Niet iedereen is blij met een gemengd team

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Enkele weken geleden las ik via de bekende sociale media een boeiend verhaal. Een herkenbaar verhaal over hoe het er in het amateurvoetbal te veelvuldig aan toe gaat. Het verhaal was geschreven door Henk Doppenberg. Via Google was Henk Doppenberg snel gevonden en voor mij als liefhebber van het amateurvoetbal opende zich een speelgoedwinkel. Een speelgoedwinkel in de vorm van een website met o.a. fictieve voetbalverhalen die allemaal op de tegenwoordige tijd geplaatst kunnen worden. Ik besloot er een mailtje aan te wagen om in contact te komen met Henk die, zo bleek op zijn website www. henk-doppenberg.nl, ook een vijftiger bleek te zijn. Al snel kwam er antwoord op mijn vraag of Puurvoetbalonline zijn verhalen mocht publiceren waarbij bronvermelding een vanzelfsprekendheid was. Het antwoord van Henk was positief en vandaar dat ik met regelmaat een verhaal van Henk zal publiceren. Verhalen die allemaal letterlijk uit het 'voetbal' leven zijn gegrepen zoals ook deze met als titel: Niet iedereen is blij met een gemengd team.
Profielfoto van Henk Doppenbergwww.henk-doppenberg.nl
'Ronald, heb je even?'
'Zeker. Zeg het maar.'
'Het gaat om de E3, het team van mijn zoontje. Daar spelen vijf jongens en vier meisjes in en dat is een drama.'
'Waarom dan?'
'Ze kunnen niet goed met elkaar overweg. De jongens spannen samen en de meisjes ook. Plus dat ze alle wedstrijden nog verloren hebben en volgens mij komt dat door die meiden. Die kunnen er namelijk helemaal niets van. Het probleem is nu, dat de jongens er geen zin meer in hebben en willen stoppen met voetballen. Kunnen jullie de teams daarom niet opnieuw indelen? Onze meisjes bijvoorbeeld met die van de E4 in een apart meidenteam en de jongens ook bij elkaar. Volgens ons en daar bedoel ik de vaders van de vijf jongens uit de E3 mee, zouden jullie op die manier heel veel kinderen blij maken.'

Ronald, die al wat langer in de jeugdcommissie zit, heeft de gewoonte om niet te snel antwoord te geven op vragen van ouders en is dat dit keer ook niet van plan.
'Ik zal er met de jeugdcommissie en met Sjoerd, de leider, over hebben en dan hoor of zie je vanzelf of we iets gaan veranderen.'
'Maar ik zeg toch nu dat het niet goed gaat in de E3.'
'Dat heb ik gehoord, maar het gaat niet alleen om uw mening.'
'Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die hier anders over denken.'
'Daar komt u binnenkort vanzelf achter.'

Terwijl de man met een wat ontstemd gezicht doorloopt, gaat Ronald naar de bestuurskamer en daar treft hij Willem, die ook in de jeugdcommissie zit.
'Heb jij er al eens iets over gehoord dat het niet goed gaat met de E3?'
'Nee. Ze verliezen alles, maar ik heb verder geen klachten gehoord. Jij wel?'
'Ja, die Knevelingen sprak me net aan. Volgens hem was het team een drama en wilden die vijf jongens zelfs stoppen met voetballen.'
'Zou dat niet alleen komen omdat ze nog geen wedstrijd hebben gewonnen?'
'Ik denk het, maar hij zei dat het tussen de kinderen onderling niet boterde en het veel beter was om de jongens bij de jongens en de meisjes bij de meisjes te laten voetballen. Die kerel is trouwens wel een baasje, want hij dacht dat ik de indelingen gelijk voor hem ging aanpassen.'

