Columns

RESPECT

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Soms lees je ergens wel eens een berichtje waarbij je de wenkbrauwen even fronst.

Lees meer

Een zekere leeftijd

Geschreven door Ursula Sennema op . Geplaatst in Columns

Ik hoop dit jaar een zekere leeftijd te bereiken en dit gaat gepaard met de nodige gevoelens van nostalgie, melancholie en terugblikken.

In mijn plakboek zit een programmaboekje, het is van 12 juli 1989. Op een zomeravond ontvangt Appingedam Ajax. Een geweldige happening voor de Damsters in het jaar dat de club 70 jaar bestaat.

Eind jaren 80 is het elke zomer raak; mijn favoriete club Ajax slaat in de voorbereiding de tenten op in Drenthe en speelt de oefenwedstrijden in het noorden. In de krant staat het tijden van te voren aangekondigd; Ajax komt. Mijn vader sprak dan steevast; “ doar kinnen wie mooi noar tou, en din goan wie op fiets.” En zo geschiedde op die dag in juli. Vanuit Winsum, Onderdendam, Bedum, Ten Boer, Winneweer, Garrelsweer en Wirdum slingerden wij over binnendoorweggetjes door een zee van fluitenkruid. Met een mentos in de mond naar het amateurvoetbalbolwerk Appingedam.

Het programmaboekje telt nog slechts 3 bladzijdes. Over Ajax staat vermeld; seizoen 1989-1990; “de verwachtingen zijn hooggespannen, de Ajacieden willen weer een serieuze gooi naar de titel doen.” De bladzijdes met info over de hoofdklasser ontbreken. Uit mijn blote hoofd zie ik de regionale blonde Appingedam- cracks Paul Ronde en Henk Buikema voor me.

Het publiek staat rijendik langs de lijn. We hebben mazzel; bij het inspelen doet vlak voor onze neus hersteltrainer Bobby Haarms oefeningen met Jan Wouters, het gaat er fanatiek aan toe.

Ajax wint met 3-0. Ik heb er later bij geschreven; “slap Ajax, verdedigend Appingedam, met rode kaart voor van ’t Schip.” De wedstrijd valt wat tegen maar desalniettemin vernuveren wij ons prima. Mijn vader stopt me een paar gulden toe en ik koop de nieuwste spelersfoto’s om de collectie aan te vullen, en wij keren voldaan terug naar huis.

Twee dagen later, op ’t fietsje naar Baffelt. Naar de wedstrijd K.V. Kortrijk tegen Emmen. Bij het Belgische Kortrijk spelen de internationals Krüzen en Jansen. Emmen wint verrassend met 3-0.

Een week later weer een mooi voetbalaffiche. Viboa ontvangt de paarswitten van R.S.C. Anderlecht. Met de (latere) internationals Luc Nilis, Marc Degreyse en Oranje-international van Adri van Tiggelen. De week ervoor wordt het voetbalcomplex spic en span gemaakt voor het treffen met de legendarische Belgische club. Ik mag meehelpen met het verven van de paaltjes om het hoofdveld. Bij het programmaboekje heb ik later geschreven: “het is een nulletje of 16 geworden.., het is een leuk team, dat Anderlecht.”

Het plakboek is een bonte verzameling van wedstrijdverslagen, artikelen uit V.I. , persoonlijke aantekeningen, wetenswaardigheidjes, standen en ranglijsten, biografische gegevens van spelers, stickertjes, entreekaartjes, verlotingbonnetjes en af ten toe een hartje bij een speler. (Stefan Petterson en Aron Winter) . Het is overduidelijk een voetbalwereld gezien door een wichie van een zekere leeftijd. Het enige criterium om een plekje in het boek te krijgen is dat het hart er sneller van gaat kloppen. Helden uit het dorp of omliggende dorpen worden afgewisseld met wereldspelers.

