatste jaren niet voor niets een behoorlijk aantal jeugdleden kwijtgeraakt. De jongens en meiden willen 's zaterdags namelijk voetballen en niet thuis zitten omdat hun leider bijvoorbeeld met zijn familie op stap moet.'

Ton kan zijn oren bijna niet geloven en vraagt zich opeens af of het wel verstandig van hem is geweest om voorzitter te worden. Als iedereen zo vrijblijvend met de belangen van de club omgaat, zal het namelijk niet meevallen om de boel op termijn draaiende te houden. 'Ik neem aan dat jullie als bestuur hier al wel iets aan hebben proberen te doen.' 'Dat is het probleem juist. Jouw voorganger was een topkerel, maar totaal ongeschikt voor de voetballerij. Hij vond dat je niet van een vrijwilliger mocht verlangen dat hij of zij er altijd was en er waren tot vorig jaar helaas nog twee bestuursleden die er zo over dachten. Het gevolg hiervan was dat er steeds gemakkelijker en vaker werd afgezegd en wij, nu een deel van het vorige bestuur weg is, met de gebakken peren zitten.'

De voorzitter is behoorlijk geschrokken, maar besluit om hier zo min mogelijk van te laten merken. 'Dan is er nog wel wat werk aan de winkel.''Ja en denk daar niet te gemakkelijk over. Dat gemakzuchtige zit inmiddels namelijk door de hele club heen. Heb je bijvoorbeeld al gehoord dat de trainer van de JO-19-1 er twee weken niet is?'

'Nee, maar wat heeft hij dan? 'Hij gaat thuis zijn tuin opnieuw inrichten.'

'Dat meen je niet. Wie heeft hem dan toestemming gegeven om veertien dagen weg te blijven?''Niemand, denk ik. Hij heeft zelf volgens mij geregeld dat Jorrit, zijn leider, het tijdelijk van hem overneemt.'

'Zoiets kan toch niet.''Nee, natuurlijk niet. Het gebeurt echter wel en als er niemand opstaat om dit probleem aan te pakken, zullen ze in de toekomst nog gemakkelijker af gaan zeggen.'

'We hebben komende maandag vergadering en dan moeten we het er maar eens over hebben.''Dat vind ik ook, maar ik vraag me eerlijk gezegd wel af of dit zin heeft.'

'Want?'Omdat dit probleem zo vast in de club verweven zit, dat je het er zomaar niet uit krijgt. Als je er maandag over begint, vermoed ik namelijk dat er mensen zijn die zich afvragen waarom je jezelf zo druk maakt.'

'Nou, dat zien we dan wel. In ieder geval tot maandag en ik zie je misschien vandaag nog wel.'Ja, ik kom er met een half uurtje aan.'

Omdat hij opeens verschrikkelijk veel heeft om over na te denken, loopt Tom naar een gedeelte van het veld waar nog geen andere mensen staan. Daar dient zich echter al snel weer een ander probleem aan. Opeens gaat namelijk zijn telefoon en als hij opneemt, hoort hij de stem van een nogal boze vader. 'Ben jij de nieuwe jeugdvoorzitter?''Ja.'

'Mooi, dan moet ik jou hebben. Ik bel over mijn zoon Patrick. Hij speelt in de A1, maar dat heet nu geloof ik anders en heeft afgelopen donderdag niet getraind omdat hij moest studeren. Nu vertelt hij me net dat hij daarom vanmiddag maar een half wedstrijdje mag spelen en dat vind ik de grootste onzin die er is.'

'Waarom dan?' 'Omdat Patrick pas één training heeft verzuimd en die trainer van hen er elke keer niet is. Nu blijkt hij bijvoorbeeld ook weer twee weken niet te komen omdat hij moet tuinieren. Als dat allemaal kan, kun je zo'n jongen toch niet straffen omdat hij voor de eerste keer een training heeft overgeslagen en ook nog met een volgens mij geldige reden.'

Ton vindt dat de vader alle gelijk van de wereld heeft, maar beseft dat hij dit beter niet tegen de man kan zeggen en daarom verzint hij snel een diplomatiek antwoord.'Ik ben sinds een paar weken voorzitter en dus nog niet van alles op de hoogte, maar ga wel even voor u met de leider praten. Zullen we afspreken dat ik u met een uurtje terug bel?''Best, want u begrijpt hoop ik dat ik verontwaardigd ben.'

