Eigen belang gaat altijd voor

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Dit weekend kan er eindelijk weer op grote schaal gevoetbald worden. De velden hebben de winterse perikelen goed doorstaan en ook de regen die er voor dit weekend verwacht wordt zal geen roet in het eten gooien.
je profielfoto
Zaterdag in alle vroegte kon ik mij gaan voorbereiden op mijn zaterdagduel voor de Ommelander Courant. Een duel dat op natuurgras gepland staat. Ze hebben namelijk veel in Baflo maar geen kunstgrasmat. Normaal gesproken wil ik nog weleens in ‘spanning’ zitten of ‘mijn’ duel wel of geen doorgang kan vinden. Het in spanning zitten is na het vorig weekend echter afgelopen. Vorig weekend kon er ‘opeens’ weer op grote schaal gevoetbald worden. Met mij waren velen daar verbaasd over. Want om nu te zeggen dat de weersomstandigheden op de dagen voorafgaande aan het weekend van 13 en 14 februari prima waren zou de waarheid niet zijn. Dat sommige velden er daardoor bijna bij lagen als een moerasgedeelte in de Rotterdamse Biesbosch boeide even niet. Er moest opeens gevoetbald worden op velden die daar in sommige gevallen totaal niet geschikt voor waren. Velden die door één wedstrijd werden omgeploegd tot een bouwakker waar met moeite preiplanten in te poten vielen.
Ik moet eerlijk zeggen, ik begreep er niets van dat er opeens overal ‘gewoon’ gevoetbald werd maar ergens begreep ik het wel. Want het keuren van de velden is vaak een grote farce. Het stelt eigenlijk niets voor.  Duidelijk is dat er verenigingen zijn die al maanden over een veld beschikken dat bij iedere regenbui weer ongeschikt is om een voetbalwedstrijd op te spelen. Maar ik durf ook te stellen dat er verenigingen zijn die er een potje van maken. Opeens wil men heel graag dat het eerste team speelt waarbij de veldconditie na afloop voor kennisgeving wordt aangenomen. Dan wordt er even niet gedacht aan een resterend deel van het seizoen of nog erger, de overige teams die bijna niet hebben getraind en al maanden geen wedstrijd hebben gespeeld. Dan is het opeens alle hens aan denk wat de preparatie van het veld betreft want er worden kansen geroken tegen de komende tegenstander. Deze week hoorde ik iemand zeggen, onze tegenstander wil dit weekend heel graag spelen. Iets wat ik als ondenkbaar zie dat dit ook daadwerkelijk gebeurt. Maar niks is gek meer in voetballand wonderland waar men van alles roept maar op grote schaal marchandeert. Lekker doen zoals het ons het beste uitkomt en ondertussen als gezamenlijke clubs geen statement durven maken naar de KNVB. Een statement dat vorige week zondag prima had gekund. Want als er één dag was die het belachelijke van het voetballen in januari en februari liet zien was dat wel op de ‘dag der liefde’. Een dag met regen, natte sneeuw en kou, die door de commerciëlen onder ons als een ultieme dag van liefde geven werd gezien. Maar voor mij was het echter gewoon 14 februari als een dag waarop veel  voetbalclubs aan eigen belang deden omdat dat het enige is wat telt. Eigen belang gaat namelijk bij velen voor de moed durven tonen om met elkaar eindelijk eens een statement te maken tegen het belachelijke om in januari en februari te voetballen.