Al bladerend kom je van alles tegen. Een foto van Danny Blind met ontbloot torso met in zijn armen stevig vastgehouden een baby; het is Daley. En portret van de Italiaanse topper Gianluca Vialli en een panini-plaatje van Paolo Maldini. Een interview met een piepjonge Alex Pastoor. René van der Grijp met een flinke bos haar en dito snor, een foto van een lachende Stan Valckx. FC Groningen met het sterke spitsenduo Hennie Meijer en René Eijkelkamp.

En dan de coryfeeën dichterbij. Op veel foto’s staat Gerald Gras, de stoere doelverdediger van CVVB, vaak samen met zijn maatje Wilfred Bronsema. De wedstrijdverslagen van de competitie met een vaak emotioneel seizoensslot; een lach en een traan wisselen elkaar af. De jaarlijkse strijd om de Noorderkrantbokaal, in die jaren een ware prestigestrijd, waarbij de v.v. Bedum vaak aan het langste eind trok. Het succesvolle Stedum met aanvoerder Menco Swieringa (met baard..) en de koppende Jack Suiveer. Te lezen is dat Stedum Appingedam uitschakelt in de beker met 1-0. Een kampioensfoto van Hunsingo, na de 4-0 overwinning op Groen Geel. (“1-0, doelpunt Bert Visser na leep balletje van Ard Torringa”). De gebroeders Uilhoorn (Jampie en Gezienus!) oet Spiek. Spits Harry Heersema van Omlandia, we troffen elkaar vaak in discotheek Fame. Het verslag van de beslissingswedstrijd in Ten Boer tussen Bedum en Neptunia voor een plekje in de eerste klasse zondag. (1-0 Neptunia). Een actiefoto van een duel tussen Ronnie Medema (Middelstum) en Frans de Jonge (Stedum). Opvallend: de kapsels van menig voetballer uit die tijd doen vermoeden dat zij rechtstreeks van de set van een videoclip van Guns ’n Roses kwamen.

Nog steeds maken wij tochten op de trappers. Ook de andere kant op. Zoutkamp is dit keer de eindbestemming. Bij elk dorp en elk voetbalveld zegt mijn vader iets. Bij Leens; “Hier speulde Jaap van der Ploeg, hai het ook nog ’n joar bie ons speult, hai kwam din op zien brommertje noar Winzum. En bij Eenrum aangekomen; “Kiek Ainrom. Waist ja wel, mit Joost Mulder, gain ain het zo’n haard schot.”

Elke periode kent zijn eigen namen en helden. En tja, men bereikt op een zeker moment een zekere leeftijd. Maar wanneer je blijft genieten, verandert er eigenlijk helemaal niets..

 

Ursula Sennema

Gaat het amateurvoetbal nu ook al naar de kloten?

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Topscheidsrechter in het amateurvoetbal, Marcel Bellinga uit Groningen, is in zijn eigen huis belaagd door supporters van sv Spakenburg. Dat gebeurde vrijdagavond laat. De aanhangers van de topklasser maakten ophef in Bellinga's straat en stalen spullen van zijn erf. De Spakenburgers nemen het Bellinga nog steeds kwalijk dat de dorpsderby tegen IJsselmeervogels twee weken geleden verloren ging. De Groninger was arbiter tijdens het immer beladen duel tussen de ‘Blauwen' (Spakenburg) en de ‘Rooien' (IJsselmeervogels). De KNVB spreekt zijn afschuw uit over de actie van de ‘Spakenburg-supporters” en stelt dat er een nieuw dieptepunt is bereikt.

Dit  berichtje las ik op de website van Twee Nul en ik kon mijn ogen niet geloven. We hebben het hier over de top van het amateurvoetbal waarbij personen uit Spakenburg naar Groningen rijden om nog even wat te gaan ‘regelen” met arbiter Bellinga. De KNVB spreekt er zijn afschuw over uit en meldt dat er een nieuw dieptepunt is bereikt. Dat klopt helemaal want dieper dan dit kan het amateurvoetbal niet zakken maar het is ook geen wonder. Het sportieve aspect is in de topklasse en hoofdklasse allang niet meer het belangrijkste want het draait alleen maar meer om de poen. Bij IJsselmeervogels en Spakenburg komt er ook nog eens de onderlinge rivaliteit om de hoek kijken en dan krijg je dit soort acties.

