Eerlijkheid duurt het langst

Geschreven door Henk Doppenberg op . Geplaatst in Columns

Vorige week las ik via de bekende sociale media een boeiend verhaal. Een herkenbaar verhaal over hoe het er tegenwoordig in het amateurvoetbal aan toe gaat. Het verhaal was geschreven door Henk Doppenberg. Via Google was Henk Doppenberg snel gevonden en voor mij als liefhebber van het amateurvoetbal opende zich een speelgoedwinkel. Een speelgoedwinkel in de vorm van een website met o.a. fictieve voetbalverhalen die allemaal op de tegenwoordige tijd geplaatst kunnen worden. Ik besloot er een mailtje aan te wagen om in contact te komen met Henk Doppenberg die, zo bleek op zijn website www. henk-doppenberg.nl, ook een vijftiger is. Al snel kwam er antwoord op mijn vraag of Puurvoetbalonline zijn verhalen mocht publiceren waarbij bronvermelding een vanzelfsprekendheid was. Het antwoord van Henk was positief en vandaar dat ik, niet iedere dag maar wel regelmatig een verhaal van Henk zal publiceren. Verhalen die allemaal letterlijk uit het 'voetbal' leven zijn gegrepen Profielfoto van Henk Doppenbergwww.henk-doppenberg.nl




'Ga je vandaag weer punten voor de club verdienen, Thijs?'
'Als het aan mij ligt wel.'
'Daar houden we je aan.'
Thijs loopt lachend tussen de supporters door naar de kleedkamer. Hij is de vaste grensrechter van het eerste team van Heide Boys en neemt het niet zo nauw met de spelregels. Hoewel veel scheidsrechters hem inmiddels kennen en bijna niet meer op zijn vlagsignalen reageren, weet hij door zijn gemene manier van vlaggen echter toch nog steeds vrij veel glaszuivere doelpunten afgekeurd te krijgen. Hier is hij behoorlijk trots op en doordat veel mensen hem complimenteren met zijn onsportieve gedrag, begint hij zelfs steeds oneerlijker te worden.
Een extra stimulans voor hem om de spelregels met een korreltje zout te nemen, is het feit dat zijn team mede door hem op de eerste plaats staat en op het kampioenschap af lijkt te stevenen. Vandaag kunnen ze weer een grote stap in de goede richting zetten, als ze thuis van nummer twee VVVS weten te winnen. Dat zal alleen een hele klus worden, want uit is er met 2-1 verloren en daarom heeft Thijs besloten om vanmiddag extra scherp te vlaggen. Voor zijn gevoel heeft hij trouwens sowieso al het één en ander recht te zetten, want uit hebben ze immers door een zuivere buitenspelgoal verloren en die supporters van hen waren ook niet de allerleukste.
Als de teams een paar minuten voor half drie het veld op komen, ziet Thijs dat er heel veel toeschouwers zijn. Veel mensen van Heide Boys natuurlijk, maar hij ziet ook de nodige supporters van VVVS en een gedeelte is zijn gemene vlaggen in de uitwedstrijd blijkbaar nog niet vergeten. Ze komen namelijk gelijk na de aftrap achter hem staan en doen hun uiterste best om hem te intimideren. Hier trekt hij zich echter niets van aan, want erg bang is hij nog nooit geweest en ze spelen immers thuis. Als één van die schreeuwers zijn dreigementen ten uitvoer wil brengen, wordt hij dus echt wel door iemand van zijn eigen club geholpen. Tenminste, daar rekent hij op.

