Pa bemoeit zich overal mee

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Weer een  herkenbaar verhaal van Henk Doppenberg wat gaat over een vader die zich met de trainingen en wedstrijden bemoeit



Henk Doppenbergwww.henk-doppenberg.nl

Als Bert en Cor met de trainingsballen, hesjes en pylonen naar het trainingsveld lopen, kijken ze elkaar met een blik vol ergernis aan. 'Hij staat er al weer.'

'Ik zie hem. Wat zullen we doen.' 'Wegsturen?''Is dat niet wat al te kort door de bocht?''

'We hebben last van hem?''Dat klopt, maar maken we ons niet te druk om die kerel?'

'Geen idee. Je bedoelt dus dat we hem moeten negeren, maar dat is ons nog nooit gelukt.''We kunnen het nog eens proberen.'

Bert kijkt zijn collega vragend aan.'Denk je dat het zin heeft?'

'Weet ik niet, maar nu ergeren we ons al aan die man voor we met trainen begonnen zijn en dat helpt ook niet.'Dat ben ik met je eens. Die man is alleen wel verschrikkelijk irritant.'

'Ja, dat is zo. We hebben het er net trouwens over om hem weg te sturen, maar zou ons dat wel lukken. Die kerel is immers minstens twee keer zo oud als wij en zal zich dus misschien wel helemaal niets van ons aantrekken.'

'Die kans zit er in, maar dan moeten we naar het bestuur gaan.'

'Zouden die er wel iets aan doen?''Hoezo niet?'

'Omdat die kerel hier een stuk of vier kinderen heeft voetballen, al jaren lid is en volgens mij werkt hij bij dat bedrijf van de hoofdsponsor.'

'Dat kan, maar mag toch nooit een reden zijn om ons dan maar met die schreeuwlelijk te laten zitten?'

'Laten we eerst maar gaan trainen. Misschien gaat het vandaag beter.''Ook goed.'

Een paar minuten later is het al duidelijk dat het vanavond echt niet beter gaat. Als Bert in de hoek van het veld een vierkant uitzet voor de warming-up, komt vader Lateringen namelijk naar hem toe.'Jullie moeten dit keer maar eens op vrije trappen gaan trainen.'

'Waarom?''Heb je zaterdag niet gezien hoe weinig voordeel jullie daar uit haalden?'

'Jawel, maar dat kwam vooral omdat de tegenstander veel te sterk voor ons was.''Ik hoor het al. Je begrijpt er weinig van. Die lui waren alleen beter omdat jullie zoveel balverlies leden. Verder was het namelijk een heel middelmatig team.'

'Zij spelen drie klassen hoger dan wij.'Dat zegt niets.'

Bert zegt niets meer en loopt terug naar zijn collega.'Wat had hij te zeuren?'

'Dat we op vrije trappen moesten gaan oefenen, omdat we daar afgelopen zaterdag zoveel balverlies door hadden geleden.''Die kerel kletst. We hadden gewoon een veel te sterkte tegenstander. Ik begrijp eigenlijk ook niet dat ze hen gevraagd hadden voor een oefenwedstrijd.'

'Volgens Lateringen was het een heel middelmatig team.''Kun je meteen zien dat hij er geen verstand van heeft.'

'Hij vond dat ik er niets van begreep.''Dat is dan zijn probleem. Kom, we gaan trainen.'

Als de jongens hun training beginnen met de warming-up, staat Lateringen uiterst geïnteresseerd toe te kijken. Hij zegt echter niets en daarom denken de jongens even dat het vanavond misschien dan toch nog meevalt. Al veranderen hun gedachten weer snel. Als ze even later verder gaan met een afwerkoefening, loopt de man namelijk gelijk naar het doel en daar begeleidt hij elk schot op doel met zijn commentaar en ook de beide trainers moeten het weer ontgelden.'Die oefening van jullie is veel te gemakkelijk. Hier leren de jongens niets van. Jullie moeten er één of twee verdedigers bij zetten. De aanvallers hebben nu helemaal geen tegenstand en dat is fout. In de wedstrijd gaan de tegenstanders ook echt niet opzij om jullie op doel te laten schieten.'

Bert en Cor zeggen niets, maar knappen bijna elkaar van woede.'We stoppen zo met deze oefening. Als we zoals de bedoeling was met verdedigers erbij verder gaan, denkt die vent namelijk dat we naar hem luisteren en begint hij zich met nog veel meer dingen te bemoeien.'