Het betaalde voetbal gaat langzamerhand al naar de kloten want als er vijf betaalde clubs in Nederland een gezonde huishouding voeren is het veel en veel amateurclubs gaan hun grote broers de komende jaren ongetwijfeld achterna. Zondagavond tijdens de uitzending van Studio Sport hoorde ik niets anders dan wat het PSV zou kosten als het de Champions League niet zou halen, zag ik met eigen ogen dat Theo Jansen het niet meer naar zijn zin heeft bij FC Twente, dat Ajax alle geluk van de wereld had in Heerenveen, dat Bjorn Vleminckx topscoorder van Nederland wordt en dat FC Groningen goed speelde in Den Haag. Studio Sport werd echter onderbroken door het NOS-journaal en we kregen de feestelijks viering van het 65 jarig bestaan van de PVDA te zien, miljoenen katholieken die dankzij de bijna heilig verklaring van een in 2005 overleden Poolse Paus goede hoop hebben dat ze bespaard blijven van ziektes die levensbedreigend zijn, de bossen in de buurt van Alkmaar stonden  in de fik en we houden de komende dagen droog weer. In ons land is al weken geen regen van betekenis meer gevallen en dan schijnt het heel normaal te zijn dat je met brandbaar spul rondloopt en dat vervolgens aansteekt. Er verdwijnt dan door een 'fikkie" in een prachtige omgeving een groot aantal hectare bos en de eventuele daders zullen wel weer een taakstraffie” krijgen. Een ‘taakstraffie” die Ton Du Chatinier ook boven het hoofd hangt maar dan anders. ‘Chat” vliegt er vandaag of morgen uit bij FC Utrecht daar kun je donder op zeggen. De druk van de supporters, zoals dat heet, wordt steeds groter en de hoofdsponsor en baas Frans van Seumeren luistert daar naar natuurlijk. Zou ik ook doen als ik Frans want de supporter snapt het allemaal wel want die gaan tegenwoordig met ontbloot bovenlijf naar het voetballen want dan doe je mee. Volgend seizoen staat  oud-speler Du Chatinier echt niet meer voor de groep in Utrecht begreep ik toen Excelsior op 2-0  en ik de TV uitzette. Berichtjes als een scheidsrechter die bedreigt wordt, een Fred Rutten die gevraagd wordt naar zijn positie, een topscoorder die zijn schoenen in het publiek gooit en branden aan de door Martine zo geliefde Noord Hollandse kust deden mij beseffen dat ik het s,middags goed getroffen had bij de wedstrijd Tynaarlo- DSC’65. Prachtig weer, een aardige partner van Tynaarlo-trainer Gradus Wilthof, koffie met cake en twee ploegen die vonden dat scheidsrechter Bos uit Wildervank uitstekend floot.

Daar dacht ik gisteravond om twintig over acht aan terug toen ik de TV en laptop uitzette omdat ik flauw was van alle rotzooi die er in de wereld gebeurde zoals de branden in Noord Holland, zeurende verslaggevers, in de war zijnde katholieken en supporters van AMATEURCLUBS die meer dan twee uur in een auto gaan zitten om een scheidsrechter en zijn gezin lastig te gaan vallen. Ik had een leuk weekend gehad maar die was door al deze onzin mooi naar de kloten geholpen en ik bang dat het dieptepunt nog niet bereikt is helaas……

Lintjesregen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Zondag 1 mei zat ik een beetje rond te surfen op internet naar de uitslagen van de zondagclubs uit onze regio.

Lees meer

Het kan nog zwarter!!

