Ook In het amateurvoetbal gaat het om miljoenen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Door een heel seizoen heen kom ik op veel sportcomplexen. Complexen waar ik het nodige hoor en zie en wat mij doet beseffen dat de sympathie voor sommige verenigingen soms ver te zoeken is.
je profielfoto
Dat er voor de voetbalvereniging Pelikaan S weinig sympathie bestaat hoef je niemand te vertellen. Schrijf een artikel over de nu tweedeklasser uit Oostwold en je trekt met je site bezoekersaantallen waar je eigenlijk alleen maar van kunt dromen. Maar ‘wandelend’ door een seizoen valt je op dat het leedvermaak richting andere clubs soms ook groter is dan je normaliter zou verwachten. Iets waar je, als je daar niet echt mee bezig bent, je verbaasd over bent. Maar wanneer je vervolgens meerdere puzzelstukjes gaat samenvoegen komt je tot de conclusie, er is vaak wel een reden voor de opmerking: er is geen groter vermaak dan leedvermaak.
Dat er vorige week velen waren die Ajax het landskampioenschap niet gunden kon ik zelfs op een gegeven moment wel een beetje begrijpen. Laat een ding duidelijk zijn, ieder jaar weer hoop ik dat Ajax de titel wint. Maar dat de eredivisie steeds meer mijn interesse verliest steek ik niet onder stoelen en banken. Maar van oudsher, als 59-jarige mag je dat zeggen, ben ik Ajax-fan en zal dat ook blijven.
Leedvermaak is ergens niet leuk maar waar iemand het vaak zelf naar maakt. Wanneer iemand een grote mond heeft en dat niet kan waarmaken zorgt dat er elders gegniffeld wordt. Zo werkt de wereld nu eenmaal. Dat hebben we allemaal want niet voor niets heet het geen groter vermaak dan leedvermaak.
Toch ben je weleens verbaasd als je leedvermaak richting een persoon of voetbalclub hoort of ziet. Maar als er door een seizoen genomen steeds meer puzzelstukjes zichtbaar en/ of hoorbaar worden dan is dat anders. Je hoort in een seizoen voetballand wonderland namelijk vaak dingen waar je eerst van denkt, dat kan niet waar zijn. Maar wanneer de geluiden steeds sterker worden en ze ook nog eens zwart op wit zichtbaar worden snap je het leedvermaak wat beter. Opeens begrijp je dan reacties van personen binnen andere verenigingen. Reacties die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten.
Sinds Twitter, Facebook en Whattsapp hun intrede hebben gedaan zijn allen die daar gebruik van maken ‘vogelvrij’. Daar hoef je geen Hbo-opleiding voor hebben gevolgd want dat weet iedereen. Iets geheim houden lukt bijna niet meer. Natuurlijk is off the record nog steeds off the record. Dat zal altijd zo blijven maar wat in voetballand wonderland niet voor iedereen geldt. Iets wat ook niet altijd hoeft want iemand van club A kan wel wat met club B willen delen. Dit weekend werd er ergens in Gelderland nog even een club ‘gekild’ als dank voor het ‘fijn’  fluiten van zijn clubscheidsrechters. De overige clubs ‘regelden’ even wat zodat er een ploeg van de vereniging met de fijne clubarbiters even geen kampioen werd. Of dat muisje nog een staartje krijgt weet ik niet maar het geeft wel aan dat er via de sociale media even wat geregeld is.
Dat betekent dat je als club moet uitkijken dat je geen fratsen uithaalt waar een ander lucht van krijgt. Dan ben je namelijk de Sjaak. Dan zijn opeens heel veel personen erg blij dat iets aan je neus voorbij gaat of dat je een doelstelling niet haalt. En laten we eerlijk zijn, het is toch maar gewoon een spelletje waarbij een team bestaande uit elf personen vreselijk zijn best doen om een keer meer te scoren dan een tegenstander waar het team ook uit elf personen bestaat. Maar wanneer je  van alle puzzelstukjes na ieder seizoen weer een complete puzzel maakt kom je bijna tot de conclusie dat het bij sommigen ook in het amateurvoetbal om miljoenen  gaat.