'Ik bel u straks terug meneer. Tot dan. 'Dag hoor.'

Als de verbinding is verbroken, belt Ton eerst weer met de wedstrijdsecretaris.'Met Eddie.'

'Hoi, met Ton nog een keer. Ik ben net gebeld door de vader van Patrick uit de JO19-1. Die jongen heeft vanwege studie donderdag niet getraind en zou vandaag een halve wedstrijd reserve moeten staan, maar dat vindt zijn vader nogal oneerlijk.''Waarom?'

'Omdat de trainer er dit seizoen al diverse keren niet schijnt te zijn geweest en iedereen in en rond het team dat blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld vindt.''Die man heeft gelijk.'

'Vind ik ook en daarom wil ik eigenlijk Jorrit even bellen om hem te vertellen dat hij dit beter terug kan draaien. Hoe we dit probleem verder aan gaan pakken, zien we dan maandag op de vergadering wel.''Mee eens, maar ik sta nu op de parkeerplaats en zie dat Jorrit er ook aan komt. Als je een paar minuten wacht, kunnen we dus even met z'n drieën praten.''Best. Tot zo.'

Wanneer de heren een paar minuten later samen in de bestuurskamer zitten, vertelt Ton direct aan Jorrit wat er aan de hand is. 'Op zich heb je wel gelijk, maar we kunnen niet een speler straffen omdat hij vanwege studie niet traint en een trainer twee weken thuis laten omdat hij moet tuinieren.'

'Dat ben ik wel met jullie eens, maar bij ons is het de gewoonte dat spelers die geen twee keer trainen 's zaterdags een halve wedstrijd reserve staan.'

'Heeft daar nog nooit iemand over geklaagd?' 'Jawel.'

'En wat hebben jullie met die klachten gedaan?''Niets.'

Ton denkt even na en neemt dan een besluit. 'Laat Patrick vandaag in ieder geval spelen en als hier klachten van andere spelers over komen, verwijs je ze maar door naar mij.''Dat is goed.'

'Wat vind jij er trouwens van dat René twee weken niet komt omdat hij druk is met zijn tuin?'De club vindt het toch al een paar jaar goed dat hij er regelmatig niet is?'

'Klopt, maar er zijn wat andere mensen in het jeugdbestuur gekomen.''En jullie denken er anders over. Nou, ik wens jullie veel succes. Denk er alleen wel aan, dat als je René aanpakt, je de rest ook moet doen.'

'Hoe bedoel je dat?' 'Kijk maar eens naar het programma van vandaag en verder komen jullie er nog wel achter. Kan ik gaan?'

'Prima. Je laat Patrick dus spelen?''Ja, maar René zal hier niet blij mee zijn.' 'Geeft niet. We gaan volgende week of die week erop toch met hem praten.'

Als de leider de deur van de bestuurskamer achter zich dicht heeft gedaan, kijken Ton en Eddie elkaar even aan. 'Het is maar goed dat ik dit niet allemaal van te voren wist, want anders was ik echt geen voorzitter geworden.''Dat kan ik me voorstellen. Ik heb eerlijk gezegd ook al meerdere keren op het punt gestaan om te stoppen. Alleen omdat ik de club niet in de steek wilde laten, ben ik doorgegaan. Ik ben het echter voor honderd procent met je ideeën eens en zal er alles aan doen om je te steunen.'

'Daar ben ik heel blij mee, maar heb je een idee hoe de rest van het bestuur erover denkt?''Jawel. Gijs is het met ons eens, maar Ties en Rolf zullen alles wat je zegt wel onzin vinden.'

'Als we verder willen met de club, zullen we onze visie echter wel door moeten drukken.''Mee eens en nu wij bepaald hebben dat Patrick vandaag gewoon de hele wedstrijd bij de JO19-1 speelt, kunnen we voor mijn gevoel eigenlijk al niet meer terug.'

'Klopt. Wij weten van elkaar hoe we erover denken en zien maandag wel wat er gebeurt.''Afgesproken.'