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Een scheidsrechter (20) uit Uithuizermeeden die afgelopen zaterdag tijdens de wedstrijd VAKO B1-Annen B1 geschopt en geslagen zou zijn door twee jeugdspelers van VAKO, stopt per direct met fluiten, meldt Dagblad van het Noorden.

Hij floot tot aan zaterdag ruim een jaar voor de KNVB, maar heeft de bond inmiddels laten weten het fluiten de komende jaren voor gezien te houden.Uit het rapport bleek  dat de wedstrijd in Vries escaleerde toen er gele en rode kaarten werden uitgedeeld aan de betreffende spelers wegens ’grove aanmerkingen op de leiding’. De keeper van VAKO zou de scheidsrechter in gezicht en ribben geslagen hebben en tegen de benen hebben geschopt. Een veldspeler zou hem een schop in de rug hebben gegeven. De Groninger staakte de wedstrijd en moest, aldus de rapportage, hard rennen om heelhuids de kleedkamer te bereiken. VAKO heeft de zondaars inmiddels gestraft. De keeper is geschorst voor de rest van dit seizoen én volgend seizoen. Ook heeft hij een terreinverbod gekregen. De veldspeler is geschorst voor de rest van dit seizoen.

Bovenstaand bericht las ik op Twee Nul en het verbaast mij niet dat er weer een scheidsrechter stopt. Ik kom regelmatig bij voetbalwedstrijden waar geregeld jeugdduels tussen zitten.Ook daar lopen de emoties steeds hoger op want de ‘belangen” worden steeds groter. Het geschreeuw en bijbehorende irritaties komen je op de parkeerplaatsen vaak al tegemoet. Je denkt dan dat je Anfield Road in Liverpool, het Bernabéu Stadion in Madrid of de Amsterdam Arena binnenkomt wat het geschreeuw betreft maar het betreft echter een amateurcomplex. Het blijkt dan ook nog vaak om een jeugdduel te gaan waar de hoogte van de premies, vaak door opa,oma,s, vaders of moeders bepaald, er voor zorgen dat er soms met het schuim op de mond gevoetbald wordt. Geen goede zaak natuurlijk maar wel de realiteit. Tegenwoordig zijn er steeds meer verenigingen die investeren in clubscheidsrechters. Cursussen door de KNVB gegeven, zorgen ervoor dat alle wedstrijden zaterdags en zondags gearbitreerd worden door gecertificeerde arbiters. Een uistekende zaak want niets is erger dan dat je op het veld staat met je tweeëntwintigen en er is geen scheidsrechter. Maar als we niet oppassen dan gaan we die kant wel op en zeggen alle collega,s  hetzelfde als de scheidsrechter die op jonge leeftijd de fluit aan de wilgen heeft gehangen:' De voetballers zoeken het maar even uit wij gaan zaterdag of zondag even iets gezelligs doen.

Dinsdagavond was ik bij het duel Noordpool- Muntendam aanwezig voor de Ommelander Courant een duel in de vijfde klasse F van het zaterdagvoetbal.  Dhr. Sietzema uit Assen arbitreerde, een scheidsrechter die de vijftig, misschien de zestig  wel gepasseerd was. Maar een geroutineerde arbiter in ieder geval. Hij floot een solide partij al waren sommige spelers het daar niet altijd mee eens. In de slotseconden ontstond er een enorme knokpartij omdat de irritaties bij de beide teams opliep over een wel of niet geldig doelpunt. Dhr. Sietzema had enkele seconden eerder de grensrechter van Muntendan uitgelegd dat een teruggelegde bal nóóit een buitenspeldoelpunt kan zijn maar de spelers waren het daar niet mee eens. Na een overtreding van een Noordpool-speler brak er dan ook een gigantische knokpartij uit. Dat was de eerste keer dat ik dat meemaakte als sportverslaggever van de Ommelander Courant en wat mij betreft hopelijk ook de laatste. Wat een gênante vertoning in Uithuizen. Dhr. Sietzema, en ook Noordpool-trainer Louis Koorenhof, bleven als een van de weiningen rustig en dat was mooi om te zien. Maar de spelers?? Wat een gekte!

