Rosa Kruizenga: Of je wilt of niet, voetbal is van ons allemaal.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Rosa Kruizenga is volleybalster en speelt voor dames 1 van DIO Bedum. Aan Rosa vroeg ik of ze een column wilde schrijven over hoe zij tegen het voetballen aankeek als iemand die in een andere sport actief is.

Voetbal is overal om ons heen. Ook al zou je er niet van houden je kunt er niet onderuit. Maar zodra het Nederlands elftal speelt, kleedt ook elke niet voetbalfan zich in het oranje om onderdeel uit te maken van het grote geheel.
Ik ben thuis opgegroeid met voetbal. Elke zondag Studio Sport om 19 uur voetbalsamenvattingen kijken van de Nederlandse voetbalcompetitie, dat was heel normaal. In ieder geval stond bij ons bijna elke zondagmiddag Studio Sport aan waar verschillende sporten de revue passeerden. Tennis, zwemmen, schaatsen, wielrennen etc. kortom een echte sportfamilie waar aan sport werd gedaan en waar naar sport werd gekeken.
Voetbal had wel de boventoon. Op dagen dat er voetbal op tv was, wist mijn moeder dat ze beter een boek kon gaan lezen. Dan zaten mijn vader, broertje en ik voor de tv. Mijn zusje en mijn moeder waren dan andere dingen aan het doen. Problemen met voetbal heb ik dan al helemaal niet. Die gekte eromheen kan ik alleen nog steeds niet begrijpen. Voetbalfans die zich helemaal te buiten gaan voor, tijdens en na de wedstrijd zal niet aan mij besteed zijn. Maar zolang het gedrag binnen de lijnen blijft, heb ik er geen problemen mee.
Vroeger veel op het voetbalveld geweest waar mijn vader en ook later mijn broertje als speler en coach actief waren. Menigeen zou zeggen waarom ben je dan zelf nooit gaan voetballen? In de buurt veel aan voetballen gedaan en met het schoolvoetbal team een aantal keren wezen trainen, maar uiteindelijk verloor ik mijn hart aan volleybal. Tot een jaar of 15 heb ik zeker nog veel voetbal gekeken met vaders en broertje op de bank, maar uiteindelijk is dat langzamerhand minder geworden. Wel ga ik een aantal keren per jaar nog naar FC Groningen toe, maar een open dag bezoek ik sinds mijn 15e al niet meer. Het kijken van voetbal is wel grotendeels verdwenen, maar uitslagen volg ik wel degelijk. Toch altijd wel nieuwsgierig hoe de Nederlandse competitie verloopt, maar ook de uitslagen van de Champions league en UEFA cup worden vooral vanaf de kwartfinales nog wel gevolgd. Mocht ik toevallig zappen en voetbal tegenkomen dan blijf ik vaak 15 minuten steken en dan dwaal ik weer af met mijn gedachten. Bij mijn ouders thuis is er weinig veranderd. Enige is misschien dat er meer voetbal op tv is, vooral op de speciale kanalen en Studio Sport op zondagmiddag weleens ingeruild wordt door een voetbalwedstrijd op Sport 1. Dus een hekel aan voetbal heb ik zeker niet. Soms nog wel een beetje voetbalvrouw die in zichzelf commentaar geeft op het moment dat er toch een wedstrijd wordt gekeken. Echter op zondagavond samenvattingen kijken of op woensdagavond Champions league kijken is er niet meer bij. Volleybal is waar ik mijn ei in kwijt kan!