Alles moet anders.

Geschreven door Thijs Rietvoort op . Geplaatst in Columns

Alles moet anders. Maar niet alleen de voetballers. Wat het Nederlands voetbal nodig heeft, is een nieuw, of juist oud, soort trainer. Goed, eens kijken. Operatie ‘Red het Nederlandse voetbal’. Waar te beginnen.
Profielfoto van Thijs Rietvoort  door Thijs Rietvoort
Punt één. We hebben verdedigers nodig die kunnen verdedigen en niet voortdurend oliedomme dingen doen, aan de verkeerde kant staan te dekken en staan te slapen bij corners en vrije trappen. Verder hebben we types-Jan Wouters nodig. Types-John de Wolf. Jongens die zich realiseren dat voetbal behalve een balsport ook een contactsport is, waarin je niet ver komt als je geen fysieke duels wint. Ook jongens die heel goed kunnen voetballen, moeten kunnen kleunen. Waarom zouden voetbaltalent en het vermogen om te beuken niet samen kunnen gaan?

Vervolgens moeten we ook scheidsrechters opleiden volgens die filosofie. In de eredivisie hebben we te veel ballerina's, maar ook te veel scheidsrechters die voetbal als ballet zien. Weg ermee.

Zijstraatje: Nederlanders zijn ongeveer het langste volk ter wereld. Waarom zien we dat nooit terug in onze voetbalteams? Ga als Hollander door Lissabon of Napels lopen en je steekt anderhalve kop boven de plaatselijke bevolking uit. Waarom bestaan de nationale teams van Portugal en Italië dan toch altijd uit grotere kerels dan Nederland? Stop de dwergenscouting!

Kleurrijke trainers

Verder: tempo! Nederlanders voetbal is traag als poep na flinke nachtvorst. Er zit geen versnelling in, geen demarrage, geen diepgang. De gemiddelde schaal bitterballen gaat nog sneller in de kantine van SV Bedum rond dan de bal in een Nederlands voetbalelftal. We moeten dus experimenteren. Peper in de achterwerken van onze voetballers? Het is een poging waard. Of ontwikkel een nieuw soort speed waarmee je door de dopingcontrole komt. Weet ik veel. Doe iets.

Maar wat vooral heel belangrijk is: we moeten weer kleurrijke trainers opleiden, want zo kan het niet verder. Het is een wat onderschat punt, maar niettemin van levensbelang.

Kijk, dat het onderhand bijna niet meer te doen is om een hele wedstrijd van een Nederlandse ploeg te kijken, wisten we al langer. Die enkele keer dat er een team uit de slof schiet en een vlag op de strontschuit plaatst, zoals PSV tegen Manchester United, doet daar niets aan af.

Negentig hele minuten naar Nederlands voetbal kijken, naar dat amechtige geschuif en dat kinderlijke gepruts achterin, terwijl de trainers in de dug-out angstvallig in de gaten houden of er wel sprake is van 'controle'… je kunt het eigenlijk niet meer van mensen vragen zonder er een redelijke vergoeding tegenover te stellen.

Nog veel erger is het om het theoretische ambtenarengeleuter van die trainers te moeten horen, na afloop. "We hebben gecontroleerd en gedomineerd." "Persoonlijke fouten." "Dat mag niet op dit niveau." "Dat moet eruit." "Zuur." "Teleurstellend." "Onnodig." "We hebben vandaag onvoldoende gebracht."

Het is eigenlijk nog veel erger dan het voetbal zelf. Daarom pleit ik voor een gloednieuwe trainersopleiding: de Barry Hughes Academie. Geen blocnotes. Geen video-analyse. Geen A4'tjes vol looplijnen en andere instructies. Alles gericht op persoonlijkheid en karakter.

Ouderwetse regenjas

Dáár ligt de sleutel, mensen. We hebben een ander type oefenmeester nodig. Dan komt de rest vanzelf. Fritz Korbach. Simon Kistemaker. Rinus Israël. Frans Körver. Barry Hughes. Ernst Happel. "Kein geloel, gewoon foesballen." Geen koppies vol instructies, maar voetballen vanuit het hart. Ouderwetse trainersregenjas verplicht.

Niet "de laatste pass was steeds net niet goed" of "ik heb wel aanknopingspunten gezien", maar: "Ze liepen er verdomme bij alsof ze allemaal in hun broek hadden gepoept!"

Een grensrechter zonder haar is een 'krullenbol' of een 'vleespet'. Spelersvrouwen zijn 'gebakjes' en wie niet 'tweehonderd procent' de beuk erin gooit, wordt op maandagochtend door de trainer en de assistent eigenhandig in de moddersloot rond het trainingsveld gejonast.

Het begint bij leukere persconferenties. Karakter- en temperamentvolle trainers. Dan sijpelt het vanzelf naar beneden. Dat is het plan.

En als het daar niet beter van wordt, dan toch in elk geval leuker.