Mijn moment van het weekend(deel2): Afscheid in Kloosterburen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Voor tijdens of na ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook in dit weekend weer het geval was en dat gold deze keer voor zowel de zaterdag als de zondag.
je profielfoto
Waar mijn moment van het weekend op de zaterdag de problematiek rond het complex in Noordwolde betrof had ik voor de zondag meerdere opties. Opties waar ik eigenlijk niet uit kon kiezen. De zondag stond namelijk in het teken van afscheid nemen. Ik was zondag aanwezig bij het duel Kloosterburen-Kwiek. Een duel dat op meerdere manieren in het teken van afscheid nemen stond. Zo nam, zo zou later in de middag blijken, Kwiek afscheid van de vijfde klasse. De ploeg uit Hoogezand wist namelijk met 3-0 te winnen van Kloosterburen, de club waar de zondag in het teken van afscheid nemen stond. Zo was daar het afscheid van de vaste lootjesverkopers Pé Bolt en dhr. Hofman. Jarenlang was het duo verantwoordelijk voor het verkopen van de lootjes aan allen die bij de thuiswedstrijden van het eerste elftal op sportpark Westerklooster aanwezig waren. Een mooie bron van inkomsten vertelde oud-voorzitter Geert Timmer mij een keer. Inderdaad een mooi bedrag wat dhr. Hofman en Pé Bolt als vaste lootjesverkopers voor de voetbalvereniging Kloosterburen hebben verdiend. Ik kocht bij mijn bezoeken aan sportpark Westerklooster altijd bij dhr. Hofman omdat de ondertussen 88 jarige(!) vrijwilliger zijn verkooppunt bij de hoofdingang had. Een vast ritueel zo rond de klok van 13.00 uur. Lootjes kopen bij dhr. Hofman en even een praatje maken over wat er ‘s middags moest gebeuren wat het eerste team betrof. Maar zondag 1 mei was dat anders. Ons gesprek ging nu over dat het mooi was geweest maar dat hij, zolang het nog kon, wel naar sportpark Westerklooster bleef komen. Want zo vertelde hij oprecht, ik blijf wel supporter. Een mooie opmerking die recht vanuit zijn hart kwam waardoor ik nog meer respect kreeg voor een man die als een voorbeeld dient voor velen die niet weten dat een vereniging alleen maar kan bestaan op de inzet van vrijwilligers. Velen die alleen maar richting hun eigen belang denken en niet denken zoals dhr. Hofman altijd heeft gedacht. Ik vergeet nooit meer zijn boosheid toen hij enkele jaren geleden, hij was de tachtig al gepasseerd, niet aanwezig kon zijn bij een thuiswedstrijd van het 1e team. Tot zijn grote ergernis had men een familiedag georganiseerd op een zondag dat Kloosterburen thuis speelde. Voor de lieve vrede ging hij mee op reis maar toen ik hem daar een paar weken later een beetje mee ‘plaagde’ was hij nog steeds ‘not amused’ over de actie van een familiedag organiseren op een dag dat Kloosterburen 1 thuis speelt. Dat was dhr. Hofman ten voeten uit want hij zal wat uren aan ‘zijn’ club hebben besteed. Ik ben heel eerlijk, en zonder de andere vrijwilligers tekort te doen, ik zal dhr. Hofman missen als vaste lootjesverkoper bij de hoofdingang van sportpark Westerklooster.
Maar er was nog een afscheid op sportpark Westerklooster. Na negen seizoenen was het duel tegen Kwiek voor trainer Willem Pettinga het laatste thuisduel als trainer van de v.v. Kloosterburen. Een lange periode waar ik acht seizoenen van mee mocht maken. Ik zal een groot aantal duels van Kloosterburen hebben gezien in die periode. De promotie naar de vierde klasse, het degraderen naar de vijfde klasse, mooie zeges, dikke nederlagen alles is wel voorbijgekomen. Maar dat is niet datgene wat mij het meeste aan de periode van Willem als trainer van Kloosterburen is bijgebleven. Wat mij altijd zal bijblijven zullen onze gesprekken in de dug-out zijn. Gesprekken die niet altijd over de aanstaande wedstrijd gingen. Mooie gesprekken over andere onderwerpen tussen twee generatiegenoten die over veel zaken dezelfde mening hadden  en hebben. Deze week bedacht ik mij opeens dat ik verder voor een wedstrijd bij geen enkele trainer in de dug-out zit. Ik kan met alle trainers prima overweg maar met Willem is dat anders. Volgend seizoen zal dat anders zijn. Want als verslaggever op de zaterdag bij Zeester, waar Willem volgend jaar trainer zal zijn, op bezoek gaan zal minder vaak gebeuren dan ik bij Kloosterburen langs de lijn stond en zal staan. Dit omdat het aanbod van duels op de zaterdag nu eenmaal veel groter is dan op de zondag. Wat dat betreft was zondag 1 mei een vreemde zondag. Een zondag die mij op de terugreis van Kloosterburen naar Ezinge deed beseffen dat een bezoek aan ‘Westerklooster’ nooit meer zal worden zoals het was…..