'Dat ben ik helemaal met je eens, maar wat gaan we dan wel doen?''We gaan gewoon wat langer dan gepland twee tegen twee spelen. We hebben twaalf jongens, dus dat kan precies. Wil jij daar de veldjes vast even uit gaan zetten?'

Cor knikt een keer.'Best, maar we gaan straks samen met het bestuur praten, want dit kan zo niet langer.'

'Afgesproken, maar wat doen we als zij die kerel niet op zijn gedrag aan willen spreken?'Dan sturen we hem de volgende keer zelf van het veld. Die kerel kan wel veel ouder zijn, maar ik ben niet bang voor hem.'

'Ik ook niet.''Best, dan spreken we het zo af.'

Als de veldjes voor het twee tegen twee klaar zijn, roepen de beide trainers hun spelers bij elkaar. Natuurlijk weer geheel tegen de zin van Lateringen, die dat luidkeels laat merken.

'Hé, waarom stoppen jullie er nu mee? Die oefening begon net lekker te lopen. Als jullie er twee verdedigers bij zetten, gaat het absoluut nog beter. Jullie gaan nu zeker partijtjes doen, maar daar leren de jongens niets van hoor. Ik zal de volgende keer anders wel een training voor jullie maken, want ik ben tenslotte niet voor niets jarenlang trainer geweest.'

De beide trainers zeggen ondanks al hun ergernis geen woord, maar gaan wel door met de training zoals zij die in hun hoofd hadden. Al valt dat niet mee, want Lateringen blijft zich overal mee bemoeien en net voor ze aan de afsluitende partij beginnen, maakt hij het helemaal te bont. Als Bert en Cor even wat spullen opruimen en de jongens bij elkaar staan te wachten, loopt hij namelijk naar de groep toe om twee partijen te maken en natuurlijk zien de trainers dat.'Wat doen we? Gelijk stoppen met trainen of zelf nieuwe partijen maken?'

'Als we ermee stoppen, zijn de jongens de dupe. Laten we dus maar nieuwe partijen kiezen.''Mee eens.'

Als ze bij de groep komen, staat Lateringen er met een triomfantelijk gezicht bij.'Ik heb al even twee partijen gemaakt.'

'Jammer, maar dat doen we liever zelf.''Waarom?'

'Omdat wij trainer zijn en u niet.''Wat is dat nu weer voor onzin?'

'Wilt u weggaan, dan kunnen we beginnen met de partij.'

Lateringen lijkt eerst weinig zin te hebben om weg te gaan, maar na een paar tellen doet hij het toch. Zijn mond houden doet hij tot grote ergernis van de twee jongens echter niet. Ze spreken dan ook nogmaals af, dat ze meteen na de training naar het bestuur gaan en daar iedereen goed duidelijk zullen maken dat ze de man niet nog eens op het trainingsveld willen hebben. Omdat de vader zich steeds meer met de partij van de jongens bemoeit en de trainers amper nog de kans geeft om op een normale manier te coachen, besluiten ze zelfs om een paar minuten eerder met de training te stoppen. En ook dit levert hen weer een berg commentaar van de bemoeizieke ouder op, maar ze doen net of ze hem niet horen.

Wel ruimen ze snel hun spullen op, gaan ze zich vliegensvlug douchen en daarna meteen op zoek naar iemand van het jeugdbestuur. Ze hebben geluk, want die zitten net te vergaderen en ze mogen gelijk binnenkomen om hun verhaal te vertellen.'Wat is er aan de hand jongens?'

'We willen dat jullie met die Lateringen gaan praten en hem vertellen dat hij zich niet meer met onze trainingen moet bemoeien. Hij doet namelijk net of hij de trainer is en wij zijn assistenten zijn en zo is het natuurlijk niet. Toen we een partijtje gingen doen, dacht hij zelfs de twee teams te kunnen kiezen.'

'Hebben jullie echt last van hem? We kunnen hem namelijk niet verbieden om wat te roepen als hij staat te kijken. Wat doet hij als jullie hem negeren?''Dat hebben we al vaker geprobeerd, maar hij trekt zich nergens iets van aan. Het was vanavond namelijk niet voor de eerste keer dat hij zich zo overdreven met onze training bemoeide. Als hij bij de volgende training weer zo staat te schreeuwen, stoppen we er dan ook gelijk mee.'

De jeugdvoorzitter kijkt Cor heel moeilijk aan. 'Jullie maken het ons niet gemakkelijk.'

