Mijn moment van het weekend: Voetbalkousen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Voor tijdens of na ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant, of soms de Oostermoer, aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook in het achterons liggend weekend weer het geval was.
je profielfoto

 

Ik weet dat waar het gaat om een voetbaltenue ik een man van het detail ben. Een ander zal bij op dat gebied een zeikerd noemen en wat ik graag voor lief neem. In een seizoen zie ik een redelijk aantal wedstrijden. Ik denk dat ik het aantal van 100 per seizoen gemakkelijk haal. Wedstrijden waar ik mij soms verbaas over de voetbalkous. Het vreemde feit doet zich voor dat voetbalkousen bij een jeugdteam vaak meer een eenheid vormen dan die van een seniorenteam. Bij de lagere senioren is het niet zelden een allegaartje maar er zijn ook standaardteams die er wat van kunnen. Ook dit seizoen zag ik vaak een team spelen met voetbalkousen waar ik van dacht, dat ziet er niet uit. Dat is richting de hoofdsponsor, want dat is vaak de naam wat op het shirt vermeld staat, en je eigen uistraling als club een regelrechte afgang. Misschien heb ik die ‘tik’ qua kleding overgehouden aan een prachtige periode bij Sporthuis Sjoerd van der Baan. Een periode waarin er heel veel setjes aan sportkousen werden ingekocht. Ingekocht door clubs of sponsoren die wilden dat het vlaggenschip van de vereniging er netjes opstond. Die het niet toestonden dat er een eerste team in het veld stond waar meerdere type voetbalkous bij te bewonderen waren. Een diversiteit aan voetbalkousen, ik vind dat niet kunnen. Maar in mijn periode bij een voetbalgerichte sportzaak, een periode die lag tussen 1973 en 1980, waren er dus meer die zo dachten. Iets wat, en dat valt mij steeds vaker op, tegenwoordig anders is. Spelers van nu lopen met verschillende voetbalsokken rond wat eruit ziet als iets wat als normaal gezien wordt. Ik weet dat toen wij bij Eenrum, en later ook bij de lagere teams van andere clubs waar ik speelde, tenues kregen de voetbalkous vaak onderwerp van gesprek was. Waar de een over een prima stel beschikte moest een ander het doen met een duo dat je simpelweg niet aankreeg en laat staan dat er een scheenbeschermer in kon. Want het bij toerbeurt wassen was vaak geen lijfsbehoud voor de voetbalkous. Maar bij een 1e team moet dat in mijn beleving anders zijn. Bij het vlaggenschip moet alles ‘spik en span zijn. Daar moet een tenue in alles hetzelfde zijn en niet onbelangrijk, heel zijn. Dan moeten er geen gaten in een kous zitten waar bijna een vrachtauto in kan draaien. Dat zag ik dit weekend wel en dan sta je ergens al met 1-0 achter. Want iedereen mag denken wat hij of zij wil maar ik vind het geen potje. Spelers die met volledig kapotgescheurde voetbalkousen moeten spelen gaan niet lekker een duel in. Of zou dat vroeger anders zijn geweest toen het ‘lappen’ om er netjes uit te zien met regelmaat gebeurde.