Willem begint te lachen en slaat Ronald op zijn schouder.
'Sommige ouders denken echt dat we bij hen in dienst zijn. Wat heb je tegen die kerel gezegd?'
'Dat ik er met de jeugdcommissie en Sjoerd over zou praten en hij het dan wel hoorde of zag als er iets ging veranderen. Ik bedenk me trouwens net dat we ook met de andere ouders van de E3 moeten gaan praten voor we iets beslissen. Plus dat we eens bij de E4 moeten informeren hoe het daar gaat.'
'Ik denk dat die geen problemen hebben.'
'Hoezo?'
'Dat team staat stijf bovenaan en maakt van iedere wedstrijd een feestje.'
'Zie, zo hoort het.'
'Zullen we trouwens eerst maar afwachten wat de rest van de jeugdcommissie er maandag over zegt?'
'Is goed.'

Als de mannen  maandagsavond vergaderen, blijkt dat  er bij de andere commissieleden ook klachten binnen te zijn gekomen over de E3. Niet alleen van ouders die jongens in het team hebben, maar er hebben ook twee vaders van meisjes aan de bel getrokken. Uit de verhalen valt duidelijk op te maken, dat de sfeer echt heel slecht is en de vele verloren wedstrijden, zoals Ronald en Willem al vermoedden, voor een groot deel de oorzaak zijn van alle narigheid. Omdat Ronald de coördinator van de pupillen is, wordt hem gevraagd om iets aan het probleem te gaan doen.
Hij heeft alleen nog niet echt een idee hoe hij dit op moet lossen.
'Omdat we maar zeven meisjes hebben, kunnen we geen echt meisjesteam maken. We zijn dus afhankelijk van de KNVB. De E3 speelt vierde klasse en gaat als ze alles blijven verliezen na de winterstop namelijk een klasse zakken. Normaal gesproken gaan ze dan wel winnen en daarmee vermoed ik dat het probleem opgelost is. Dat duurt echter nog een aantal weken en daarom zal ik proberen, om in de tussentijd een paar oefenwedstrijden voor ze te regelen tegen teams uit de vijfde klasse. Door een paar overwinningen krijgen ze misschien weer nieuwe moed om tot de winter verder te gaan. Al kun je zo'n vriendschappelijke wedstrijd natuurlijk ook verliezen en dan is de ellende nog veel groter. Ik zal zaterdag echter eens bij hun wedstrijd gaan kijken. Ten eerste heb ik dan even tijd om met Sjoerd te praten en ten tweede kan ik dan met eigen ogen zien hoe de kinderen en de ouders met elkaar omgaan. Plus dat ik dan meteen weer eens kan zien hoe ze voetballen, want vanwege mijn studie heb ik ze de laatste tijd veel te weinig gezien.'

Als Ronald 's zaterdags bij de wedstrijd van de E3 staat te kijken, valt hem meteen op dat de ouders van de meisjes als een apart groepje bij elkaar staan en die van de jongens ook. Omdat dit hem heel veel duidelijk maakt, besluit hij maar eens met wat mensen te gaan  praten.

'Goedemorgen. Wat gaat het worden vandaag?'
'Verliezen waarschijnlijk.'
'Is dat niet wat al te negatief? We zijn nog maar net begonnen.'
'Klopt, maar het voetbal gaat met de week slechter en het wordt ook steeds ongezelliger. Mijn dochter wil al bijna niet meer naar het voetballen toe en met de andere meisjes is het net zo. Hoop op een goed resultaat heb ik dus niet meer en ik ben bang dat Julia er eerdaags mee stopt.'
Ronald besluit meteen maar door te vragen.
'Waarom wil ze stoppen dan?'
'Ten eerste omdat ze alles verliezen, want dat is natuurlijk voor niemand leuk. Dat is alleen niet het grootste probleem. Het is namelijk veel erger dat de meisjes bijna niet meer durven te voetballen.'
'Waarom dan niet?'
'Let zo maar eens op. Ze krijgen ten eerste geen enkele bal van de jongens en de heren doen niet anders dan de hele wedstrijd luidkeels op hen mopperen.'
'Heren, zegt u.'
'Ja, daar bedoel ik de jongens hun vaders mee. We hebben er al een paar keer flink ruzie over gemaakt en dan is het wel even wat minder, maar dat duurt tot op heden nooit langer dan één wedstrijd.'
Een paar minuten later, heeft Ronald al door dat de moeder net niets teveel heeft gezegd. Wanneer een meisje een veel te harde pass van een jongen niet binnen weet te houden, krijgt ze namelijk meteen een berg kritiek over zich heen. Omdat hij dit beneden alle peil vindt, loopt hij op een holletje naar de vaders toe. Daar krijgt hij echter geen kans om iets te zeggen, want de man die hem verleden week al over het team aangesproken heeft, is hem voor.
'Goed dat je er bent. Nu kun je tenminste zelf eens zien hoe die meiden dit team naar de knoppen helpen.'
'Overdrijft u niet een beetje?'
'Hoezo?'
'Nou, volgens mij voetballen de meisjes helemaal niets minder dan de jongens. Dat blonde meisje vind ik zelfs veruit de beste van het veld.'
'Dan ben jij de enige die dat vindt, want wij vinden de jongens veel beter.'
'Dat mag.'

