Mijn moment van het weekend: Bjorn Schutter( SC Loppersum/Futsal Winsum) komt sterker terug

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Voor tijdens of na ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook in dit weekend weer het geval was.


je profielfoto

 

Waar op de zaterdag voor mij het duel Corenos- VVK op het programma stond werd dat in de loop van de morgen opeens anders. De regen van donderdag en vrijdag had de velden in Roodeschool namelijk geen goed gedaan. Ik was rond 10.30 uur net in Zoutkamp waar het duel tussen de B-junioren van Zeester en Lycurgus B4 op het programma stond. Een duel wat door een 15-0 overwinning van de thuisploeg geen moment leuk werd. Er was net een paar minuten gespeeld toen het bericht kwam, in Roodeschool wordt er helaas niet gespeeld. Dat zorgde even voor een ‘schakelmomentje’ want waar ging de reis nu heen. Na overleg met de redactie werd het Loppersum-HFC’15. Gezien de staat van de velden in Loppersum leek het mij wel zinvol om even contact te zoeken met trainer Henk Buikema. Even polsen of het duel tussen de Lopsters en de Hoogkerkers wel door zou gaan. Henk was helder, natuurlijk werd er in Loppersum gespeeld want het veld lag er prima bij. We maakten over en weer wat lacherige opmerkingen maar opeens werd de toon serieus. De trainer van Loppersum vroeg of ik het nieuws over Bjorn Schutter al had gehoord. Ik moest dat met nee beantwoorden en Henk vertelde dat de kleine technicus op vrijdagavond zijn scheenbeen had gebroken. Bjorn speelt namelijk in de zaal voor Futsal Winsum en in een uitduel in Drachten was het fout gegaan. De jonge voetballer had zijn scheenbeen gebroken. Ik moet zeggen, ik schrok van dat bericht omdat ik wel een klik met Bjorn heb. Ik ken hem al vanaf dat hij nog maar vier was wat nu ondertussen veertien jaar geleden is. In Pieterburen organiseerde men toen een sportweek waar alle kinderen van de kleuter en basisschool kennismaakten met diverse sporten waaronder voetbal. Een van de deelnemers was Bjorn waar ik het idee van had dat hij niet alleen met een bal sliep maar die ook tussen zijn brood wilde. Het was namelijk alleen maar voetbal wat de klok sloeg. Ik was toen vanuit Kloosterburen gevraagd of ik een trainingsmiddag wilde verzorgen. Dat werd een leuke middag voor de trainer en kinderen van wie er enkelen, waaronder Bjorn, in Kloosterburen kwamen voetballen.

Door andere perikelen verloor ik hem een beetje uit het oog maar nooit helemaal. Zo hoorde ik van zijn overstap naar Eenrum, het meetrainen bij FC Groningen, de overstap naar VIBOA en een terugkeer naar Eenrum. Daar kwamen we elkaar frequenter tegen want het jonge talent werd al snel aan de eerste selectie toegevoegd. In zijn eerste jaar als eerste elftalspeler maakte hij mij soms wel maar soms ook niet blij. Maar in het nacompetitieduel tegen SPW, seizoen 2013-2014, was hij in de tweede helft briljant. De toen met nummer 14 spelende Bjorn draaide de verdediging van de gasten even door de gehaktmolen. Maar het jaar wat volgde in de vierde klasse was duidelijk minder. Opeens was daar het bericht dat hij richting Loppersum vertrok. Een ook voor mij verrassende keuze want ook ik dacht, wat moet een frêle voetballer als Bjorn in vredesnaam in een fysiek zware derde klasse. En inderdaad voor de winter had hij het zwaar en was er niet altijd een basisplaats. Maar die ‘kleine’ toonde karakter en knokte zich terug en ging ook scoren voor de Lopsters. En dan gebeurt dit en dat is gewoon jammer. Ik gun niemand zware blessures maar het voetbaldier uit Pieterburen al helemaal niet. Natuurlijk waren er ook dit weekend weer voldoende momenten voor deze rubriek maar vanaf zaterdagmorgen 10.30 uur zat de blessure van Bjorn in mijn hoofd. Een zware blessure dat wel maar waar ik van wist, die ‘kleine’ gaat hier 100% sterker uitkomen