'Die Lateringen maakt het ons ook moeilijk en volgens ons is het heel eenvoudig. Jullie gaan die man vertellen dat wij dit niet meer willen en nog voor aanstaande zaterdag. Bij de vorige wedstrijd dacht hij vooraf en in de rust namelijk even onze jongens toe te kunnen spreken.'

'Het probleem is dat die man bij onze hoofdsponsor werkt.'

'Mag hij zich daardoor dan zo misdragen?'

'Nee, natuurlijk niet.''Dan is het toch niet moeilijk.'

Omdat er niets meer gezegd wordt, denken de jongens dat ze uitgepraat zijn en daarom lopen ze na iedereen te hebben gegroet naar de kantine. Daar blijkt dat Cor weinig vertrouwen in het bestuur heeft.'Ik denk niet dat zij ons probleem oplossen, want ze zijn gewoon bang voor die sponsor.'

'Dat vrees ik ook wel een beetje, maar wat doen we dan?'Als die vent zaterdag weer begint, roepen we het bestuur erbij en als die niets doen, stoppen we er per direct mee. Het kost ons dan wel onze hobby, maar dat is dan niet anders.'

'Mee eens.'

Als Cor en Bert 's zaterdags hun spelers bij elkaar roepen, zien ze Lateringen nergens en daarom lopen ze met een opgelucht gevoel naar de kleedkamer voor de bespreking. Daar krijgen ze echter de schrik van hun leven, want de man zit al op hen te wachten en hij heeft zelfs een coachbord bij zich. 'Ha jongens. Vorige week vonden jullie het niet goed dat ik de bespreking deed en daarom heb ik nu maar vast een aantal zaken op dit bord gezet. Ik denk daarom dat het beter is als ik dit keer wel het woord doe. Of moet ik één van jullie even vertellen wat je het over moet hebben?'

De beide trainers kijken elkaar even kort aan en dat is blijkbaar genoeg voor hen. Ze draaien zich namelijk zonder iets te zeggen om en lopen trillend van woede weg in de richting van de bestuurskamer. Daar is echter niemand van het bestuur te zien en ook in de kantine en buiten op de velden zijn geen bestuursleden te vinden. Cor laat zich echter nergens meer door tegenhouden. 'Dan bel ik de voorzitter.'

Na eerst een keer een verkeerd nummer te hebben gedraaid, neemt de voorzitter bij Cors tweede poging bijna meteen op. 'Met Kees.'Hoi, met Cor. Ik dacht dat jullie met die Lateringen zouden praten.'

'Dat is er nog niet van gekomen.' 'Vonden jullie het soms niet belangrijk genoeg?'

'Jawel, maar wij willen geen problemen met de hoofdsponsor en ik hoop dat jullie daar begrip voor hebben. Bel je me daar trouwens alleen voor?' 'Nee, die vent zit op dit moment in onze kleedkamer om de bespreking te houden. We gaan er daarom nu heen om hem weg te sturen.'

'Wacht daar mee tot ik er ben.''Dat is te laat. We moeten over een half uurtje voetballen.'

Cor wacht niet meer tot de voorzitter antwoord, maar loopt, gevolgd door Bert, met grote passen terug naar de kleedkamer. Daar is Lateringen al druk bezig met zijn bespreking en reageert hij enorm verbaasd als de jongens weer binnenkomen.'Waar waren jullie? Moeten jullie niet horen wat ik te vertellen heb?''We waren op zoek naar iemand van het bestuur, maar we kunnen niemand vinden en daarom stuur ik je nu zelf de kleedkamer uit. Ik wil je zo ook niet op het veld zien en eveneens niet meer op het trainingsveld. Als je wil kijken, is prima. Je blijft echter achter de omheining en mag alleen aanmoedigen, maar niet coachen. Het beste kun je dus nu vertrekken, want anders laten we je door de politie verwijderen. Dat doen we trouwens ook als we weer last van je hebben op het trainingsveld.'

Het is doodstil in de kleedkamer, want Cors woorden hebben nogal wat indruk gemaakt op iedereen. Zelfs op vader Lateringen. 'Ik wilde jullie alleen maar helpen en daarom vind ik het raar dat je meteen over de politie begint.'Als u doet wat wij willen, is er niets aan de hand.'

'Dat is akkoord. En Lateringen geeft nu zowel Cor als Bert een hand, biedt ze allebei hun verontschuldigingen aan en loopt naar buiten