Die taferelen haalde ik mij voor de geest toen ik het nieuws over de wedstrijd VAKO B1- Annen B1 tegenkwam. Trieste vertoning in Vries  op een dag, 9 april, die al zo zwart  als de nacht was. Maar helaas …….  het kon nog zwarter. Op een dag dat er zes mensen in koelen bloede werden doodgeschoten schopten twee jeugdspelers een scheidsrechter in elkaar. Maar weet iedereen wat nóg erger is? Volgend weekend gebeurt het weer ergens anders want ook in het amateurvoetbal worden de ,belangen” steeds groter!

 

Een zwarte zaterdag

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

Een zwarte dag werd zaterdag negen april door de gebeurtenissen in Alphen aan de Rijn.

Lees meer

Amateurvoetbal en amateur-voetbal

Geschreven door Mario Miskovic op . Geplaatst in Columns

De afgelopen maanden heb ik verschillende wedstrijden in Noord-Groningen bezocht, variërend van de eerste klasse tot de vijfde klasse. Regelmatig verbaas ik mij over wat ik op de velden zie. Uitstekend fluitende scheidsrechters komen zeker voor, maar er huppelen ook mindere varianten in het rond. Ik zie de mooiste doelpunten, reddingen en acties, maar ook de grootste blunders. Met de Topklasse in de hoogste regionen van het amateurvoetbal, is er een nieuw niveau gecreëerd. Het brengt de topamateurs dichter bij het betaalde voetbal, maar onder de Topklasse is het contrast gigantisch.

 

Bij de ploegen die in de eerste en tweede klasse spelen, zie je nog afgetrainde spelers. Ze zijn fysiek sterk en mentaal laten ze zich ook niet van de wijs brengen. Uiteraard doen ze het niet alleen, maar helpt de staf daar aan mee. Je ziet veelal jonge trainers langs de lijn staan, die zelf op redelijk niveau hebben gevoetbald en hun ervaringen delen met hun selectie. De spelers pikken de aanwijzingen op, en laten dat ook zien op het veld.

Hoe lager we gaan, hoe slechter het wordt. In de derde klasse wordt nog wel aardig leuk gevoetbald, en in de vierde klasse spelen ook enkele ploegen die leuk kunnen ballen. Toch is het merendeel niet best, om het maar zacht uit te drukken. Over het algemeen zijn de ploegen die lager spelen afkomstig uit kleine dorpen en moeten ze het met een beperkte selectie doen. ‘Beperkt’ slaat op twee zaken. De selecties zijn vaak niet breed en er zijn maar weinig jeugdelftallen, maar de spelers in de selectie hebben ook zo hun beperkingen.

Geen kopduel aangaan. Altijd terug kappen naar je goede been. De duels maar half ingaan. Ja-knikken bij aanwijzingen van de zijlijn, maar deze vervolgens niet opvolgen. Het is typerend voor de vijfde klasse. Al moet gezegd worden dat er ook trainers rondlopen, die puur gebruikt worden als figurant. Om over de scheidsrechters nog maar te zwijgen. De onkunde overstijgt de kunde, maar misschien is dat ook wel de charme van het voetbal voor de echte amateurs. Zaterdag een wedstrijd, en maandag al niet meer weten of je nou had gewonnen of verloren. Toch kan je na een middag vijfde klasse-voetbal niet zeggen dat je je hebt verveeld. PSV – Feyenoord uitslagen komen regelmatig voor, en met de vele doelpunten zijn scores als 6-4 en 5-5 gewoon geworden.

Zelf heb ik ook gevoetbald, en ook ik had mijn beperkingen. Dat is dan nog licht uitgedrukt. Een knieblessure zorgde voor een vroegtijdig einde van mijn ‘loopbaan’. Al betwijfel ik of ik met mijn kwaliteiten het eerste elftal had gehaald in de vijfde klasse. Het is maar beter zo. En wanneer er verloren wordt in de vijfde klasse, dan zorgden de spelers + staf er wel voor dat de derde helft voor hun is. En ik doe gezellig mee.

