Veel scheidsrechters kunnen wel wat begeleiding gebruiken

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

De scheidsrechtersvereniging Groningen maakt zich zorgen over de gevolgen van de samenvoeging van de KNVB-districten Noord en Oost. Het nieuwe kantoor voor Noord-Nederland zit sinds een paar weken in Zwolle. De vereniging maakt zich zorgen over de gevolgen voor de individuele scheidsrechter. ‘Onze grootste zorg is dat er op dit moment veel ontwikkelingen gebeuren in het voetbal. Ook voor scheidsrechters,” vertelt Marcel Bellinga. De secretaris van de scheidsrechtersvereniging vindt dat de arbiters daarom meer begeleiding moeten krijgen. ‘Er wordt steeds meer vanuit Zeist bepaald', zegt Bellinga. 'De KNVB moet zorgen dat er in de regio mensen werken die weten van de hoed en de rand. Ook het aantal rapporteurs in district Noord loopt terug. 'Scheidsrechters worden nu beoordeeld op 2 of 3 wedstrijden per jaar', vertelt Bellinga. ‘Dat is simpelweg te weinig om een goede inschatting te kunnen maken op welk niveau een scheidsrechter kan fluiten. ‘’
je profielfoto
Bovenstaande viel te lezen op de website www.rtvnoord.nl . Uitspraken over de zorg die er binnen de scheidsrechtersvereniging heerst waar het gaat over de begeleiding van de individuele scheidsrechters. Marcel Bellinga is van mening dat scheidsrechters meer begeleiding moeten krijgen. Een mening die ik deel want je moet tegenwoordig wel stevig in je schoenen staan wil je het fluiten van duels in het amateurvoetbal leuk vinden. Bijna ieder weekend worden de dames en heren in de gekleurde shirts uitgemaakt voor van alles en nog wat. Een waslijst aan ziektes wordt ze toebedeeld omdat de supporters van partij A of B het niet met de mannelijke of vrouwelijke referee eens zijn. Dat zorgt voor scheldkanonnades waar vaak een reactie opkomt. Reacties die niet slim maar wel begrijpelijk zijn. Daar zouden de arbiters beter op ‘getraind’ moeten worden waar ik van begrijp dat zoiets verdomd lastig is. Lastig omdat er gewoon te weinig coaches zijn om deze taak op zich te nemen. Maar er is ook een andere kant aan het vak van scheidsrechter en dat is hoe een arbiter zelf met zijn of haar hobby omgaat. Mijn mening is dat je als scheidsrechter over een bepaald conditieniveau moet beschikken. Een arbiter behoort een duel te kunnen belopen. Kan hij of zij dat niet dan moet er aan gewerkt worden om dat wel te bewerkstelligen. Lukt dat niet dan is het simpel, degraderen of einde loopbaan. In mijn bijna acht jaar als verslaggever voor de Ommelander heb ik een groot aantal arbiters voorbij zien komen. Scheidsrechters in ‘alle soorten en maten’. De een goed gebouwd, een ander aan de dunne kant en weer een ander te dik.Ik moet zeggen, dat laatste vind ik geen porem. Als scheidsrechter wil je toch ook een beetje uitstraling hebben. Iets waar in mijn beleving een ‘bierbuik’ geen goed aan doet. Ik heb ‘gemakkelijk’ praten. Ik heb namelijk geen dergelijk exemplaar en wat ik ook niet wil. Maar dat is een keuze van iedereen persoonlijk. Maar ook op dat gebied zouden veel arbiters wel wat begeleiding kunnen gebruiken. Uit eigen ervaring weet ik dat andere eetgewoonten, en drie keer per week de loopschoenen aan, het lichaam goed doen. En dan kan een gehaktballetje mayo echt wel een keer. Ergens zou je denken dat arbiters deze informatie wel ‘toegegooid’ krijgen op de bekende bijscholingscursussen. Dat zou je denken, maar gezien mijn ervaringen in mijn ‘loopbaan’ als verslaggever moet dat anders zijn of wordt er niets mee gedaan. Daarom deel ik de zorg van Marcel Bellinga want om heel eerlijk te zijn, het grootste gros van de arbiters die in mijn ‘werkterrein’ actief is kan wel een coach gebruiken. En dat ben ik helemaal met Marcel eens, veel te weinig aandacht aan wordt besteed.