Het blijft nu een paar momenten stil. Als het blonde meisje een prima pass geeft op één van de spitsen, maar die jongen niet op staat te letten en de bal over de zijlijn laat lopen, barst 'pa' echter direct weer los.
'Dat is toch een waardeloze bal? Wat kan mijn zoontje daar nu mee?'
'Als hij niet had staan dromen, had hij vrij door kunnen lopen naar het doel van de tegenstander. Het was dus echt wel een prima bal en een grotere kans krijgt uw zoontje vandaag niet meer.'
'Nou, beste man. Jij zit wel in de jeugdcommissie, maar volgens mij heb je voor geen cent verstand van het spelletje. Ik wil mezelf niet op mijn borst kloppen, maar ik en de andere vaders trouwens ook lopen al jaren in het voetbal rond en weten dus echt wel wat goed en niet goed is.'

Als Ronald de andere mannen verwoed ziet knikken, beseft hij dat praten met deze mensen geen zin heeft en daarom loopt hij naar een rustig plekje langs het veld om de wedstrijd verder af te kijken. Daar ziet hij tot zijn spijt dat er weer niet gewonnen wordt en ergert hij zich groen en geel aan de vaders, die zeker de tweede helft weer een enorme negatieve invloed op de wedstrijd en het spel van de meisjes hebben. Vooral omdat het onterecht is. Het blonde meisje blijft er namelijk bovenuit steken, maar de andere spelers ontlopen elkaar niet veel en spelen zelfs veel beter dan hij vooraf had verwacht. Vooral hierdoor is hij enorm blij dat hij de wedstrijd gezien heeft en ineens weet hij ook hoe hij het probleem op moet lossen. Daarom wacht hij tot Sjoerd na de wedstrijd klaar is met zijn team en vraagt hij hem mee te lopen naar de bestuurskamer.

'Ik zal meteen maar met de deur in huis vallen. Die vader van Sam is verleden week bij me geweest om te klagen over de meisjes uit je team en hierover hebben nog meer ouders geklaagd. Plus dat er van de meisjeskant is geklaagd dat ze volgens de heren nooit iets goed doen.'
'Daar heb ik wat van gehoord.'
'Wat vind jij als leider van die klachten?'
'We hebben geen topteam, maar die vijf vaders maken het er met hun gezeur eerder slechter dan beter op. De ouders hebben onderling ook al een paar  keer bonje gehad en dat is natuurlijk slecht voor de teamgeest. Pa en ma praten thuis aan de keukentafel immers over het gedoe bij ons team en daar zitten de kinderen bij.'
'Klopt. Jij vindt dus trouwens ook dat de vaders van de jongens de grote schuldigen van alle ellende zijn.'
'Ja, want door hen zijn die twee groepen ontstaan. Als we echt een team waren geweest, hadden we al lang een paar wedstrijden gewonnen.'
'Dat denk ik ook en daarmee zou het gezanik trouwens meteen voorbij zijn, want die vaders zijn gewoon gefrustreerd dat hun zoontjes steeds verliezen.'
'Precies.'