 

Eén team, maar toch alléén.

Geschreven door Dick Akkerman op . Geplaatst in Columns

Ruim een half uur voor de wedstrijd komt hij als eerste het veld op. Terwijl de rest nog in de kleedkamer aanwezig is begint hij alvast aan zijn warming-up…..in zijn eentje. De keeper, zie hem daar eens staan in zijn afwijkend tenue, hij grijnst en slaat met z’n handen tegen zijn ontzagwekkende torso. Dan klapt hij in zijn handen, een paar keer maar, langzaam bijna in slow-motion, maar hard en doordringend. Zijn handen zijn als kolenschoppen, verpakt in felgekleurde handschoenen. De keeper……..hij is klaar voor de wedstrijd.

Hij coacht, hij roept, hij scheldt, hij vloekt. Een afstandsschot! “Honderd”roept de keeper, hij intimideert, een aantal keren moet hij handelend optreden en verlaat zijn “hok” om zijn lichaam voor de aanstormende aanvaller te werpen en pakt de bal, grijnst en gaat terug naar zijn doel.Zijn teamgenoten, van afstand ziet hij hun geploeter, hij schud zijn hoofd en denkt het zijne ervan, hij is veroordeeld om vanuit de verte naar de wedstrijd te kijken, dáár aan de overkant wordt er omhelst, een menselijke piramide gebouwd of een Afrikaans volksdansje nagedaan als er wordt gescoord.

 De keeper kan hooguit wat in zijn eentje gaan staan springen of als een los geslagen bok wat heen en weer rennen. Nee het doelmanschap is niet wars van eenzaamheid en een allerminst populaire post. Hij moet juist goed kunnen wat anderen niet kunnen, hij is een buitenbeentje, iemand die zich niet alleen door zijn plek in het team, maar ook door zijn persoonlijkheid onderscheid van z’n teamgenoten. De meeste komen er per ongeluk, er zijn er maar weinig die roepen van ”ik wordt keeper”. Tsja, je moet het maar willen/durven, zo alleen onder die lat om in je ééntje tussen de palen te wachten op……….de executie.

De bal rolt tussen hem en de eerste paal tegen de touwen, en er is stilte, ongeloof en gevloek, verd…..!!!!!!  de korte hoek! Hij weet het, die bal had voor hem moeten zijn, hij wou de perfecte doelman zijn maar hij faalde,  hij zwijgt, baalt en raapt de bal op uit het net en legt aan voor een alles verwoestende uittrap richting middenstip, al zijn kracht en frustratie samengepakt in het schot. Na nog één foutje volgt de hoon van alles en iedereen, supporters gebruiken hem als mikpunt van hun frustraties, bij iedere volgende actie wordt  hij uitgefloten/uitgescholden en uitgekotst of misschien nog erger, hij krijgt applaus van zijn eigen  “supporters” en teamleden  als hij een rolletje oppakt. Vraag dan jezelf eens af of JIJ zou willen ruilen met hem.  Ook een keeper is maar een mens, maar hij wordt beoordeeld op zijn fouten.

Het eindsignaal klinkt. Zijn gezicht staat op onweer, hij kijkt nog eenmaal naar dat gebied waar geen gras meer groeit, waar hij mocht duiken en vallen, dan draait hij zich om, blik op oneindig en staart in het niets, zwijgend stap hij van het veld en weet het, en denkt terug aan……dat ene moment.

De keeper wat was hij eenzaam op dat moment en nee in het doel wordt niet gelachen.

 

'Vrouger"

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Columns

‘Vrouger” is voor mij het nummer van Ede Staal die ik graag beluister. Niet te vaak maar heel af en toe wil ik de CD waarop Ede het bewuste nummer zingt nog weleens beluisteren.

Lees meer