Mijn moment van het weekend.. Hemmo Battjes.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook dit weekend weer gebeurde.
je profielfoto
Sinds dat ik voor de Ommelander Courant langs de lijn sta, vanaf april 2008, hoor ik al, wat is er leuk aan voetbal in de vierde of vijfde klasse. Ik ben soms zo dom om daar ook nog antwoord op te geven terwijl ik daar eigenlijk helemaal geen zin in heb. Ik denk laat iedereen in zijn waarde. Er zijn  miljoenen die ieder weekend genieten van de Messi’s, Ronaldo’s en andere profs in het betaald voetbal. Prima maar mijn ding is het niet meer. Ik geniet ieder weekend meer  tijdens mijn aanwezigheid op de diverse complexen waarbij ik de laatste zal zijn die zegt dat het  voetbal mij ieder weekend in extase brengt. Waar ik ieder weekend wel van geniet is het aantal bekenden dat ik op de diverse complexen tegenkom. Op alle complexen in het Ommelander Courantgebied is er altijd wel iemand waar ik van hoop dat hij of zij aanwezig is. Even een praatje maken over niet alleen het voetbal wat ons beide bezighoudt maar ook over andere zaken die vele malen belangrijker zijn dan welk potje, en op welk niveau, dan ook . Zo reed ik zaterdagmiddag naar Roodeschool en hoopte daar een iemand in het bijzonder te treffen. Ik hoopte in Roodeschool Hemmo Battjes te treffen. De oud-trainer van onder andere Loppersum, De Heracliden en Corenos werd in februari getroffen door een enorme tegenslag toen zijn vrouw Bouwina overleed. Ik kende mevrouw Battjes en de laatste keer dat ik haar zag was op de begrafenis van Henri ‘Brokamp’ Bruggeman. Een hele aardige mevrouw Battjes waar ik toen niet van had verwacht had dat ze er enkele maanden later niet meer zou zijn. Zaterdag werd ik opeens op mijn schouder geklopt en daar stond Hemmo. Daar was de hand en de onvermijdelijke vraag, hoe het ging. Hemmo hoefde geen antwoord te geven want ik zag dat ik de man die ik als een van mijn voetbalvrienden beschouw het moeilijk had. Moeilijk met het verlies van zijn Bouwina. We keken samen naar het duel wat zich enkele meters verderop afspeelde tot het rustsignaal klonk. Deze keer geen koffie in de bestuurskamer maar samen met Hemmo een bakkie doen en even praten over dat wat vele malen belangrijker is dan het voetballen. Ik liet hem praten en voelde hoeveel pijn het nog deed maar zag ook een Hemmo die vooruit keek. Die we straks weer op zijn  racefiets zien rondrijden omdat hij niet achter de ‘geraniums’ wil zitten. Een goed streven want dat moet ook niet en verdiend hij ook niet. Nog steeds is Hemmo Battjes als scout voor de KNVB actief. Op zoek naar talentjes die er volgens de clubs altijd zijn maar waar de oud-trainer vaak anders overdenkt. Hemmo is geen man die iets zegt om een ander te ‘pleasen’. Hemmo heeft een mening waar hij niet graag van afwijkt. Als een trainer of speler  niet in zijn mandje past dan moet je er tegen praten om de inwoner van Holwierde te overtuigen dat je anders denkt. Ik vind Hemmo een fijn mens en leefde zaterdagmiddag met hem mee. Iemand verliezen die je zo dierbaar is, dat is niet niks. Daar heb je het moeilijk mee. Maar de wedstrijd begon weer en het gebeuren op het veld trok weer onze aandacht. Maar naast mij stond een man die het ongelofelijk moeilijk had en wat mij diep raakte. Maar het werd nog erger want toen het duel afgelopen was zei Hemmo, doe de groeten thuis.” Ik had bijna hetzelfde gezegd maar slikte mijn woorden nog net op tijd in… Wat volgde was een binnensmondse  vloek want wat had ik Hemmo en Bouwina Battjes in april graag hun vijftig jarig huwelijksfeest gegund. ..