Heide Boys is veruit de betere ploeg en wordt geen moment in de verdediging gedreven. Daardoor is er in de eerste helft weinig of niets op zijn manier van vlaggen aan te merken. Slechts één beslissing van hem roept wat irritatie op bij de volgers van VVVS, maar dat is zelfs onterecht.
Omdat hij verder prima vlagt, neemt het gezeur  langzaam af en zijn er bij het begin van de tweede helft nog maar een paar mensen van de tegenstander die hem in de gaten houden. Al wordt de rol van Thijs nu wel veel belangrijker, want Heide Boys speelt veel minder dan in de eerste helft en komt daardoor enorm onder druk te staan. Het is nog wel 0-0, maar de kans op 0-1 is nu dus een stuk groter dan de kans op 1-0.
Tien minuten voor het einde van de wedstrijd gebeurt dan ook het onvermijdelijke. De linksbuiten van VVVS breekt namelijk voor de zoveelste keer door de verdediging van Heide Boys en weet de bal net voor de achterlijn keurig voor te geven op de centrumspits, die hem snoeihard in de linkerbovenhoek kopt. Het resultaat is een kluwen juichende spelers en feestende supporters van de gasten. Thijs staat echter als een standbeeld langs de lijn met zijn vlag kaarsrecht omhoog naar de scheidsrechter te roepen. Die man blijkt hem eerst niet te horen, maar na aandringen van de Heide Boys spelers komt hij uiteindelijk toch naar de grensrechter toe.
'Ik weet niet waarom je vlagt, maar het is geen buitenspel. Die jongen kwam namelijk van zijn eigen helft.'
'U heeft gelijk scheids, maar de bal was over de achterlijn toen hij hem voor gaf. Het is dus een doeltrap.'
De scheidsrechter lijkt even te twijfelen, maar beslist dan om Thijs toch gelijk te geven en het doelpunt af te keuren. Als hij fluit en een doeltrap geeft in plaats van dat hij de thuisclub laat aftrappen, breekt er echter een enorm tumult los. Vijf supporters van VVVS springen namelijk over de omheining het veld op en gaan Thijs op een vreselijke manier te lijf. Die krijgt echter direct hulp van een aantal clubgenoten en daardoor ontstaat er een massale vechtpartij.
Bestuursleden en de haastig gealarmeerde politie weten dit gelukkig vrij snel te sussen, maar daar maakt Thijs niets meer van mee.
Hij ligt namelijk nog steeds zwaar bloedend en buiten kennis langs de zijlijn en daarom wordt er een ambulance gebeld die er binnen vijf minuten is. De broeder heeft meteen door dat het vrij ernstig is en daarom gaan ze met de meest mogelijke spoed in de richting van het ziekenhuis.
Daar wordt geconstateerd dat Thijs een zeer zware hersenschudding, een gebroken neus en twee gebroken kaken heeft. Het ergste is echter dat hij iets met zijn linkeroog heeft en hoewel de artsen hier eerst weinig over kwijt willen, komen ze na een paar dagen met de boodschap dat er nog maar 50% zicht in zit en men vreest zelfs dat dit alleen maar minder wordt. Dit is een enorme klap voor Thijs en het ergste vindt hij nog, dat hij nu waarschijnlijk voor lange tijd thuis komt te zitten. Zijn baan als vrachtwagenchauffeur moet hij namelijk opgeven en met zijn handicap zal hij nu eenmaal niet snel iets anders vinden.

Als zijn vrouw 's middags weer bij hem op bezoek komt, is hij daarom ontroostbaar.
'Heide Boys heeft gelijkgespeeld en zal nu wel kampioen worden, maar mijn leven is naar de knoppen.'
'Van je oog is natuurlijk verschrikkelijk, maar je bent er nog en verder zullen we het best redden samen.'
'Ik had beter niet kunnen vlaggen bij dat doelpunt, want dan was er nu niets aan de hand geweest.'
’Was die bal de achterlijn dan niet gepasseerd en vlagde je weer ten onrechte?'
Het blijft eerst even stil, maar dan begint Thijs weer te praten.
'Ik ben een vreselijke stomme sufferd geweest, want ik heb jaren zo vreselijk gemeen gevlagd dat het gedurig nergens op leek. Alleen maar omdat ik punten wilde verdienen voor Heide Boys en het leuk vond dat de supporters mij  complimenten gaven als ik weer een scheidsrechter bedrogen had. Nu het fout is gegaan, ben ik echter degene die met de gebakken peren zit. Ik zal met een beetje pech de rest van mijn leven met een uitkering moeten zien rond te komen, terwijl die supporters vrolijk verder leven en me misschien nu wel uitlachen.'
'Volgens mij valt dat heel erg mee. Moet je bijvoorbeeld eens kijken hoeveel kaarten, bloemen en fruitmanden je al hebt gehad en wie er allemaal op bezoek zijn geweest.'
Thijs blijft even stil, maar blijkt dan wel te beseffen dat hij momenteel erg negatief is.
'Je hebt gelijk. De mensen van de club blijven me wel steunen. Ik heb alleen altijd gedacht dat winnen met Heide Boys het belangrijkste in mijn leven was en besef nu dat ik dit fout heb gehad.'