Drie keer is scheepsrecht want het moet een keer afgelopen zijn.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Het artikel http://www.puurvoetbalonline.nl/columns/10144-sv-bedum6-met-negen-afzeggingen-aan-de-leiding. zorgde weer voor de nodige reacties. Dit omdat er steeds meer voetballiefhebbers wel een beetje klaar zijn met het feit dat men tegenwoordig bijna gemakkelijker een voetbalwedstrijd afzegt dan men van onderbroek verwisselt.

 

je profielfoto
Sommige reacties waren in de vorm van dat het artikel werd gedeeld maar ook via privéberichten werd er gereageerd. Zo was daar een stelling van een leeftijdsgenoot dat verenigingen die op papier over drie of vier elftallen beschikken met veel pijn en moeite maar twee of drie teams in het veld kunnen brengen. Ieder weekend wordt er wel een van de wedstrijden van een van de teams afgelast om op die wijze de overige elftallen te kunnen laten spelen. Iets waar veel meer tegen opgetreden moet worden vond degene die daar ook een oplossing voor had. Een oplossing waar ik mij wel in kon vinden. Waar ik in het eerdere  artikel nog opperde om ploegen na twee afmeldingen uit de competitie te gooien bedachten we een compromis. Het werden er namelijk drie.We waren coulant omdat we het anders zouden gaan beleven dat er in de B-categorie voor de kerst al niet meer gevoetbald zou worden. Want zo erg is het al, het seizoen was nog niet begonnen of de eerste ‘afgelastingen’ konden genoteerd worden. Iets wat je hobby is, anders ben je geen lid van welke vereniging dan ook, moet steeds vaker ‘gewoon’ wijken voor iets wat in velen hun ogen duidelijk minder belangrijk is. Het is alleen maar eigenbelang hoorde ik gisteren. Ze denken alleen maar aan zichzelf en laten hun teamgenoten en tegenstanders vrolijk stikken. Een mening waar ik mij wel iets bij kon voorstellen want zo denkt onze leeftijdscategorie. Vorige week zat ik op de tribune bij Heerenveen-AZ en vond dat ik eigenlijk ergens langs de lijn behoorde te staan. Maar  een ding weet ik zeker, als actief voetballer had ik nooit een keer op die tribune gezeten. Als onderdeel van een team heb je namelijk je verplichtingen. Maar tegenwoordig, zo was  een andere opmerking, is men wel heel snel ziek, zwak, misselijk of geblesseerd. Sneller als vroeger toen niet alles beter maar wel anders was. Thuis waren bij ons de regels duidelijk. Wanneer je vrijdags door ziekte niet naar school kon werd er zaterdags niet gevoetbald. Het mag duidelijk zijn dat je vrijdags hoe dan ook in de schoolbanken zat. En zo ging het bij velen in die tijd. Ziek zijn of blessureleed kwam maar zelden voor.
Maar we spraken nog een tijdje door en ook het thuisfront kwam tersprake. Een thuisfront dat van grote invloed is op het wel of niet presteren van iemand of op het aanwezig zijn. Ik weet dat ik qua thuisfront bevoorrecht ben met een partner die mij dat laat doen wat ik leuk vind. Zo zijn er gelukkig meer wat ik merkte toen ik enkele weken geleden met een artikel voor de rubriek dames in het amateurvoetbal bezig was. Toen liet een partner van een arbiter duidelijk merken hoe ze genoot van haar partner zijn hobby. Dat vond ik mooi maar wat helaas niet altijd zo is. Bij velen zorgt het verzoek om mee te gaan naar de IKEA of een woonboulevard voor een acute spierscheuring waardoor er wel gesjokt maar niet gevoetbald kan worden

Ik chargeer missschien een beetje maar zo is het wel. De weekendjes weg in een voetbalseizoen vliegen je om de oren. En de vakanties worden gepland zonder dat er na welk speelschema gekeken wordt. Dat is voor degene die er voor de volle 100% mee bezig is niet te bevatten. Die worden ’s nachts bijna badend in het zweet wakker omdat hij of zij degene is die de boodschap mag overbrengen. Want het is de wedstrijdsecretaris die mag vertellen dat enkele  leden de voorkeur geven aan alles behalve datgene wat al ruim van te voren is vatgesteld. Namelijk het spelen van een voetbalwedstrijd met je vereniging waar je met je volle verstand lid van bent geworden. En zo bedachten we gisteren, daar moet wat mee gebeuren. Drie keer niet kunnen spelen met een team moet de limiet zijn waar men binnen de bond vast wel een systeem voor kan bedenken om dat te controleren…Iets met kleuren misschien …….