Zonder respect geen voetbal? Dan waren de velden en zalen leeg.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Zonder respect geen voetbal schreeuwde Michael van Praag wanneer het ging over het geweld op de velden. We zijn tegen racisme schreeuwde dezelfde Van Praag tijdens een van de momenten dat het weer eens de spuigaten uitliep op een voetbalveld of spothal in Nederland. Maar ondanks de kreten van de voorzitter van de KNVB neemt het geweld niet af en moet je wel stokdoof zijn wil je de soms schandalige kreten niet horen.


je profielfoto

 

Michel van Praag was rond het overlijden van Richard Nieuwenhuizen heel duidelijk, er moest meer respect op de velden en in de zalen komen. Respect wat er voor moest zorgen dat de excessen een beetje uit sporthallen en van sportcomplexen wegbleven. Een gedachte waar ieder normaal denkend mens zich wel in kon vinden. Dat beloofde dus wat moois nadat Richard Nieuwenhuizen zijn hobby met de dood had moeten bekopen. Maar de oproep van Van Praag was snel vergeten want al snel was het weer raak. Al snel werden er weer scheidsrechters gemolesteerd, werden er weer discriminerende teksten vanaf tribunes of langs de lijn geroepen en gingen velen binnen een prachtige sport weer vrolijk verder. Vrolijk verder met trammelant trappen bij duels die simpelweg bol stonden van sportiviteit. Trammelant trappen wat soms al begon wanneer een uitspelend team alleen nog maar het veld opkwam. Vreemd gedrag, een ploeg al vijandelijk bejegenen terwijl het team voor het eerst in zijn bestaan op het complex of in een zaal komt spelen. Er zijn zich supporter noemende aanwezigen die er ogenschijnlijk veel plezier in hebben om een ploeg aan de schandpaal te timmeren en een referee te beledigen. Natuurlijk kun je het met een beslissing van de arbitrage oneens zijn. Dat mag en moet kunnen maar verdere gekkigheid, aan iemand zitten, kan niet. Als thuisspelende ploeg ontvang je gasten met respect en ontvang je ze correct. Dat doe je ook wanneer het ploegen zijn die voor een groot gedeelte bestaan uit spelers met een niet Nederlandse achternaam. Want laten we eerlijk zijn niet alle boys met een niet Nederlandse achternaam zijn ‘fout’. Maar ook niet alle jongens met een Nederlandse achternaam zijn ‘goed’
Iedereen verdient een kans wordt er beweerd. Maar is dat ook zo. Krijgt iedereen wel een kans. In een seizoen zie en hoor ik veel maar lees ook veel. Nu zijn er velen die zeggen, je moet niet alles geloven wat je leest. Er zijn er die misschien die denken dat er pulpblaadjes op de Peperweg 7 op tafel liggen. Dat dacht ik dus niet want we praten over lezen. Dus praten we over boeken waarin je leest hoe er in het hedendaagse voetbal gediscrimineerd wordt zonder dat iemand echt in durft te grijpen. We hoeven maar terug te gaan naar de pop van Vermeer en de ‘toejuichingen’ door de fans van ADO richting Bazoer en we zijn klaar. En dan durft de voorzitter van de KNVB te roepen, zonder respect geen voetbal. In de Zeister Bossen is er niemand die de oud-voorzitter van Ajax terugfluit of eens op zijn onzinnige kretologie wijst. Niemand doet dat omdat ze stuk voor stuk het pluche niet willen verlatet. Maar ook dit seizoen hebben we weer genoeg kunnen zien en horen waarbij je je soms moest  schamen dat je Nederlander was.