De vergadering van 's maandags verloopt vrij heftig, maar duurt niet lang. Als Ton iedereen welkom heeft geheten en vervolgens vertelt wat hij afgelopen zaterdag heeft meegemaakt en hoe hij heeft gehandeld, ontstaat er namelijk direct commotie. 'Ik vind dat je een behoorlijke fout hebt gemaakt. Ten eerste had je Gijs, Ties en mij ook naar onze mening moeten vragen, ten tweede haal je zomaar even een afspraak die de JO19-1 heeft gemaakt onderuit en ten derde heeft René van mij toestemming gekregen om twee weken vrij te nemen voor zijn tuin. Plus dat ik helemaal niet zo'n probleem vind dat die JO11-1 en JO13-1 een keer niet hebben gespeeld.' is de mening van Rolf

'Ik ben het helemaal met Rolf eens.'geeft Ties vervolgens aan.

'En wat vindt jij Gijs?''Als bestuur hadden we de trainer er al veel eerder op aan moeten spreken dat hij er een potje van maakt. Hij is dit seizoen namelijk ook al drie keer een week op vakantie geweest. In totaal heeft hij dus nu al vijf weken betaald verlof en het is nog niet eens winter. Plus dat we die andere leiders ook eens op hun hart moeten drukken, dat er 's zaterdags gevoetbald moet worden en ze niet voor visite of winkelen af kunnen zeggen.. Misschien had je ons zaterdag wel in moeten lichten, maar ik heb alle begrip voor je en ben het ook met je eens.' 

Ton besluit direct maar door te drukken.'Ik geef toe dat ik jullie zaterdag even had moeten bellen, maar verder sta ik nog steeds achter het besluit dat Eddie en ik zaterdag hebben genomen. Omdat de meerderheid vindt dat er zo snel mogelijk een einde moet komen aan de vrijblijvendheid binnen de club, stel ik dan ook voor om aanstaande maandag een vergadering te houden waar we alle jeugdleiders en trainers voor uitnodigen. Daar zal ik vertellen dat we als bestuur een andere koers gaan varen en het niet zomaar meer geaccepteerd wordt dat leiders en trainers zonder een geldige reden afzeggen. Mensen die het daar niet mee eens zijn kunnen het zeggen, maar ik kan me niet voorstellen dat dit zo is. Het lijkt mij namelijk een heel normale zaak, dat wij van onze leiders en trainers verwachten dat er bij wedstrijden en trainingen normaal gesproken gewoon zijn. Trouwens Ties, jij verwijt mij wel dat ik jullie zaterdag niet ingelicht heb, maar hoe kun jij nu op eigen houtje die trainer twee weken vrij geven?''Omdat ik gevoel heb voor onze vrijwilligers en jij blijkbaar niet. Dat is geen probleem hoor, want ik bedank hierbij als bestuurslid.' 'En ik doe mee, zegt Rolf direct.' 'Dat is ontzettend jammer mannen en ik begrijp het eerlijk gezegd ook niet, maar het is jullie keus. In ieder geval bedankt voor alles wat jullie voor de club hebben gedaan.'

Rolf en Ties geven geen antwoord, maar lopen met een kwaad gezicht weg. Als ze de deur uit zijn, begint Ton weer te praten.'Mannen, bedankt voor jullie steun. We zullen elkaar de komende tijd hard nodig hebben.'

'Dat kon je best nog eens meevallen. Ik vermoed namelijk dat een behoorlijk aantal mensen blij is dat we nu eindelijk wat aan het probleem gaan doen en heel graag willen helpen om de ellende verder op te lossen.'

Als ze een week later weer in de bestuurskamer zitten, blijkt dat Eddie en Gijs de situatie aardig goed hebben ingeschat. Er is eerst wel wat commotie en er zijn ook een paar leiders en trainers die per direct stoppen, waaronder René van de JO19-1. De grootste groep is echter ontzettend blij dat er eindelijk weer eens duidelijkheid is en het voetbal vanaf nu weer voorop staat binnen de vereniging. Er bieden zich dan ook spontaan twee nieuwe bestuursleden aan en binnen een uur zijn er al vervangers voor de opgestapte leiders en trainers.

Door alle wijzigingen ontstaat er eigenlijk een totaal nieuwe club en dat is aan alles te merken. De sfeer is veel beter, het aantal vrijwilligers blijft toenemen en het belangrijkste is nog, dat er eindelijk weer eens groei in het aantal leden zit. Veel mensen binnen de vereniging zijn dan ook blij dat het bestuur destijds besloten heeft om het allemaal anders te gaan doen, maar Ton denkt nog wel eens terug aan die bewuste zaterdag toen hij er geen greintje vertrouwen in had dat het ooit goed zou komen.