'Omdat we wel moeten proberen om het probleem op te lossen, heb ik een voorstel.'
'Laat horen.'
'We gaan woensdagmiddag eerst met alle kinderen een patatje eten in de kantine en daarna spelen we een wedstrijdje tegen SJO, maar zonder ouders erbij.'
'Hoe wil je dat doen?'
'De ouders worden om zes uur in de kantine verwacht en dan zal ik ze vertellen dat ze de wedstrijd binnen mogen bekijken en niet langs de lijn en ook waarom.'
'Zouden ze dat accepteren.'
'Ze hebben geen andere keus. Wat vind je trouwens van mijn plan?'
'Top. Ten eerste zullen de ouders op deze manier misschien een keer wakker worden, maar dat patat eten vind ik ook super. Door ze samen aan tafel te zetten, gaan de kinderen met een beetje geluk immers weer met elkaar praten en dat zou geweldig zijn. Ik vind het namelijk verschrikkelijk, dat ze op deze leeftijd al zo langs elkaar heen leven.'
'Je hebt gelijk. Ik zie je woensdag.'

Als de kinderen 's woensdags de kantine binnenkomen, gaan de jongens meteen weer naar de jongens en de meisjes naar de meisjes. Sjoerd grijpt echter direct in en zet ze door elkaar heen aan één grote tafel en nadat ze eerst allemaal een tijdje angstvallig hun mond hebben gehouden, weet hij ze op een gegeven moment toch aan het praten te krijgen en daardoor ontstaat er opeens een totaal andere sfeer. Wanneer ze tegen zes uur naar de kleedkamer gaan, wordt er zelfs gelachen en dat heeft de leider dit seizoen nog niet eerder meegemaakt. Hij gaat de kinderen dan ook fluitend achterna en heeft er opeens weer alle vertrouwen in, dat het met hun team toch nog wel goed zal komen.

Om klokslag zes uur zijn alle ouders in de kantine en omdat Ronald nogal wat commentaar verwacht, besluit hij eerst zelf zijn verhaal te doen en ze daarna pas de gelegenheid te geven om iets te zeggen.
'Goedenavond dames en heren. Welkom op dit ongewone tijdstip. We hebben jullie gevraagd om te komen vanwege de problemen bij de E3, maar volgens ons zijn die momenteel al voor een groot deel opgelost. Als de vaders van de jongens tenminste meewerken en vanaf nu stoppen met hun negatieve gezeur. De jongens en meisjes hebben net samen aan tafel zitten eten en volgens Sjoerd was het dit seizoen nog niet zo gezellig geweest. Als jullie er niet bij zijn, is de E3 dus blijkbaar wel een echt team en daarom gaan we vandaag hier samen vanuit de kantine de wedstrijd bekijken. Ik heb er het volste vertrouwen in dat de kinderen een goede wedstrijd gaan spelen en als dat zo is, lijkt het me meer dan duidelijk wie alle problemen binnen het team hebben veroorzaakt. En denk niet dat SJO een zwak team heeft, want zij spelen net als wij in de vierde klasse. Heeft er iemand nog iets te vragen?'

Ronald heeft het gevoel dat sommige mannen wel iets willen zeggen, maar blijkbaar zijn ze zo onder de indruk van alles, dat ze zwijgen. Dit maakt hem trouwens ook niet veel uit, want het gaat hem er alleen nog om dat de E3 zo leuk voetbalt en als het even kan wint. Tot zijn grote geluk gaat zijn wens in vervulling, want na een wat angstige start gaat het team vrij redelijk voetballen en net voor het einde van de wedstrijd, valt zelfs het zo vurig gewenste doelpunt en is de eerste overwinning van het seizoen  een feit. Voor Ronald een teken dat zijn missie zo goed als geslaagd is en als hij even later ziet dat alle ouders druk pratend samen koffie zitten te drinken, voelt hij zich helemaal gelukkig.