Mijn moment van het weekend: ‘Knettergek’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Voor tijdens of na ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook in dit weekend weer het geval was.

je profielfoto
Het weekend van 23 en 24 april stond voor mij uiteraard in het teken van het voetballen. Een interview met de jeugdvoorzitster van SIOS, het duel De Heracliden-Appingedam en de derby Warffum-Kloosterburen waren de ingrediënten voor wat een mooi voetbalweekend moest worden. Een weekend wat echter anders werd dan verwacht. Want opeens was daar een telefoontje uit Alkmaar waardoor het een ander weekend werd dan was gepland. Zo ging de reis op vrijdagmiddag naar Alkmaar en keerde ik ’s avonds alleen weer terug omdat Martine daar achterbleef omdat haar zoon in het ziekenhuis lag en geopereerd moest worden. Een operatie die iets meer inhield dan het verhelpen van een ingegroeide teennagel. Het daar blijven betekende dat ze ook weer opgehaald diende te worden omdat ze zondag op Mercator werd verwacht. Achteraf gezien geen strakke actie maar dat is achteraf. We hadden al snel besloten dat ik niet in Alkmaar zou blijven omdat we van het standpunt uitgaan, zolang het kan draait alles gewoon door. Zo stond ik dus zaterdagmiddag ‘gewoon’ langs de lijn in Uithuizermeeden waar ik ondertussen op de hoogte werd gehouden van de situatie in het westen. Gelukkig verliep de operatie voorspoedig wat er voor zorgde dat ik rond half vijf richting Alkmaar kon vertrekken. Een reis met hindernissen. Want met een leenauto die qua verlichting niet echt mee wilde werken schiet het niet op. Maar dankzij een aardige buurvrouw kon ik rond zes uur voor de tweede keer beginnen aan de rit naar Alkmaar. Een ritje van zeg maar twee uur want rond Alkmaar is het iets drukker dan rond Groningen. En helemaal als je bij de Hout moet zijn ben je wel even zoet. Maar de auto reed prima wat mij de gelegenheid bood om rustig na te denken over datgene waar trainers/leiders van voetbalteams zo langzamerhand ‘knettergek’ van worden. Die worden ‘knettergek’ van spelers/speelsters die ‘gewoon’ afzeggen omdat een weekendje weg.nl vele malen belangrijker is dan welke voetbalwedstrijd dan ook. Die het helemaal niets interesseert of hun club in acute degradatienood verkeert. Bij een eventueel te behalen kampioenschap willen ze nog weleens anders denken maar meer ook niet. Laat even duidelijk zijn dat de laatste opmerking ooit door een trainer werd verkondigd. Maar ik begrijp de opmerking wel want voor velen is het voetballen niet meer hobby nummer 1 al spelen ze ook in het eerste team. Daar dacht ik aan toen ik zaterdagavond alleen naar Alkmaar reed. Ik kreeg bijna spontaan medelijden met de trainers/leiders die iedere week maar weer moeten afwachten of er niet iemand komt melden dat hij of zij er dat weekend niet is. Dit weekend hoorde ik een trainer nog zeggen, muziek en voetbal zijn mijn hobby’s en daar moeten ze van afblijven. Een waarheid als een koe wat overal zo zou moeten werken. Elkaar wat gunnen is ook het motto op de Peperweg 7 waar iedereen zijn ding doet en een ander niet in de weg zit met allerlei ongein. Want geen voetballer of voetbalster maakt mij wijs dat het actief in de voetballerij bezig zijn het verliest van iets waar buiten het seizoen ruimte genoeg voor is. Natuurlijk zullen er zijn die het hier niet mee eens zijn en dat mag. Want op mij rit naar Alkmaar hoorde ik Mark Rutte drie keer, en op de terugweg nog twee keer, zeggen dat iedereen recht heeft op een eigen mening. Ik ben het niet altijd met Rutte eens maar deze keer wel. Steeds weer kwam het echter weer in mijn gedachten terug. Waarom denken velen van de huidige generatie toch zo anders als onze generatie. Komt dat doordat we oude lullen zijn die denken dat vroeger alles beter was of komt dat omdat we de voetbalwereld een mooie wereld vinden. Een mooie wereld waarin vele vrijwilligers actief zijn die daar niet allemaal door W.A. van Buren voor beloond worden. Daar dacht ik, na een ondanks alles mooie zaterdag, aan op weg van Ezinge naar Groningen. Er zijn teveel die zich, op wat voor manier dan ook, in laten pakken en  waar trainers/leiders, en terecht, ‘knettergek’ van worden

.